Σκάνδαλο Ρόδεραμ: Μια «άβολη» υπόθεση για δήθεν ευαισθησίες

Βρίσκεται τις τελευταίες μέρες σε πρωτοσέλιδα βρετανικών εφημερίδων και συνιστά μια υπόθεση στην οποία η κλισέ δημοσιογραφική φράση «ανατριχιαστικές λεπτομέρειες» βρίσκει μάλλον απόλυτη εφαρμογή. Μια υπόθεση δικτύου παιδόφιλων που ξεκίνησε από την περίπτωση μιας πόλης, του Ρόδεραμ, αλλά έχει στην πραγματικότητα έκταση πολύ μεγαλύτερη. Σύμφωνα με το πρόσφατο ερευνητικό ρεπορτάζ της MailOnline, σε 41 βρετανικές πόλεις, 76 συμμορίες και 396 καταδικασμένοι παιδόφιλοι και βιαστές, οι οποίοι αποτελούνταν κατά συντριπτική πλειοψηφία από ενήλικους Πακιστανούς, σχημάτισαν ένα δίκτυο παιδοφιλίας, το οποίο ευθύνεται για ομαδικούς βιασμούς, κακοποιήσεις αλλά και trafficking 1.400 –καταγεγραμμένων– παιδιών σε όλη τη βόρεια Αγγλία, από το 1997 μέχρι το 2013. Η έρευνα της εφημερίδας έρχεται να κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη, αφού αποκαλύπτει πως, από τους 396 καταδικασθέντες, οι 155 έχουν πλέον αποφυλακιστεί και έχουν επανέλθει στις ίδιες εκείνες περιοχές όπου διέπραξαν τα ειδεχθή εγκλήματά τους. Κάποια από τα ονόματα των καταδικασμένων παιδοβιαστών έχουν έρθει κιόλας στο φως της δημοσιότητας. Αρκετοί από αυτούς όχι απλώς δεν έχουν απελαθεί στο Πακιστάν, αλλά επέστρεψαν ανενόχλητοι στον τόπο του εγκλήματος.

Η υπόθεση αφορά και τον νυν πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, ο οποίος από το 2008 έως το 2013 υπήρξε ο επικεφαλής εισαγγελέας της χώρας και τον οποίο στοχοποίησε μέσω της ιδιόκτητης πλατφόρμας του, το X, o Ίλον Μασκ, κατηγορώντας τον για απόπειρα συγκάλυψης της υπόθεσης. Οι δίκες και οι καταδίκες σε σχέση με τις καταγεγραμμένες καταγγελίες είναι πράγματι λίγες. Στα στοιχεία από τα πορίσματα των ανεξάρτητων ερευνών που βλέπουν το φως της δημοσιότητας φαίνεται πως οι βρετανικές Αρχές, φοβούμενες τον στιγματισμό και τις αντιδράσεις με τις οποίες θα έρχονταν αντιμέτωπες, κατηγορούμενες για αντιισλαμισμό και ισλαμοφοβία, επέδειξαν ολιγωρία και χειρίστηκαν την υπόθεση όσο πιο διακριτικά γινόταν. Ο Στάρμερ έσπευσε να απαντήσει στον Μασκ σε έντονο ύφος, υπερασπιζόμενος το έργο του ως εισαγγελέα και δηλώνοντας πως όσοι διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις και παραπληροφορούν το κοινό δε νοιάζονται για τα θύματα, αλλά για τους εαυτούς τους. Πάντως, όπως μετέδωσε το SkyNews την προηγούμενη εβδομάδα, η κυβέρνηση Στάρμερ καταψήφισε στη Βουλή των Κοινοτήτων προτεινόμενη τροπολογία των Συντηρητικών του νομοσχεδίου για την «Ευημερία των Παιδιών και τα Σχολεία», η οποία επεδίωκε τη διεξαγωγή εθνικής έρευνας για τις συμμορίες των Πακιστανών. Ο Στάρμερ, μιλώντας στη Βουλή, υποστήριξε πως προτιμά να υλοποιηθούν σε πρώτη φάση οι συστάσεις από την επταετή έρευνα της καθηγήτριας Αλέξις Τζέι σχετικά με την υπόθεση, η οποία ολοκληρώθηκε το 2022, προκειμένου να μη χαθεί άλλος χρόνος.

Πολλά και ανησυχητικά τα παραπάνω ευρήματα. Ας ξεκινήσουμε από κάτι βασικό. Ο Ίλον Μασκ δεν κάνει τίποτε τυχαία, ούτε έχει αναλάβει κάποια ανιδιοτελή σταυροφορία υπέρ της αλήθειας και της δικαίωσης των ασθενέστερων. Στις μέρες μας, ο επίδοξος μεσσιανισμός κάθε είδους πρέπει όχι απλώς να αντιμετωπίζεται με καχυποψία, αλλά, ακόμη καλύτερα, να εξοστρακίζεται ως ένα κακό απομεινάρι «ιστορικών ατυχημάτων» του παρελθόντος. Ο Μασκ έχει πλέον, εκτός από την ήδη κατοχυρωμένη απόλυτη οικονομική και επιχειρηματική ισχύ, και την πολιτική νομιμοποίηση που του προσφέρει η θέση-κλειδί στο επιτελείο της κυβέρνησης Τραμπ και αναμένεται να αναλάβει καθήκοντα μετά την ορκωμοσία του νέου προέδρου στις 20 Ιανουαρίου. Κατάφερε να προβληθεί ως ριζοσπάστης στα μάτια μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης, εμφανιζόμενος ως πολέμιος του κατεστημένου και των πολιτικών και επιχειρηματικών ελίτ, παρόλο που διαθέτει ισχύ ίση αν όχι και μεγαλύτερη από αυτές. Οι τελευταίες του κινήσεις, τόσο σε σχέση με την εν λόγω υπόθεση στη Βρετανία, όσο και η πρόσφατη εκ μέρους του ανάδειξη και προώθηση του αρτηριοσκληρωτικού ακροδεξιού κόμματος AfD στη Γερμανία, φανερώνουν την πρόθεση να επεκτείνει την πολιτική επιρροή του πέρα από την Αμερική, στην Ευρώπη. Καμία αμφιβολία επομένως ότι αναζητούμε πάντοτε το κίνητρο πίσω από κάθε επόμενο βήμα του μεγιστάνα της τεχνολογίας, ο οποίος πιθανότατα να επιθυμεί την οριστική εγκαθίδρυση γενόσημων τραμπισμών και εντός της Γηραιάς Ηπείρου, για τη σταδιακή διαμόρφωση ενός κοινού μετώπου αντισυστημισμού και αντικαθεστωτισμού.

Υπάρχει ένα πολύ δύσκολο στοίχημα στην εποχή μας, που δεν έχει κερδηθεί: η νηφάλια, μη ιδεολογικοποιημένη ενασχόληση με την πραγματικότητα, ευχάριστη ή δυσάρεστη

Ας πάμε τώρα στην καθαυτή φρικτή υπόθεση των Πακιστανών παιδόφιλων. Είναι αληθές πως υπήρξε τρομερή ολιγωρία και κακοδιαχείριση, υπό τον φόβο πως το αντίθετο θα ξεσήκωνε αντιδράσεις για αντιισλαμική και ισλαμοφοβική στάση της Βρετανίας; Τα υπάρχοντα δεδομένα δείχνουν πως ναι. Ιδού λοιπόν μια περίπτωση στην οποία η πολιτική ορθότητα έρχεται να κονιορτοποιήσει την πραγματικότητα και να τη φέρει στα μέτρα της. Δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε ανοιχτά για ένα τεράστιο δίκτυο παιδοβιαστών και παιδόφιλων καταγόμενο στην πλειονότητά του από το Πακιστάν. Πώς θα υπερασπιζόμαστε ύστερα τις «ανοιχτές κοινωνίες», πώς θα καταρρίψουμε τους «μύθους» περί ανόδου της εγκληματικότητας από τη μετανάστευση και περί αγεφύρωτου πολιτισμικού χάσματος της Δύσης με άλλους πληθυσμούς; Τα χιλιάδες θύματα ελεεινών πράξεων μάλλον μέτρησαν λιγότερο από τον φόβο ενδεχόμενου στιγματισμού από τους ισλαμικούς πληθυσμούς και τις τυχόν βίαιες αντιδράσεις στο άκουσμα στοχοποίησης ατόμων με κοινή καταγωγή ή θρήσκευμα. Αυτά για όσους υπεραμύνονται της ακραίας πολιτικής ορθότητας και της woke κουλτούρας, ως θεωρητικών σχημάτων άνευ πραγματικών συνεπειών, με τα οποία ασχολούνται διάφοροι αργόσχολοι (ακρο)δεξιοί θεωρητικοί.

Γενικότερα, υπάρχει ένα πολύ δύσκολο στοίχημα στην εποχή μας, το οποίο δεν έχει κερδηθεί: η νηφάλια, μη ιδεολογικοποιημένη ενασχόληση με την πραγματικότητα, ευχάριστη ή δυσάρεστη. Ενώ η αλήθεια και τα δεδομένα θα πρέπει να αποτελούν μόνιμα ζητούμενα, σήμερα η ιδεολογική εκκίνηση θέσεων ενδιαφέρει πολύ περισσότερο, με τη Δύση να βρίσκεται παγιδευμένη και αποπροσανατολισμένη σε ένα παιχνίδι ιδεολογιών και σκοπιμοτήτων, χάνοντας μονίμως την ουσία. Μια τόσο φρικτή υπόθεση πρέπει να λειτουργήσει διδακτικά ως προς αυτό: την επόμενη φορά που ο Μασκ ή κάποιος άλλος φέρουν τη ρητορική τους στο προσκήνιο ας αφήσουμε τις ιδεολογικές πανοπλίες στην άκρη κι ας κοιτάξουμε κατάματα ένα και μόνο πράγμα: την πραγματικότητα.