«Δεν σε ακούω, δεν σε βλέπω»: Η νέα μορφή μισογυνισμού στα βρετανικά σχολεία
Το «manosphere», το δίκτυο διαδικτυακών κοινοτήτων και influencers που προβάλλουν ακραίες απόψεις περί ανδρισμού και σχέσεων, φαίνεται να αφήνει πλέον έντονο αποτύπωμα και μέσα στις σχολικές αίθουσες της Βρετανίας. Kαθηγήτριεςκαι άνθρωποι που εργάζονται με μαθητές περιγράφουν μια ανησυχητική αλλαγή στη συμπεριφορά εφήβων αγοριών, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις αρνούνται να συνεργαστούν με κορίτσια ή ακόμη και να ακολουθήσουν οδηγίες από γυναίκες εκπαιδευτικούς.
Νωρίτερα φέτος, το βρετανικό συνδικάτο εκπαιδευτικών NASUWT είχε προειδοποιήσει για μια «κρίση αρρενωπότητας» στα σχολεία, καθώς σχεδόν μία στις τέσσερις γυναίκες εκπαιδευτικούς ανέφερε ότι είχε δεχθεί μισογυνιστική συμπεριφορά ή προσβολές στην τάξη. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σταθερά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ενώ καθηγήτριες έχουν περιγράψει περιστατικά στα οποία μαθητές τις αγνοούσαν επιδεικτικά, με αποτέλεσμα να αισθάνονται ταπεινωμένες ή απαξιωμένες.
«Τα αγόρια από τη μία, τα κορίτσια από την άλλη»
Την αλλαγή αυτή έχουν διαπιστώσει και οι Άλεξ Γουίλιαμς και Ντουέιν Γκαμπς, ιδρυτές της φιλανθρωπικής οργάνωσης Diverse Voices, οι οποίοι εδώ και χρόνια επισκέπτονται σχολεία και πραγματοποιούν εργαστήρια γύρω από ζητήματα σχέσεων, συναίνεσης, αυτοεικόνας και βίας κατά των γυναικών.
Τα τελευταία 16 χρόνια, τα προγράμματά τους έχουν παρακολουθήσει περίπου 40.000 μαθητές σε περισσότερα από 100 σχολεία στη Βρετανία. Σύμφωνα με τον Άλεξ Γουίλιαμς, μία από τις πιο εμφανείς αλλαγές των τελευταίων χρόνων είναι ο ολοένα μεγαλύτερος διαχωρισμός ανάμεσα σε αγόρια και κορίτσια.
Όπως περιγράφει, πριν από μία δεκαετία, όταν ένας εκπαιδευτικός ζητούσε από τους μαθητές να χωριστούν σε ομάδες, αγόρια και κορίτσια αναμειγνύονταν φυσιολογικά.
Σήμερα, πολύ συχνότερα, τα αγόρια συγκεντρώνονται στη μία πλευρά της αίθουσας και τα κορίτσια στην άλλη. Η τάση αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή την τελευταία τριετία.
Αγόρια που αγνοούν γυναίκες καθηγήτριες
Σε ορισμένες περιπτώσεις, όμως, η συμπεριφορά ξεπερνά τον απλό διαχωρισμό μέσα στην τάξη. Οι άνθρωποι της Diverse Voices αναφέρουν περιστατικά στα οποία αγόρια αρνούνταν να ακούσουν γυναίκες εκπαιδευτικούς, τις αγνοούσαν επιδεικτικά ή συμπεριφέρονταν σαν να μην υπήρχαν.
Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, αντιδρούσαν κανονικά όταν την ίδια οδηγία έδινε ένας άνδρας.
Για τους ανθρώπους που εργάζονται στα συγκεκριμένα προγράμματα, τέτοια περιστατικά δείχνουν ότι οι διαδικτυακές αντιλήψεις γύρω από τους ρόλους των φύλων δεν μένουν στην οθόνη ενός κινητού, αλλά μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τη συμπεριφορά των μαθητών στο σχολείο.
Σχεδόν δύο στους τρεις βλέπουν influencers «αρρενωπότητας»
Σύμφωνα με στοιχεία της οργάνωσης The Children's Society, σχεδόν τα δύο τρίτα των νεαρών ανδρών παρακολουθούν περιεχόμενο από influencers που ασχολούνται με την «αρρενωπότητα».
Το λεγόμενο manosphere αποτελεί ένα χαλαρό δίκτυο ιστοσελίδων, forums και λογαριασμών στα social media που υποστηρίζουν ότι ασχολούνται με τα προβλήματα και τις ανησυχίες των ανδρών.
Ωστόσο, μεγάλο μέρος αυτού του περιεχομένου συνδέεται με αρνητικές αντιλήψεις για τις γυναίκες, τις οποίες συχνά παρουσιάζει ως κατώτερες, χειριστικές ή υπεύθυνες για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνδρες. Παράλληλα, ορισμένες κοινότητες του manosphere παρουσιάζουν τους άνδρες ως «θύματα» του φεμινισμού και της σύγχρονης κοινωνίας.
Η ανησυχία των ειδικών είναι ότι τέτοιες απόψεις μπορούν να παγιωθούν σε πολύ μικρή ηλικία, όταν οι νέοι δεν έχουν ακόμη τα εργαλεία για να αξιολογήσουν κριτικά το περιεχόμενο που καταναλώνουν.
Οι συζητήσεις στην τάξη ως αντίβαρο
Οι Άλεξ Γουίλιαμς και Ντουέιν Γκαμπς προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο μέσα από μικρού μήκους ταινίες και οργανωμένες συζητήσεις στα σχολεία. Οι μαθητές παρακολουθούν ιστορίες που αφορούν ζητήματα όπως οι σχέσεις, η πίεση για σεξ, η συναίνεση, η διαρροή προσωπικών φωτογραφιών, η αυτοεικόνα και οι ελεγκτικές ή καταπιεστικές συμπεριφορές.
Στη συνέχεια καλούνται να αποφασίσουν εάν όσα βλέπουν είναι «αποδεκτά», «μη αποδεκτά» ή «αμφισβητήσιμα» και να συζητήσουν τις απόψεις τους με τους συμμαθητές τους.
Στόχος, όπως εξηγούν, δεν είναι οι ενήλικες να κάνουν κήρυγμα στους μαθητές, αλλά να τους δώσουν χώρο να συζητήσουν μεταξύ τους και να ακούσουν διαφορετικές απόψεις.
15°
