Η Becky Jones ήταν μόλις 21 ετών όταν ενημερώθηκε ότι έπασχε από όγκο στον εγκέφαλο και πως της απέμεναν λίγοι μήνες ζωής
Η ζωή της Becky Jones άλλαξε από τη μια στιγμή στην άλλη το 2012, όταν άρχισε να υποφέρει από έντονες ημικρανίες και αναζήτησε ιατρική βοήθεια. Τότε, σε ηλικία μόλις 21 ετών, εργαζόταν ως χειρίστρια συστήματος παρακολούθησης στο στάδιο της Coventry City στη Βρετανία και είχε μόλις γνωρίσει τον σύντροφό της, Pete.
Ύστερα από βιοψία εγκεφάλου, ο καθηγητής Ian Brown, σύμφωνα με τη δικηγόρο της, Fiona Tinsley, διέγνωσε όγκο βαθμού 4, συγκεκριμένα γλοιοβλάστωμα, μία από τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνουτου εγκεφάλου. Μάλιστα, σύμφωνα με την Tinsley, η διάγνωση έγινε πριν επιστρέψουν τα αποτελέσματα της βιοψίας.
Η Jones ξεκίνησε να λαμβάνει τεμοζολομίδη (TMZ), ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για συγκεκριμένους όγκους του εγκεφάλου.
Ωστόσο, αντί για την τυπική θεραπεία των έξι κύκλων σε διάστημα περίπου έξι μηνών, η Jones φέρεται να λάμβανε το φάρμακο για 11 χρόνια.
Η παρατεταμένη θεραπεία είχε σοβαρές επιπτώσεις στην καθημερινότητά της. Η Jones περιγράφει χρόνια ναυτία, πόνους στο στομάχι, στοματικά έλκη και συνεχή κόπωση.
Ο φόβος μιας πιθανής λοίμωξης την έκανε να αποφεύγει κοινωνικές εκδηλώσεις και οικογενειακές συγκεντρώσεις, ενώ για ένα διάστημα έχασε και την άδεια οδήγησής της, η οποία στη συνέχεια περιορίστηκε.
«Πριν από τη θεραπεία πήγαινα συνέχεια γυμναστήριο, έτρεχα και εγώ και ο Pete πηγαίναμε συχνά για φαγητό. Προφανώς, μετά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα από αυτά», ανέφερε.
Το ζευγάρι είχε επίσης ενημερωθεί ότι η Jones πιθανότατα δεν θα μπορούσε να αποκτήσει παιδιά.
Όταν η Jones εξέφραζε τις απορίες της, υποστηρίζει ότι ο γιατρός της έλεγε πως ο όγκος δεν θα ήταν «ορατός με γυμνό μάτι».
Η χημειοθεραπεία συνεχίστηκε για περισσότερο από μία δεκαετία.
Το 2024, όμως, η Jones δέχθηκε ξαφνικά ένα τηλεφώνημα από γιατρό, ο οποίος την ενημέρωσε ότι η χημειοθεραπεία διακοπτόταν. Δεν της δόθηκε, όπως λέει, σαφής εξήγηση. Της είπαν μόνο ότι ο Ian Brown είχε συνταξιοδοτηθεί.
«Δεν ήξερα τι να κάνω, πού να απευθυνθώ ή με ποιον να μιλήσω, γιατί εκείνη την περίοδο δεν είχα καμία υποστήριξη από το νοσοκομείο», ανέφερε.
Η μεγάλη ανατροπή ήρθε τον Μάιο του 2025.
Μετά από ανεξάρτητη επανεξέταση των ιατρικών δεδομένων της από νευροχειρουργούς και ακτινολόγους, που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό των δικηγόρων της, η Jones ενημερώθηκε ότι δεν είχε ποτέ καρκίνο στον εγκέφαλο.
Αυτό από το οποίο έπασχε ήταν tumefactive demyelination, μια μορφή φλεγμονής που μπορεί να εμφανιστεί στον εγκέφαλο και συνήθως αντιμετωπίζεται από νευρολόγους με ισχυρά στεροειδή.
«Δεν είχα ποτέ όγκο στον εγκέφαλο. Έγινε λάθος διάγνωση και πέρασα όλη αυτή τη θεραπεία για το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου χωρίς λόγο», είπε.
«Ουσιαστικά μου κατέστρεψε τη ζωή».
Περισσότεροι από 40 ασθενείς προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη
Η υπόθεση της Jones δεν είναι μεμονωμένη. Περισσότεροι από 40 ασθενείς έχουν κινηθεί νομικά κατά του University Hospitals Coventry and Warwickshire NHS Trust, καταγγέλλοντας παρατεταμένη ή αχρείαστη θεραπεία για καρκίνο.
Πολλοί ασθενείς που είχαν αντιμετωπιστεί από τον ίδιο γιατρό δήλωσαν στο BBC ότι έλαβαν τεμοζολομίδη για χρόνια.
Μία ασθενής υποστήριξε ότι πιστεύει πως το φάρμακο της προκάλεσε υπογονιμότητα, ενώ ένας άλλος ασθενής εμφάνισε λευχαιμία έπειτα από 100 κύκλους θεραπείας που χαρακτηρίστηκαν αχρείαστοι.
Παράλληλα, προκαταρκτική έκθεση του Royal College of Physicians (RCP) διαπίστωσε ότι ασθενείς στο νοσοκομείο λάμβαναν συστηματικά παρατεταμένες θεραπείες με τεμοζολομίδη, με «ελάχιστα ή καθόλου στοιχεία οφέλους».
Από τις 20 περιπτώσεις που εξετάστηκαν, οι 15 κρίθηκαν συνολικά «μη ικανοποιητικές».
Η έκθεση διαπίστωσε επίσης ελλείψεις στην καταγραφή και κατανόηση των κινδύνων από τη μακροχρόνια λήψη του φαρμάκου, ενώ έκανε λόγο για «ανεπαρκή κλινική διερεύνηση» σε ορισμένες περιπτώσεις.
Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για το γεγονός ότι οι ομάδες φαρμακοποιών ογκολογίας δεν αμφισβήτησαν τη συνεχή χορήγηση από του στόματος χημειοθεραπείας σε ασθενείς για 10 έως 15 χρόνια.
Η έκθεση δεν κατονομάζει τον Ian Brown, αλλά αναφέρεται σε αυτόν ως «Dr Y». Ο ίδιος δεν συμμετείχε στην έρευνα.
Η Jones χαρακτήρισε τα ευρήματα «ανατριχιαστικά».
«Δεν αφορά μόνο αυτό που έκανε εκείνος, αλλά και το πώς του επέτρεψαν να ενεργεί μόνος του για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα», είπε.
«Ήταν σχεδόν σαν να έκανε ό,τι ήθελε και να μην υπήρχε κανείς για να ελέγξει τι έκανε».
Το University Hospitals Coventry and Warwickshire NHS Trust δήλωσε ότι δεν μπορεί να σχολιάσει μεμονωμένες υποθέσεις, αλλά ανέφερε ότι όλοι οι ασθενείς που ενδέχεται να επηρεάστηκαν έχουν εξεταστεί από ανώτερους κλινικούς γιατρούς και έχουν καταρτιστεί τα κατάλληλα σχέδια φροντίδας.
Το νοσοκομείο ανακοίνωσε επίσης ότι προχωρά σε ανεξάρτητη αξιολόγηση των διαδικασιών μέσω των οποίων το προσωπικό μπορεί να καταγγέλλει προβλήματα, ώστε οι εργαζόμενοι να αισθάνονται ότι μπορούν να εκφράζουν τις ανησυχίες τους.
«Η ασφάλεια, η εμπειρία και η ευημερία των ασθενών παραμένουν οι βασικές μας προτεραιότητες», ανέφερε.
Με μηδενικό πρόσθετο κόστος, ευελιξία και πρακτική αξία, το NUP EDU-TOOLKIT προσφέρει στους φοιτητές κάτι περισσότερο από γνώση: τους δίνει τα εργαλεία για να μετατρέψουν τη γνώση σε πράξη.
17°
