Η επόμενη μέρα

Δύο είναι τα δεδομένα αυτών των εκλογών. Συγγνώμη μάλλον τρία. Η πολιτική πάντα στο τέλος κερδίζει . Ο  Μπράουν είναι σκληρός μαχητής και καθαρό πολιτικό ον. Και οι φιλελευθέροι Δημοκράτες ανίκανοι να μετατρέψουν τον επικοινωνιακό θαυμασμό σε πολιτική εμπιστοσύνη.

Είναι πρωί Παρασκευής και κανείς δεν γνωρίζει το τι θα ακουλουθήσει . Οι Συντηρητικοί κέρδισαν αλλά όχι αρκετά για να μπορούν να σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση , τους λείπουν 20 έδρες. Οι Εργατικοί ηττήθηκαν, έχασαν σκληρά, έχασαν 95 έδρες μέχρι την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές αλλά δεν εξευτελίστηκαν . Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες με ένα αποτέλεσμα χειρότερο απο αυτό των προηγούμενων εκλογών μπορούν να καταστούν σημαντικός παράγοντας για την διευθέτηση αυτού του αδιεξόδου.

Η βασίλισσα Ελισάβετ δεν έχει καλέσει κανέναν στο Παλάτι για να του δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Σε μια από τις πιο δημοκρατικές χώρες του πλανήτη χωρίς γραπτό Σύνταγμα , ο Μπράουν ως ο απερχόμενος Πρωθυπουργός θα είναι αυτός που θα ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις . Ο ηγέτης των Συντηρητικών τα ξημερώματα τον κάλεσε να ‘’παραδώσει τα κλειδιά του γραφείου’’ , ο Μπράουν δεν έχει μιλήσει ακόμη.

Τα σενάρια πολλά . Κυβέρνηση συνεργασίας με τους Συντηρητικούς και μικρά ολίγον τι γραφικά κόμματα απο την Βόρεια Ιρλανδία και την Σκωτία , Κυβέρνηση Εργατικών με Φιλελεύθερους Δημοκράτες αλλά με άλλον στο τιμόνι των Εργατικών .Το ποιός θα είναι αυτός ο άλλος και αν θα υπάρξει ακόμη δεν έχει καν συζητηθεί,το σίγουρο είναι ότι ο Βρετανός Πρωθυπουργός απέδειξε όχι μόνο ότι μπορεί να κάνει την διαφορά ως πολιτική προσωπικότητα, όχι μόνο ότι μπορεί να αγωνιστεί αλλά και ότι στην πολιτική ζωή του τόπου επιβιώνει αυτός που είναι πραγματικά αυτό που λέει ότι είναι , έστω και αν ηττάται προσωρινά .

Ότι και αν συμβεί ο πολίτης της Μεγάλης Βρετανίας όχι μόνο μίλησε αλλά και έφτυσε όλους αυτούς που τόσα χρόνια τον θεωρούσαν δεδομένο , γιατί ο μόνος νικητής αυτών  των εκλογών είναι αυτός .