10 συγκροτήματα του σύγχρονου Punk

Το punk ήταν το ιδίωμα που τάραξε τα μουσικά και ιδεολογικά νερά της Βρετανίας από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν και έδωσε τη θέση του στο new wave. Όμως ακόμη και αν το κεντρικό μουσικό ρεύμα έχει τελειώσει εδώ και πολλές δεκαετίες, μερικές από τις αξίες του βρίσκουν τον τρόπο να καθοδηγούν σημαντικά σχήματα ακόμα και σήμερα.

Κάθε μουσικό κίνημα έρχεται για να κάνει μια σειρά από statements, που αφορούν σ’ ένα πλήθος ζητημάτων: από τη μουσική και την ιδεολογική κατεύθυνση μέχρι την προσωπική ηθική και τη μόδα. Μία από τις πιο βασικές αξίες, που έφερε μαζί του το punk ήταν ο απόλυτος σεβασμός στην ατομικότητα. Η ομάδα στην εποχή του punk είχε έναν ιδιαίτερα χαλαρό χαρακτήρα, επιτρέποντας στο άτομο να εκφράσει τις προσωπικές του αντιλήψεις, ακόμη κι αν αυτές κινούνταν στο όριο των απόψεων της ομάδας. Η λατρεία της ατομικότητας πρόσφερε μεγάλη ποικιλία στο ύφος τόσο της μουσικής, όσο και των ιδεολογικών προσεγγίσεων, με λίγα αλλά πολύ σημαντικά συνεκτικά στοιχεία: την εικονοκλαστική αντίληψη, τον αντικαταναλωτισμό, την DIY αισθητική και τη σκέψη έξω από όλων των ειδών τα κουτάκια.

Έτσι, σήμερα δεν είναι αναγκαίο να περιορίσουμε την αναζήτησή μας σ’ έναν συγκεκριμένο ήχο ώστε να κατατάξουμε ένα σχήμα στη νέα punk πραγματικότητα. Η εικονοκλαστική τοποθέτηση είναι καταρχήν αρκετή. Η αίσθηση των σχημάτων περί μιας κάποιας συνάφειας με το είδος θα παίξει σοβαρό ρόλο, όπως και η διάθεση για DIY προσεγγίσεις. Ας δούμε μερικά από τα πολύ δυνατά σχήματα, που μπορούμε σήμερα να θεωρήσουμε υπό την ευρύτερη έννοια, punk.

Amyl & The Sniffers: Εκρηκτική η Amy Taylor, στήνει μια μπάντα στη Μελβούρνη και μέσα σε ένα χρόνο, το 2019, παίρνει ακόμη και το βραβείο καλύτερου rock album με το ομώνυμο ντεμπούτο της. Δανείζονται στοιχεία από το πρωτο-punk των Stooges και τον βαρύ ήχο των Damned. Το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι έχουν δύο χρόνια να κυκλοφορήσουν κάτι, αν εξαιρέσουμε τη διασκευή του “Born To Be Alive”, ναι του Patrick Hernandez.

Billy Nomates: Το πρώτο της single λεγόταν “No” και παρότι θα περίμενε κανείς το αντίθετο, αυτή η άρνηση της άνοιξε αρκετές πόρτες. Ηχογράφησε με τον Geoff Barrow των Portishead και αμέσως μετά το πρώτο της ομώνυμο album, ήρθε και το “Emergency Telephone”, ένα ep που μιλάει για τις δυσκολίες της επικοινωνίας στη σύγχρονη εποχή. Είναι θυμωμένη, δείχνει αρκετά badass και το punk βγαίνει πολύ περισσότερο στο attitude παρά στο μουσικό ύφος. Καλύτερα! Διαβάστε τη συνέντευξη της Billy Nomates στην ATHENS VOICE εδώ.

Chubby & The Gang: Προέρχονται από τις στάχτες αρκετών συγκροτημάτων της punk/hardcore σκηνής του Λονδίνου και πρωτοβρέθηκαν μαζί στα μέσα του 2019. Κεντρική μορφή του είναι ο Charlie “Chubby Charles” Manning Walker, που τραγουδούσε πιο παλιά με τους Violent Reaction και τους Arms Race. Το ντεμπούτο τους λέγεται “Speed Kills” και βαράει punk/hardcore καθαρής αγγλικής σχολής τέρμα γκάζια.

Fontaines DC: Το ντεμπούτο τους ψηφίστηκε για δίσκος της χρονιάς για το 2018 τόσο από το Rough Trade, όσο και από το BBC Radio 6. Είναι ιρλανδοί, ορκίζονται πίστη στις αξίες της εργατικής τάξης κι έχουν στο εικονοστάσι τη φωτογραφία του Mark E. Smith των Fall. Το 2020 κυκλοφόρησε και ο δεύτερος δίσκος, το “A Hero’s Death”. Το βρετανικό underground περιμένει πολλά από αυτούς, ειδικά στον βαθμό που δείχνουν ότι κατέχουν αρκετά τον κόσμο της ποίησης, και κατ’ επέκταση των στίχων. Διαβάστε τη συνέντευξη των Fontaines DC στην ATHENS VOICE εδώ.

Idles: Δημιουργήθηκαν το 2009 στην ευρύτερη περιοχή του Bristol αλλά άργησαν να μπουν στη δισκογραφία, άρχισαν να κυκλοφορούν singles το 2016 και το πρώτο από τα τρία LPs τους ήρθε το 2017. Παίζουν ένα πολύ ενδιαφέρον abstract punk αλλά σε μερικές περιπτώσεις οι στίχοι τους είναι αρκετά πιο ελπιδοφόροι από αυτό που απαιτεί το ιδίωμα. Γι’ αυτό κι έχουν αρκετές αντιπάθειες. Λένε άγρια, όμως…

Protomartyr: Από το Michigan έρχονται αυτά τα παλικάρια, την πολιτεία καταγωγής των MC5. Όταν τους πρωτοάκουσα, μου έφεραν στο μυαλό τον Henry Rollins αλλά έχουν και αρκετούς Fall μέσα τους, μόνο που εδώ οι κιθάρες είναι απόλυτα χαοτικές, με τον τρόπο που δημιουργούσε χάος ο David Thomas με τους Pere Ubu. Πέντε δίσκοι και φανατικό κοινό, που είναι έτοιμο να τους ακολουθήσει παντού.

Shame: Νότιο Λονδίνο με την προφορά αλλά και το attitude που τα προάστια φέρνουν μαζί του. Πρώτο album με μεγάλες κριτικές και δεύτερο ακόμη καλύτερο, για ένα σχήμα που έχει τον τρόπο να ακούγεται αρκετά punk αλλά και ολίγον post punk. Το περίεργο είναι ότι καταφέρνουν να πάρουν μαζί τους και μερικούς σχεδόν mainstream ακροατές.

Sleaford Mods: Το “Tied Up In Nottz” ήταν μεγάλη σφαλιάρα για όσους λατρεύουν τους Fall, το hip hop, τo θυμωμένο punk και την εξωτική αγγλική προφορά της σκληρής εργατικής τάξης. Από τα παλιά σχήματα του είδους, έχουν κυκλοφορήσει κιόλας 11 δίσκους και είναι εκείνοι που καταλαβαίνουν ότι το καινούργιο punk, παρά τις διαφορές στον ήχο των σχημάτων, αποτελεί μια παγκόσμια σκηνή. Στο πιο πρόσφατό τους, το “Spare Ribs”, συμμετέχει η Billy Nomates και η Amy Taylor Των Amyl & The Sniffers. Διαβάστε τη συνέντευξη των Sleaford Mods στην ATHENS VOICE εδώ.

Snapped Ankles: Έχουν μια τρελή μανία να ντύνονται δέντρα! Η κλιματική αλλαγή είναι από τα ζητήματα που τους απασχολούν ιδιαίτερα στα τρία μέχρι τώρα albums τους και οι συναυλίες τους χαρακτηρίζονται από ένα σαμανιστικό πνεύμα, που αντιστοιχεί σε εκφάνσεις του progressive rock περισσότερο παρά του punk. Ας είναι: το τέταρτο album τους κυκλοφορεί σε μερικούς μήνες και φαίνεται ότι θα είναι ό,τι καλύτερο έχουν κάνει.

Squid: Με παραγωγό τον Dan Carey, που είχε ανακατευτεί και στην υπόθεση Fontaines DC, φαίνεται ότι αυτή εδώ η μπάντα από το Brighton, που πρόσφατα μετακόμισε στο Λονδίνο, θα γίνει μεγάλο όνομα. Σπουδαία new wave παιξίματα στο πολύ πρόσφατο ντεμπούτο τους, “Bright Green Field” και πολύ εμπνευσμένα φωνητικά, που φέρνουν στο μυαλό Fall και σε μερικά σημεία, ακόμη και Radiohead.

Ακούστε τον ήχο 10 συγκροτημάτων του σύγχρονου Punk στη λίστα 10 Punk Bands του Γιώργου Φλωράκη στο Spotify