- CITY GUIDE
- PODCAST
-
18°
Σαν αυτοκριτική
O σκηνοθέτης Λάκης Παπαστάθης ζωγραφίζει και κάνει την «αυτοκριτική» του για την A.V.
«Όταν ξεκίνησε το σινεμά της γενιάς μου, όλοι οι σκηνοθέτες του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου νιώθαμε πως η απόλυτη ρήξη με τον παραδοσιακό εμπορικό κινηματογράφο έπρεπε να επεκταθεί και στους ηθοποιούς που τον υποστήριξαν. Τους γυρίσαμε την πλάτη. Πιστεύαμε πως ήταν φθαρμένοι, θεατρικοί, εξωτερικοί, μαθημένοι να υπηρετούν, ο καθένας με τη μανιέρα του, ρόλους κομμένους και ραμμένους πάνω στον «τύπο» που οι ίδιοι δημιούργησαν στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Έπαιζαν σχεδόν πάντα τον εαυτό τους. Οι θεατές ταύτιζαν τους ρόλους με τους ηθοποιούς. Δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν πως άλλο είναι ο ηθοποιός κι άλλο ο ρόλος που έπαιζε. Έτσι δημιουργήθηκε μια «τυπολογία χαρακτήρων» απόλυτα αναγνωρίσιμων που είχε την όψη, τη φωνή, την κίνηση του κάθε ηθοποιού που τον έπαιζε. Ο μεθυσμένος, ο μπούφος, ο λελές, ο ομοφυλόφιλος, ο βλάχος κ.λπ. Οι δικές μας επιλογές στράφηκαν σε σχετικά άγνωστους ηθοποιούς, σε ερασιτέχνες ή σε νέους που «δεν είχαν ακόμη προλάβει να φθαρούν»!
Επειδή στη δεκαετία του ’60 και στην αρχή του ’70 κυριαρχούσε η γλωσσική αναζήτηση του σινεμά –όχι μόνο στην Ευρώπη– προσπαθούσαμε κι εμείς να δημιουργήσουμε στις ταινίες μας μια γραφή πιο «κινηματογραφική», που στηριζόταν κυρίως στην κυριαρχία του σκηνοθέτη, την πλανοθεσία, την κίνηση της μηχανής, τους νεκρούς χρόνους. Η ερμηνεία του κάθε ρόλου από τους ηθοποιούς υποβαθμιζόταν, σχεδόν ήταν ανέκφραστη και τις πιο πολλές φορές σχηματική και στιλιζαρισμένη.
Παρά το γεγονός πως και μ’ αυτό τον τρόπο αναδείχτηκαν σημαντικοί σκηνοθέτες με πολύ καλές ταινίες, όλοι νιώθαμε πως υπήρχε κάποια αναιμία στην έκφραση που απομάκρυνε το κοινό και δημιουργούσε ένα κλίμα κάπως εγκεφαλικό. Σαν να απουσίαζε η ζωή. Με τα χρόνια άρχισαν σιγά-σιγά να παίζουν στις ταινίες μας οι άξιοι ηθοποιοί του παλαιότερου κινηματογράφου, όσοι βρίσκονταν ακόμη στη ζωή, αλλά και όσοι έπαιζαν στο εμπορικό θέατρο, ακόμη και στην τηλεόραση. Η προκατάληψη που είχαμε έσβησε. Οι πολλοί καλοί ηθοποιοί εύκολα προσαρμόζονταν στις απαιτήσεις του δικού μας κινηματογράφου ερμηνεύοντας συγκλονιστικούς ρόλους.
Το παραπάνω κείμενο ας θεωρηθεί ως προσωπική αυτοκριτική, σήμερα που τελείωσε η νέα μου ταινία. Το «Ταξίδι στη Μυτιλήνη», που παίζεται στο Αττικόν, δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί δίχως τη συμμετοχή ηθοποιών που υπηρέτησαν όλα τα είδη του θεάτρου και της τηλεόρασης. Σ’ αυτούς είναι αφιερωμένη η ταινία.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Θα μπορούσε να γίνει ταινία;
Οι θέσεις και οι απουσίες που άναψαν τη συζήτηση
Ο πρώην 007 καλωσόρισε θερμά τον ηθοποιό στην οικογένεια του franchise
Ήταν το φαβορί του Ντενί Βιλνέβ, αλλά δίστασε μπροστά στο βάρος του θρυλικού ρόλου
Θα γράψει ιστορία αν επιλεχθεί
Η φημισμένη ιδρύτρια της Theranos, υπεύθυνη για ένα μεγάλο σκάνδαλο στον τομέα της υγείας στις ΗΠΑ, ποτέ δεν κατάλαβε «τι πήγε λάθος»
Το κουίρ στοιχείο ορίζει τα μέτρα μιας καλογραμμένης κοινωνικοπολιτικής δοκιμασίας που πηγαινοέρχεται μεταξύ της ατομικής επιθυμίας και της οικογενειακής υποχρέωσης.
Μια ιστορία που ακολουθεί την πεπατημένη, και μάλιστα με βαριεστημένη διάθεση.
Οι σινεφίλ είναι σίγουρο ότι θα απολαύσουν και με το παραπάνω το φιλμ.
Η ιστορία της είναι αρκετά πολύπλοκη για να την εξηγήσεις, όχι όμως για να τη δεις.
Πώς επιλέχθηκε ο νέος 007
Τι είπε για τη διαδικασία του casting για τον θρυλικό ρόλο
Ο 87χρονος ενσάρκωσε τον πράκτορα μία φορά, στο «Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος» του 1969
«Θρίαμβος» και «ερωτική επιστολή στο Χόλιγουντ» η νέα ταινία σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ
Η επιστροφή της παρέας των Κλούνεϊ, Πιτ, Ρόμπερτς και Ντέιμον μετατίθεται για τα τέλη του 2027
Πέρα από τις τρεις ταινίες του 007 θα κερδίσει πολλά εκατομμύρια και από τις εμπορικές συνεργασίες που συνοδεύουν τον ρόλο
Ο διάσημος ηθοποιός έδωσε συνέντευξη στην ΕΡΤ
Η δεύτερη θα μπορούσε να γίνει το πρώτο τρανς κορίτσι του πράκτορα
Η Sony Pictures επανακυκλοφορεί την εισπρακτική επιτυχία στοχεύοντας στο ορόσημο του 1 δισ. δολαρίων
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.