Δομές Συναισθημάτων: Η έκθεση που άνοιξε τον Κήπο του Μεγάρου

Δομές Συναισθημάτων. Γιώργος Δρίβας. Και Κήπος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Μέσα σε αυτήν την ιδιαίτερη σύνθεση σε μια ξεχωριστή βραδιά το annexM, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Άννας Καφέτση, εγκαινίασε την ατομική έκθεση του καλλιτέχνη σε επιμέλεια της Άννας-Μαρίας Κάντα.

Πρόκειται για την πρώτη εκδήλωση που άνοιξε στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για το καλοκαίρι παρουσιάζοντας τρεις νέες παραγωγές του καλλιτέχνη σε ένα απρόσμενο εκθεσιακό πλαίσιο και αντίστοιχα την πρώτη φορά που ο Γιώργος Δρίβας δημιουργεί έργα για τον δημόσιο, υπαίθριο χώρο. Τα αφηγηματικά βίντεο και εγκαταστάσεις του Δρίβα χαρακτηρίζονται από αντικειμενικότητα και παραπέμπουν σε αρχιτεκτονικά ψυχρούς χώρους και ανοίκεια αστικά περιβάλλοντα.  Η έκθεση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Θα λειτουργεί έως τις 20 Σεπτεμβρίου καθημερινά μετά τη δύση του ηλίου και μέχρι τα μεσάνυχτα  με είσοδος ελεύθερη προς το κοινό.

Ο Γιώργος Δρίβας παρουσιάζει το νέο έργο του εν μέσω μιας μεταβατικής εποχής, τη σημασία της οποίας μόλις αρχίζουμε να νιώθουμε. Όπως γράφει η επιμελήτρια της έκθεσης: «Με τις Δομές συναισθημάτων ο Δρίβας θέλει να δώσει σχήμα και έκφραση στο συνονθύλευμα εμπειριών, αυθόρμητων τάσεων και συγκινήσεων που χαρακτηρίζουν την “ιδιαίτερη ποιότητα” της εποχής μας. Στην αναζήτηση αυτών των μεταβλητών φαινομένων ο Δρίβας μεταχειρίζεται διαφορετικές αφηγηματικές φόρμες –από τον χώρο της λογοτεχνίας και του θεάτρου έως και αυτόν του βιντεοπαιχνιδιού. Επιστρέφει, παράλληλα, στα επίμονα ζητήματα του συνολικού του έργου: την εισβολή “ξένων”, απειλητικών στοιχείων σε φαινομενικά σταθερά κοινωνικά, τεχνολογικά ή βιολογικά συστήματα, την τεταμένη ισορροπία ανάμεσα στο στατιστικά προβλέψιμο και το απρόβλεπτο, τη σχέση ημών με τον “Άλλο”. Στα ζητήματα αυτά δεν επιβάλλει απαντήσεις. Αντίθετα, το έργο του επικεντρώνεται στον ίδιο τον λόγο, στη γλώσσα ως μέσο μορφοποίησης της εμπειρίας και μετασχηματισμού των συναισθημάτων».

Στις τρεις βιντεοεγκαταστάσεις της έκθεσης (Empirical Data 2.0 [2019], Aeonium
[2020] και Kaizo [2020]) ο καλλιτέχνης ξεδιπλώνει διαφορετικές εκβάσεις της ίδιας ιστορίας και «δοκιμάζει» υποθετικές εκδοχές ενός ακαθόριστου «σεναρίου». Φέρνει αντιμέτωπους τους θεατές με ένα ιδιότυπο ρεπερτόριο χαρακτήρων που μας παρουσιάζονται άλλοτε ως αγγελιοφόροι κακών μαντάτων και άλλοτε ως φορείς ακατέργαστων συναισθημάτων. Τους βάζει να βιώνουν αναπάντεχα συμβάντα, να επιστρέφουν επίμονα σε προηγούμενες εμπειρίες, να επαναλαμβάνουν λόγια και σκέψεις που έχουν ήδη ειπωθεί. Θέλει έτσι τελικά να ψηλαφίσει τη σύγχρονη αίσθηση του ψυχικού και ιστορικού χρόνου, αλλά και να χαρτογραφήσει τα όρια της ανθρώπινης δράσης.

Στις Δομές Συναισθημάτων συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Ρένα Κυπριώτη, Χρήστος
Μαλάκης, Δαβίδ Μαλτέζε, Αντώνης Μυριαγκός, Μαρία Σκουλά, Θεοδώρα
Τζήμου. 

Λίγα λόγια για τον Καλλιτέχνη: Ο Γιώργος Δρίβας γεννήθηκε στην Αθήνα. Eκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε Εικαστικών της Βενετίας το 2017 με την οπτικοακουστική αφηγηματική εγκατάσταση «Εργαστήριο διλημμάτων». Eίναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Τμήματος ΜΜΕ και Φιλμ του Freie
Universitaet του Βερολίνου. Έχει αποσπάσει πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα και το
εξωτερικό, στις οποίες συγκαταλέγονται το βραβείο Καλύτερου Πειραματικού Φιλμ
στο London Greek Film Festival (2010), η εύφημος μνεία στο Φεστιβάλ Πειραματικού
Κινηματογράφου «Παράξενη οθόνη» στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης,
Θεσσαλονίκη (2009), το δεύτερο βραβείο Καλύτερης Ταινίας στην κατηγορία των
πειραματικών ταινιών Media Art Forum του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της
Μόσχας (2006), το δεύτερο βραβείο καλύτερης ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ
Ποιητικού Κινηματογράφου του Βερολίνου (Zebra Poetry Film Festival, 2002) και το
βραβείο της κριτικής επιτροπής για την Καλύτερη Πειραματική Ταινία Μικρού Μήκους
στη Νέα Υόρκη (Jury Award, New York Expo, 2002).

Σχετικό Άρθρο

Εικαστικα O Κωνσταντίνος Κακανιάς και τα ημερολόγια της καραντίνας

A.V. Team 30.07.2020, 15:35

Αφιερώματα στο έργο του Γιώργου Δρίβα έχουν παρουσιαστεί στα Φεστιβάλ
«Νύχτες πρεμιέρας» στην Αθήνα (2014) και Lumen Quarterly στο Πεκίνο
(2017/18). Ατομικές εκθέσεις του έχουν φιλοξενηθεί στο Εθνικό Μουσείο
Σύγχρονης Τέχνης της Αθήνας (ΕΜΣΤ, 2018 και 2009) και στην Eθνική Πινακόθήκη
Μοντέρνας Τέχνης της Ρώμης (Galleria Nazionale d’Arte Moderna, GNAM 2017).
Επίσης, έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις και Φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο
εξωτερικό: “After Us”, MAXXI Μuseum, Ρώμη, Ιταλία (2020), 21η Μπιενάλε
Σύγχρονης Τέχνης_Videobrasil, Σάο Πάολο, Βραζιλία (2019-20), “Resilient
Futures”, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης – Κρατικό Μουσείο
(2018), “ANTIDORON – the EMST Collection”, documenta 14, Κάσελ, Γερμανία
(2017), “As Rights Go By”, Q21 International, MuseumsQuartier Βιέννη, Αυστρία
(2016), Festival du nouveau cinéma, Μόντρεαλ, Καναδάς, (2015), “future past –
past future”, Transmediale, Βερολίνο, Γερμανία (2014), “Art Projections”,
Μπιενάλε Θεσσαλονίκης (2013), “Hybrid Stories”, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης
Τέχνης (ΕΜΣΤ, 2013), “Melancholy in Progress”, GHong-Gah Museum, Ταϊπέι,
Tαϊβάν (2012), “FILE”, Electronic Language International Festival, FIESP Cultural
Center, Σάο Πάολο, Βραζιλία (2012), “Annual Exhibition”, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης,
Σιάτλ, ΗΠΑ (2012), « Les Rencontres internationales: New Cinema and
Contemporary Art », Κέντρο Πομπιντού, (Παρίσι, 2011), «Πολυγλωσσία», Στέγη
Γραμμάτων και Τεχνών, Ίδρυμα Ωνάση, (Αθήνα, 2011), “ECU”, European Independent Film Festival, (Παρίσι, 2010), “Digital Wave”, Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, (2009), “Transexperiences Greece”, Space 798, (Πεκίνο, 2008), «Νέοι έλληνες καλλιτέχνες – Σε ενεστώτα χρόνο», Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, (ΕΜΣΤ, Αθήνα 2008) και « Les jeunes cinéastes d’aujourd’hui », Κέντρο Πομπιντού (Παρίσι, 2007).