Η έκθεση Reality Check, σε επιμέλεια και concept design του δρ, Κώστα Πράπογλου, φιλοξενείται στο Ψυχιατρικό Νοσοσκομείο Αττικής Δαφνί.
«Η φαντασία είναι το μοναδικό όπλο στον πόλεμο ενάντια στην πραγματικότητα» είπε ο γάτος του Τσεζάιρ στην Αλίκη της Χώρας των Θαυμάτων. Από τον Λιούις Κάρολ και το παραμύθι του 1865 ως το ψυχιατρικό νοσοκομείο του Δαφνίου στον άξονα της αρχαίας Ιεράς Οδού που ενώνει την Αθήνα με την Ελευσίνα, ο τόπος είναι ύψιστης πνευματικότητας και νοητικής αναγέννησης.
Σε ένα από τα μεγαλύτερα εγκαταλελειμμένα πλέον κτίρια της περιοχής του νοσοκομείου, το Reality Check, σε επιμέλεια του Κώστα Πράπογλου, εστιάζει στην αντικειμενική υπόσταση ενός ψυχιατρείου και στρέφει το βλέμμα μακριά από νοήματα θεσμικού εγκλεισμού.
Αναιρώντας και παρακάμπτοντας τη διανοητική διαταραχή ως ιατρική πάθηση, η έρευνα Reality Check για τους δομικούς περιορισμούς και τα χαρακτηριστικά του νου σε σχέση με τον χώρο και τον χρόνο ορίζεται ως ατοπικότητα.
Βάνα Ντατσούλη, Όταν σε αγαπώ... (2021)
Ζωή Χατζηγιαννάκη, Σε πλήρη άνθιση (2021), βίντεο με ήχο [54’’], βίντεο still.
Ο θεατής αντιλαμβάνεται τα σύνορα και τα όρια, τη συνείδηση, τη γλώσσα και τον λόγο που αντιστέκονται στη βαρύτητα καθώς το οπτικό τοπίο μετατρέπεται σε νοητικό πεδίο, αλλά και αντίστροφα. Θα τολμούσα για εναλλακτικό τίτλο να πρότεινα και το «Στον δάσκαλό μας τον Φουκώ, με αγάπη»!
Εοζέν Αγκοπιάν, Broken into pieces/piece together (2009-2021), λεπτομέρεια
Μαριάννα Στραπατσάκη και Τάνια Τσιρίδου, Εύθραυστη Περιπλάνηση (2021), συγχρονισμένη, διαδραστική βίντεο εγκατάσταση με ήχο [4’ 50’’]
Προσοχή: Αυτή δεν είναι μία έκθεση για το ψυχιατρείο per se. Οι θεατές μπαίνουν στον μικρόκοσμο ενός ασύλου, αλλά φεύγουν σαν μάρτυρες περί του τι θα μπορούσε να σημαίνει άτοπος χρόνος και άχρονος τόπος, υπό το φίλτρο της πανταχού παρούσας ανθρώπινης συνείδησης.
Νίκος Τρανός, H ελπίδα είναι ένα φτερωτό πλάσμα Που κουρνιάζει στην ψυχή (2021)
Ελένη Ζούνη, Εσωτερική πηγή (2021), λεπτομέρεια, μελάνια σε διαφάνεια 7.00 x 1.20μ.(x2), τοιχογραφία με ξηροπαστέλ, διαστάσεις (x2), τοιχογραφία με ξηροπαστέλ
Το νοσοκομείο αποτελεί πλέον ένα απλό σημείο εκκίνησης και η έκθεση φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο τους ιδεολογικούς παραλογισμούς της ύπαρξής μας αλλά και ξετυλίγει αναλυτικά τη σημασία της διαδοχικά, στρώμα-στρώμα. Συμμετέχουν τριάντα τέσσερις καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό δημιουργώντας εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ηχοτοπία, φωτογραφία και performances.
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
17°
