Αν ο Αντετοκούνμπο νιώσει ότι σπατάλησε τον εαυτό του ή τον σπατάλησαν οι άλλοι...

Χωρίς να ξέρω πολλά από μπάσκετ για να μπορέσω να μπω στα ενδότερα, έχω την εντύπωση ότι η Ελλάδα με βάση το ρόστερ και τις προσδοκίες ήταν η χειρότερη ίσως ομάδα που εμφανίστηκε στο Μουντιάλ της Κίνας. Όλοι οι άλλοι έδειξαν κάτι παραπάνω από αυτό που περιμέναμε. Κάθε μία ξεχωριστά έκανε την δική της υπέρβαση. Μόνο οι Ελληνες έχτισαν την παρουσία τους μέσα από ψέματα, δικαιολογίες, τεχνητά θετικό κλίμα και αναμονή της επόμενης μέρας που θα ήταν καλύτερη από την προηγούμενη επειδή έτσι έπρεπε να λένε κάποιοι, κατακεραυνώνοντας τους... άσχετους που διαφωνούσαν. 

Οι μέρες περνούσαν και τίποτα δεν φαινόταν να βελτιώνεται. Τη μια σκίσαμε το Μαυροβούνιο, της σχολής των «πλάβι». Μετά χάσαμε από τη Βραζιλία αλλά «συμβαίνουν αυτά και διορθώνονται». Την τρίτη κατάπιαμε με κατοστάρα το θηρίο τη Νέα Ζηλανδία, που κι αυτή μας έβαλε δύσκολα εδώ που τα λέμε. Ύστερα κρατήσαμε χαμηλά το σκορ με τις Ηνωμένες Πολιτείες και... τι κατόρθωμα ήταν αυτό! Στο τέλος περιμέναμε το +11 με την Τσεχία, που μπασκετικά είχαμε να την ακούσουμε από την... εποχή του Σβόμποντα. Η «ελληνική ψυχή» τα έδωσε όλα αλλά προφανώς δεν έφτανε. Όσοι έβλεπαν ότι τα καλάθια έμπαιναν μόνο στις... διαφημίσεις και προσπαθούσαν να πουν την αλήθεια, γίνονταν «γραφικοί». Η λέξη «κρίμα» ακούστηκε πάνω από... 50 φορές στη κάθε μετάδοση. 

Ήταν ένα αφήγημα που προσπαθούσε να δώσει ελπίδες εκτός λογικής, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, να εξηγήσει την ευθυνοφοβία των περισσότερων, να στηρίξει έναν κόουτς χωρίς ικανότητες και εμπειρίες και γενικά να συντηρήσει με μηχανική υποστήριξη μια πεθαμένη κατάσταση σε ομάδα που παρ όλα αυτά θα... πήγαινε για μετάλλιο! 

Καθόλου περίεργο να αποχαιρετήσει κι ο Αντετοκούνμπο, αν σκεφτεί ψύχραιμα και κατάλαβε ότι σπατάλησε τον εαυτό του ή τον σπατάλησαν οι γύρω του. Ίσως και οι Μπακς να μην τον αφήσουν να εκτεθεί ξανά σε παρόμοια δοκιμασία -ειδικά αν δεν πάμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι άνθρωποί τους ήταν εκεί και ξέρουν...