Κακά μαντάτα από την Αμερική

Οι Αμερικανοί πολίτες ψήφισαν. Και η ψήφος τους δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο για παρεξηγήσεις. Η δεύτερη πατρίδα των μεταναστών όλου του κόσμου δεν θέλει άλλους μετανάστες, με οποιοδήποτε ανθρώπινο κόστος. Τα δικαιώματα των γυναικών, συμπεριλαμβανομένου και εκείνου που τους επιτρέπει να εκλεγούν στην προεδρία της χώρας, απέχουν πολύ ακόμα από την αναγνώρισή τους. Οι γεωπολιτικές συρράξεις που απειλούν την παγκόσμια ειρήνη αφήνουν τους Αμερικανούς ψηφοφόρους παγερά αδιάφορους. Αρκεί να τελειώσουν όπως-όπως ώστε να μην έχουν οι ίδιοι επιπτώσεις. Τις σοβαρές συνέπειες των προβλημάτων της οικονομίας στη ζωή τους θα τα λύσουν οι δισεκατομμυριούχοι της Αμερικής. Η κλιματική λαίλαπα που βάλθηκε σε όλη την προεκλογική περίοδο να αποδείξει την καταστροφική της μανία στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο δεν φάνηκε να συγκινεί ιδιαίτερα τους Αμερικανούς.

Το μήνυμα αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποτιμηθεί από κανέναν. Πρώτα και κύρια από το Δημοκρατικό Κόμμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Δικαιολογίες όπως ότι η ανακήρυξη της Κάμαλα Χάρις έγινε αργά ή ότι θα ήταν καλύτερα να έμενε ο Μπάιντεν στη διεκδίκηση ως το τέλος κ.λπ. δεν θα βοηθήσουν στην αντικειμενική εκτίμηση της κατάστασης και στο νέο ξεκίνημα που επιβάλλεται να κάνουν οι Δημοκρατικοί. Ένα ξεκίνημα που θα γίνει από το μηδέν αφού, εκτός από την πλειοψηφία των εκλεκτόρων, έχασαν και τη λαϊκή ψήφο καθώς και τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας. Όσο η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων δεν συνδυάζεται με την υπεράσπιση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, δύσκολα θα ξανακαθίσει Δημοκρατικός Πρόεδρος στο Οβάλ γραφείο.

Η νίκη του Τραμπ δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στον κόσμο. Το «αντισυστημικό κίνημα» έχει κάνει ήδη αισθητή την παρουσία του στην Ευρώπη και σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Όλες αυτές οι ακραίες / χυδαίες προεκλογικές τοποθετήσεις του Τραμπ αποδείχθηκαν εργαλεία συσπείρωσης των φανατικών οπαδών του που αποτέλεσαν τη στέρεη βάση της νίκης του. Ειδικά δεν πρέπει να εξεπλάγησαν οι Ευρωπαίοι που διαπιστώνουν καθημερινά την άνοδο των λαϊκιστικών ακροδεξιών δυνάμεων οι οποίες απειλούν να διαδραματίσουν άμεσα ρυθμιστικό-αποτρεπτικό ρόλο στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Σε μια στιγμή που η ενοποίηση σε μια σειρά τομείς γίνεται επιτακτική, η διακηρυγμένη πολιτική του Τραμπ δεν επιτρέπει αυταπάτες. Αν η Ευρώπη δεν λύσει με τις δικές τις δυνάμεις τα προβλήματα της άμυνας και της ασφάλειάς της τότε οι χώρες-μέλη θα πρέπει να πληρώνουν συνδρομή στο ΝΑΤΟ των ΗΠΑ για να εξασφαλιστούν.

Η πολιτική ηγεσία της χώρας μας δεν δείχνει να ενοχλείται ιδιαίτερα από την εκλογή του Ντόναλτ Τραμπ, αντιθέτως αισιοδοξεί ότι επειδή «οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ είναι στρατηγικής σημασίας» θα συνεχιστούν απρόσκοπτα. Ωστόσο, αν από τη διπλωματική σκοπιά η εκτίμηση αυτή είναι δικαιολογημένη, από την πλευρά της ρεαλιστικής αντιμετώπισης της νέας κατάστασης είναι υπερβολικά αισιόδοξη και ωραιοποιητική. Τα προβλήματα της χώρας δεν περιορίζονται στα σύνορά της ακόμα και αν υποθέσουμε ότι ο Τραμπ αποφασίσει να συνεχίσει έναντι της Ελλάδας την πολιτική του προκατόχου του, πράγμα απίθανο. Η εκτίμηση της ηγεσίας της χώρας μας αγνοεί τις τεράστιες διαφορές των θέσεων του Τραμπ σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα όπως οι πόλεμοι, οι συμμαχίες, το διεθνές εμπόριο, η κλιματική αλλαγή κ.λπ., που επηρεάζουν άμεσα και τη χώρα μας. Η δεύτερη θητεία Τραμπ δεν προμηνύει καλύτερες μέρες για τον κόσμο και από αυτή την άποψη τα χθεσινά μαντάτα που μας ήρθαν από την Αμερική δεν είναι καλά.