Υπάρχουν κάποιες εικόνες που δεν σε εγκαταλείπουν ποτέ. Κάθονται στην πρώτη θέση του μυαλού σαν εμβληματικές κυρίες και παραμένουν εκεί σε όλη την διαδρομή. Σε κάνουν να συνειδητοποίησεις ότι η φωτογραφία μπορεί να έχει καλλιτεχνική διάσταση − δεν είναι για να περιγράφει μόνο ή να συντηρεί την στιγμή.
Οι φωτογραφίες του Βασίλη Γεροντάκου προκαλούν έκπληξη όταν τις βλέπεις για πρώτη φορά. Φαινομενικά απλές, επηρεασμένες διακριτικά από πολλές διαφορετικές τέχνες, δεν εντάσσονται σε κάποιο είδος όπως φωτογραφία δρόμου, βιωματικό ρεπορτάζ ή θεματική φωτογραφία. Αυτό που τις κάνει ξεχωριστές είναι ότι, βλέποντας τη μία μετά την άλλη, εμφανίζεται αργά ένας συμπαγής κόσμος, προσωπικός, γοητευτικά διαφορετικός. Καμία βεβαιότητα ότι αυτό που βλέπεις είναι πραγματικό, κι ας είναι φωτογραφία. Με αφαιρετική ποιητικότητα και ευφυία δημιουργεί ένα ημερολόγιο αιθητικής, σκέψεων και ιδεών. Είναι απο τους λίγους φωτογράφους που μπορούν να σου «γαργαλίσουν» το μάτι και το μυαλό, αλλά και να σε συγκίνησουν ταυτόχρονα.
Ο Βασίλης Γεροντάκος έχει σπουδάσει μαθηματικά και αστρονομία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, φλάουτο στο Αthenaeum ωδείo, δούλεψε σαν παραγωγός στο ραδιόφωνο και συνέθεσε μουσική σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις. Ως αφορμή της ενασχόλησής του με την φωτογραφία ο ίδιος αναφέρει «Τα μάτια μου γέμισαν ταξίδι, όταν τυχαία έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο του Antre Kertesz», (Ούγγρος Φωτογράφος). Το 2011 εκδόθηκε το προσωπικό του Φωτογραφικό Βιβλίο υπό τον τίτλο: Βασίλης Γεροντάκος – Φωτογραφίες. Οι κυριότερες εκθέσεις που έχει συμμετάσχει είναι:
2008 20 χρόνια Φωτογραφικός Κύκλος Μουσείο Μπενάκη
2010 Locus Loci - Photobiennale 2010, Πολυχώρος Μύλος Θεσσαλονίκη
2010 Χιαστί Κέντρο Αρχιτεκτονικής Θεσσαλονίκης
2011 Φωτογραφικοί Ορίζοντες Μουσείο Μπενάκη και Λευκωσία
2012 Greek Photographic Forms Santorini Biennale of Arts
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
Η υπαίθρια έκθεση «Όσο κρατάει ο Μπάλος — Θερμιώτικα Γλέντια», που φιλοξενείται από τις 24 Ιουλίου έως τις 30 Αυγούστου στον Χώρο του Συνδέσμου Δρυοπιδέων, στην Κανάλα
12°
