Λίνα Μενδώνη: Η απάντηση στον υπουργό Πολιτισμού της Βρετανίας για τα Γλυπτά του Παρθενώνα - Τι απαντά στο επιχείρημα περί δήθεν διάσωσης.
Απάντηση στον Βρετανό υπουργό Πολιτισμού, Ο. Dowden, δίνει σήμερα η υπουργός Πολιτισμού της Ελλάδας, Λίνα Μενδώνη, σχετικά με τις δηλώσεις του για τα Γλυπτά του Παρθενώνα.
«Οι χθεσινές δηλώσεις του Βρετανού Υπουργού Πολιτισμού Ο. Dowden υποδηλώνουν ότι η φαρέτρα με τα επιχειρήματα, τα οποία υποτίθεται ότι δικαιολογούν την παραμονή των Γλυπτών του Παρθενώνα, στο Λονδίνο, έχει αδειάσει», λέει σε ανακοίνωσή της η κ. Μενδώνη και προσθέτει: «Ο Ο. Dowden μη έχοντας τι άλλο να πει, επαναφέρει το επιχείρημα του λεγόμενου φαινομένου “του πακτωλού μαζικών επιστροφών αρχαιοτήτωνˮ από τα, ανά τον κόσμο, Μουσεία στις χώρες προέλευσης τους. Ένα επιχείρημα που δεν υφίσταται, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή ενώπιον της Ειδικής Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO εκκρεμεί μόνο ένα αίτημα: Το αίτημα της Ελλάδας για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα, που κατατέθηκε το 1984. Πού είναι λοιπόν τα μαζικά αιτήματα των κρατών-μελών;», τονίζει η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.
«Ο Βρετανός υπουργός Πολιτισμού επιχειρεί να υποβιβάσει την αξία των μοναδικών αρχιτεκτονικών γλυπτών του Παρθενώνα συγκρίνοντας το ελληνικό αίτημα με άλλες διεκδικήσεις», σημειώνει η κ. Μενδώνη και προσθέτει: «Η Ελλάδα διεκδικεί μόνον τις διαμελισμένες μορφές της ζωφόρου, των μετοπών και των αετωμάτων του μνημείου-συμβόλου του δυτικού πολιτισμού, οι οποίες απομακρύνθηκαν βιαίως από το μνημείο και την γενέθλια γη. Η Ελλάδα διεκδικεί μόνον τα Γλυπτά του Παρθενώνα, προκειμένου να επανενωθεί το σύνολο του γλυπτού διακόσμου του και να αποκατασταθεί η ακεραιότητα του εξέχοντος αυτού μνημείου».
«Όσο για το επιχείρημα της δήθεν διάσωσης των Γλυπτών από τον Ελγιν -καθώς θα μπορούσαν να έχουν καταστραφεί από άλλους, αν δεν είχαν κλαπεί από τον Λόρδο- θα θυμίσουμε στον κ. Dowden αυτό που ένας συμπατριώτης του χάραξε στην Ακρόπολη την εποχή της διαρπαγής των παρθενωνείων «quod non fecerunt Gothi, hoc fecerunt Scotti» (αυτό που δεν έπραξαν οι Γότθοι, το έπραξαν οι Σκώτοι)...», καταλήγει χαρακτηριστικά η κ. Μενδώνη.
Οι δηλώσεις του Βρετανού υπουργού Πολιτισμού για τα Γλυπτά του Παρθενώνα
Μετέρχεται το επιχείρημα ότι η επιστροφή ενός πολιτιστικού θησαυρού στους διεκδικητές του θα απειλούσε τα μουσεία με απώλεια των εκθεμάτων τους.
«Όταν αρχίσεις να τραβάς αυτή την κλωστή, πραγματικά πού καταλήγεις; Θα επιμέναμε στην επιστροφή της Ταπισερί της Μπαγιέ; Αμερικανικά ιδρύματα είναι ασφυκτικά γεμάτα από βρετανικά αριστοτεχνήματα. Η Ιαπωνία έχει πληθώρα κινεζικών και κορεατικών αριστοτεχνημάτων. Είναι εξαιρετικά υψηλός ο πήχυς για αυτό... διότι απλά δε βλέπω πού σταματά. Μπαίνεις σε μια τρύπα και δένεις τα χέρια των ιδρυμάτων μας. Νομίζω ότι είναι απλά αδύνατο να πας πίσω και να ξεμπλέξεις όλα αυτά τα πράγματα», λέει ο κ. Ντάουντεν.
Στη συνέχεια χαρακτηρίζει το Βρετανικό Μουσείο ως ένα μεγαλοπρεπές πολιτιστικό ίδρυμα όπου ο επισκέπτης εμπλουτίζεται βλέποντας μαζί «θαυμάσια κομμάτια πολιτιστικής κληρονομιάς» από όλο τον κόσμο. «Και δεν είναι μόνο για τον βρετανικό λαό. Είναι ένα μουσείο του κόσμου για τον κόσμο και ξέρω ότι έχει πολλές σημαντικές συνεργασίες», προσθέτει ο Βρετανός υπουργός.
Ο ίδιος σχολιάζει ότι ενώ αγαπά τα Μπρούτζινα του Μπενίν που εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο, «ποτέ δεν είχε δεθεί τόσο πολύ με τα Γλυπτά του Παρθενώνα», μέχρι που τον ξενάγησε ο διευθυντής του μουσείου Χάρτβιχ Φίσερ και του εξιστόρησε σε βάθος περί τίνος πρόκειται, «αποκαλύπτοντας ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο καλλιτεχνίας το οποίο βρήκα πραγματικά πηγή έμπνευσης».
Ο κ. Ντάουντεν λέει: «Θα είχαν επιβιώσει από τους μαινόμενους Ναζί στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου; Είναι ένα ελαφρώς τετριμμένο επιχείρημα, αλλά κρύβει αλήθεια». Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ο Βρετανός Υπουργός Πολιτισμού έχει ζητήσει από τους υπεύθυνους της εθνικής κληρονομιάς και των μουσείων να υπερασπιστούν τον πολιτισμό και την ιστορία της χώρας από μία «θορυβώδη μειονότητα ακτιβιστών».
Δύο βιβλία κυκλοφόρησαν σχεδόν την ίδια μέρα στη Γαλλία αποκαλύπτοντας την προσωπικότητα, τις πολιτικές αντιφάσεις, τη φιλοδοξία και την προσωπική ζωή του Γάλλου προέδρου
Στην τρίτη μόλις ταινία του χρησιμοποιεί υποδειγματικά τους κώδικες του είδους προκειμένου να αναδειχτεί το πολιτικό σχόλιο γύρω από μια διττή δραματική ιστορία.
21°
