«Κατά τη διάρκεια αδιάφορων συσκέψεων, στο τηλέφωνο όταν ο συνομιλητής έχει όρεξη για κουβέντα, όταν προσπαθούμε να πάρουμε μια δύσκολη απόφαση, τραβάμε κάποιες γραμμές σε όποιο χαρτί βρίσκεται μπροστά μας. Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή στα αγγλικά ως “doodling”: να μουτζουρώνεις, να σχεδιάζεις την ώρα που σκέφτεσαι κάτι άλλο. Τα doodles είναι απλά σχέδια που μπορεί να αποτελούνται από τυχαίες, αφηρημένες γραμμές, επιπόλαια σχέδια… που γίνονται για να ανακουφίζεται η ανία. Αντίστοιχη έκφραση στα ελληνικά θα ήταν “Εική και ως έτυχε”. Η λέξη “εική” είναι επίρρημα της Αρχαίας Ελληνικής και σημαίνει: χωρίς σχέδιο ή σκοπό, άσκοπα, τυχαία, κατ’ ευχαρίστηση. Τα τυχαία αυτά σχέδια τα κράτησα. Αποτέλεσαν αργότερα έμπνευση για κάποια από τα έργα που παρουσιάζονται σε αυτή την έκθεση».
Είναι τα λόγια του Μάριου Καμχή που μας ξεναγεί στα πρώτα έργα της έκθεσης του με τίτλο «Εική και ως έτυχε». Οι υπέροχες «μουντζούρες» του δεν μπορούν να κρύψουν τις αρχιτεκτονικές σπουδές του. Είναι εκεί να οργανώνουν το ασυνείδητο και να οριοθετούν το χάος της έμπνευσης. Έχει εργαστεί, μεταξύ άλλων, και ως πρόεδρος και ΓΔ της Μονάδας Διαχείρισης των Αναπτυξιακών Προγραμμάτων ΜΟΔ.ΑΕ. Αυτό σημαίνει πως γνωρίζει και τι σημαίνει γραφειοκρατία. Μήπως είναι γραφειοκράτες όλοι αυτοί που κυκλοφορούν στα αστικά τοπία, χωρίς περιθώρια διαφυγής;
«Ένα σχέδιο μπορεί να ξεκινήσει με μία γραμμή. Από αυτή την πρώτη γραμμή προχωράει κανείς βήμα-βήμα, σε συνάφεια με την προηγούμενη γραμμή, λογικά ή τυχαία. Όταν παρουσιάζεται μια ανωμαλία, το μη συμβατό τμήμα απορρίπτεται. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται όταν το σύνολο έχει μια δομή η οποία “στέκει”. Άνθρωποι εμφανίζονται, εδώ και εκεί, σε ταράτσες χωρίς στηθαίο ή σε αδιέξοδους δρόμους» θα πει.
«Η μορφοπλαστική γεωμετρική οργάνωση των έργων του Μάριου Καμχή και η αντίληψη της επαυξημένης προοπτικής μέσω των διάτρητων στοιχείων, τα οποία ουσιαστικά αλληλοεπιδρούν με την επιφάνεια του βάθους, δημιουργούν ένα πολυσύνθετο περιβάλλον και μετατρέπουν τα ζωγραφικά έργα του σε εικαστικές εγκαταστάσεις με περισσή αφηγηματικότητα. Σ’ αυτή την περιγραφικότητα σημαίνοντα ρόλο έχουν και οι επιλεκτικές ριζοσπαστικές χρήσεις του χρώματος, οι οριοθετήσεις με τις διαπεραστικές κόκκινες ταινίες, οι κίτρινες προσόψεις, οι γκρι αποχρώσεις του τσιμέντου και η συνομιλία με τα μπλε και τα πράσινα της φύσης» δηλώνει η επιμελήτρια της έκθεσης και ιστορικός τέχνης, Λουίζα Καραπιδάκη.
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
H Μαργαρίτα Αθανασίου, η Βαλίνια Σβορώνου, η Σοφία Κουλουκούρη, ο Κοσμάς Νικολάου, η Βέρα Χοτζόγλου και ο Κωνσταντίνος Δουμπενίδης μιλούν στην ATHENS VOICE
17°
