«Ο πόλεμος δεν σταματά με λέξεις»: Ηχηρό μήνυμα του Σαλμάν Ρούσντι για τις εξελίξεις στο Ισραήλ

«Οι λέξεις δεν μπορούν να σταματήσουν τούς πολέμους», δηλώνει ο Σαλμάν Ρούσντι, στέλνοντας το ηχηρό μήνυμά του για τον πόλεμο στο Ισραήλ και την ανάγκη παρέμβασης των ομοτέχνων του. Ο συγγραφέας που επέζησε από απόπειρα δολοφονίας σε βάρος του βραβεύτηκε στη Φρανκφούρτη με το βραβείο Ειρήνης των Γερμανών εκδοτών. 

Με αφορμή τη βράβευσή του, με την οποία έπεσε η αυλαία της Έκθεσης Βιβλίου της Φρανκφούρτης, έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση της DW: «Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό βραβείο, που τιμά τις αξίες της ειρήνης, ιδιαίτερα σε αυτή τη χρονική περίοδο με δύο πολέμους σε εξέλιξη. Κανείς δεν μιλά πια για την Ουκρανία, όπου συνεχίζονται οι εχθροπραξίες. Σε αυτή την εποχή είναι ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη να αναδείξουμε τη σημασία και την αξία της ειρήνης».

Σαλμάν Ρούσντι: «Δεν είμαι ο μόνος συγγραφέας που έχει δεχτεί επιθέσεις»

Ο Σαλμάν Ρούσντι έγινε διάσημος το 1989, όταν ο αρχηγός της ιρανικής επανάστασης Αγιατολάχ Χομεϊνί εξέδωσε φετφά ζητώντας τη δολοφονία του με αφορμή το βιβλίο «Σατανικοί Στίχοι». Για περισσότερα από δέκα χρόνια ζούσε με προσωπικό ασφαλείας αλλάζοντας συνεχώς καταφύγιο. Το 2022 επέζησε απόπειρας δολοφονίας χάνοντας το μάτι του. Όμως, όπως λέει ο ίδιος, δεν παραιτείται: «Έχω σχεδόν αναρρώσει. Συνεχίζω να εργάζομαι κανονικά. Δεν είμαι ωστόσο ο μόνος συγγραφέας στον κόσμο που έχει δεχτεί απειλές ή επιθέσεις. Πρόκειται δυστυχώς για διαχρονικό φαινόμενο, για το οποίο δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι θα σταματήσει. Κατά συνέπεια πρέπει να το πολεμήσουμε, αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, να συνεχίσουμε».

Ο βραβευμένος συγγραφέας απαντά τέλος στο ερώτημα για το τι μπορεί να κάνει η λογοτεχνία σε δύσκολες και πολύπλοκες διενέξεις όπως η σύγκρουση Χαμάς-Ισραήλ στην Εγγύς Ανατολή: «Δυστυχώς πολύ λίγα. Οι λέξεις δεν μπορούν να σταματήσουν πολέμους. Αυτό που μπορούν να κάνουν οι συγγραφείς, και το πράττουν, είναι να προσπαθήσουν να εκφράσουν τον απίστευτο πόνο που νιώθουν πολλοί άνθρωποι αυτή τη στιγμή. Αυτό είναι ίσως το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε. Να εκφράσουμε μέσα από τις λέξεις τη φύση του προβλήματος».

Με πληροφορίες από DW