Η Ελλάδα χρειάζεται βοήθεια 40 δισ. ευρώ λέει ο Ρουμπινί

Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Νουριέλ Ρουμπινί, η Ελλάδα χρειάζεται βοήθεια μεταξύ 30 δισ. και 40 δισ. ευρώ . «Η Ελλάδα, ρεαλιστικά, χρειάζεται 30 με 40 δισ. ευρώ νέων χρηματοδοτήσεων», είπε σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα».

Ο Νουριέλ Ρουμπινί κατέστησε σαφές, πάντως, πως η νέα χρηματοδότηση δεν πρέπει να επέλθει μέσω ενός τρίτου μνημονίου, λόγω των «απωλειών κυριαρχίας που κάτι τέτοιο συνεπάγεται». Αντίθετα, είπε, τα χρήματα αυτά «θα πρέπει να τα εγγυηθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, διαμέσου διαφόρων οδών, ενώ το ΔΝΤ θα πρέπει να διατηρήσει μόνο έναν ρόλο απλής τεχνικής υποστήριξης».

Ο Ρουμπινί υπογράμμισε επίσης την ανάγκη αύξησης της χρηματοδοτικής βοήθειας των ελληνικών τραπεζών, μέσω του Έκτατου Μηχανισμού Παροχής Ρευστότητας (ELA) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Κάλεσε δε τον διοικητή της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, να κάνει εκ νέου αποδεκτά τα ελληνικά κρατικά ομόλογα, ως εγγυήσεις για την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες.

Καθοριστικής σημασίας είναι, για τον οικονομολόγο, και η ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» της ΕΚΤ. «Τα μέλη του Ευρωπαϊκού Ταμείου Διάσωσης αποφασίζουν μια χρηματοδότηση-γέφυρα υπέρ της Αθήνας, πέρα από κάθε μνημόνιο. Το Ταμείο θα εκδώσει ειδικά ομόλογα που θα πρέπει να αγοραστούν και από την ΕΚΤ, η οποία έχει την δυνατότητα να το πράξει διότι προβλέπεται ότι μπορεί να αγοράσει - στα πλαίσια της ποσοτικής χαλάρωσης - και ένα ποσοστό ομολόγων που εκδίδονται από υπερεθνικούς θεσμούς, όπως την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ή, ακριβώς, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Διάσωσης» ανέφερε, παρουσιάζοντας την πρόταση διάσωσης της Ελλάδας.

Όσον αφορά στον Έλληνα υπουργό Οικονομικών, ο Νουριέλ Ρουμπινί εκτίμησε πως ο Γιάνης Βαρουφάκης χρησιμοποιήθηκε ως ένας «κακός αστυνόμος», ο οποίος κάνει την έφοδο στον στόχο που έχει τεθεί και στη συνέχεια αφήνει το πεδίο ελεύθερο σε πιο διπλωματικούς συναδέλφους. Πρέπει όμως να ληφθεί υπ’ όψιν, ότι αν ο Βαρουφάκης δεν έπαιζε τον ρόλο του κακού και υιοθετούσε μια πιο συγκαταβατική στάση, τότε ο Τσίπρας θα έπρεπε να βρεθεί σε αντιπαράθεση με τον Σόιμπλε, ενώ, τώρα, τέθηκε εκ των πραγμάτων ως απευθείας συνομιλητής της Μέρκελ, με μια διαπραγμάτευση πολιτικού χαρακτήρα, κατέληξε ο οικονομολόγος.