Το πλεονέκτημα του Αριστερού ποπού

Η ανωτερότητα του αριστερού ήθους έχει υμνηθεί και έχει αποδειχθεί Πολάκης. Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν έχουν κατανοήσει το μεγαλείο του και στις παρέες πολύ συχνά ακούς διαλόγους σαν κι αυτόν «Ρε συ, μήπως αυτός ο Αλέξης είναι κάνας απατεώνας; -Ε όχι και απατεώνας ο Αλέξης, αυτός είναι πιο αριστερός και από τον Καλογρίτσα». Δυστυχώς, με τα φώτα να πέφτουν όλα πάνω στο αξεπέραστο ήθος, δεν φωτίζεται επαρκώς ένα άλλο ξεχωριστό αριστερό χαρακτηριστικό, που και αυτό πλεονεκτεί: ο αριστερός ποπός.

Μπορεί όλοι οι ποποί να έχουν τα πλεονεκτήματά τους και με τον τρόπο τους είναι και ωραίοι, πολλοί λίγοι, όμως, έχουν το πλεονέκτημα του αριστερού ποπού του οποίου η ικανότητα να βεντουζάρει σε όποια θέση εξουσίας κι αν κάτσει είναι απαράμιλλη. Ο αριστερός ποπός βεντουζάρει τόσο καλά που η μετακίνηση του φορέα του ποπού είναι σχεδόν αδύνατη. Το μόνο που μπορεί να κάνει έναν αριστερό ποπό να ξεκολλήσει από θέση εξουσίας είναι η ελπίδα για κάποιο μελλοντικό, ακόμα πιο δυνατό, βεντουζάρισμα (έτσι κάπως την πάτησαν και τα στελέχη της ΛΑΕ και ο κυρ-Φώτης ο Κουβέλης, που από τότε που έχει μείνει αβεντουζάριστος ο ποπός του, έχει φιλήσει ό,τι κατουρημένη ποδιά έχει βρεθεί στο δρόμο του μπας και του δοθεί ξανά η ευκαιρία να ασκήσει μια κάποια, οποιαδήποτε, εξουσία).

Την τελευταία απόδειξη του μοναδικού βεντουζαρίσματος του αριστερού ποπού μάς τη χάρισε ο ποπός του Κωμικού Προστασίας του Πολίτη, του κυρ-Νίκου του Τόσκα. Ένας ποπός που έχει βεντουζάρει τόσο καλά στη ωραία και αναπαυτική του κυβερνητική θέση που δεν αφήνει τον κυρ-Νίκο να παραιτηθεί, παρότι ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για το επεισόδιο με τους διαμαρτυρόμενους συνταξιούχους (ο κυρ-Νίκος, όχι ο ποπός του). «Και γιατί να παραιτηθώ; Μήπως παραιτήθηκαν οι προκάτοχοί μου του ΠΑΣΟΚ και της Νέας της Δημοκρατίας;» ήταν τα λόγια του ικανού Κωμικού, ο οποίος συμπλήρωσε: «Κι εγώ συνταξιούχος είμαι» μια δήλωση μάλλον περιττή, καθώς αυτό είναι φανερό σε όλη τη διάρκεια της θητείας του.

Φυσικά δεν είναι μόνο ο ποπός του κυρ-Νίκου του Τόσκα που βεντουζάρει τόσο καλά. Στο κάτω κάτω δεν είναι ο μοναδικός αριστερός ποπός που απολαμβάνει την απαλότητα του θρόνου της εξουσίας. Εξίσου δυνατό βεντουζάρισμα έχουν και οι υπόλοιποι ποποί της κυβέρνησης. Ο Νικόλας ο Παππατζής, ας πούμε, παρότι κατόρθωσε να πείσει και τους πιο αφελείς πως η Αριστερά όχι απλώς διαπλέκεται αλλά δεν νιώθει και καμία ανάγκη να το κρύψει και παρότι κατάφερε να στρέψει ακόμα και τα φιλικά κανάλια εναντίον της κυβέρνησής του, δεν μπορεί να ξεκολλήσει τον ποπό του από το θρόνο του Κωμικού Επικρατείας.

Ο Κωμικός Δικαιοσύνης, ο Νίκος ο Παρασκευόπουλος, παρότι εισηγήθηκε την τοποθέτηση στην προεδρία του Αρείου του Πάγου μιας γυναίκας που, ουσιαστικά, απαγορεύει την κριτική στο πρόσωπό της (δικαιολογημένα εν μέρει, αν σκεφτούμε το πώς το βάφει), παρότι πρότεινε για επικεφαλής του Συμβουλίου της Επικρατείας έναν άνθρωπο που ισχυρίζεται ότι οι δικαστές δεν μπορούν να δικάσουν επειδή δεν μπορούν να μείνουν ανεπηρέαστοι από την επικαιρότητα (ίσως γιατί μπέρδεψε τη δουλειά του δικαστή με αυτή του ιστορικού), παρά την αδυναμία του να βοηθήσει να βρεθεί αίθουσα για τη δίκη της Χρυσής της Αυγής, αδυναμία που οδήγησε στην αποφυλάκιση του Ρουπακιά, παραμένει βεντουζαρισμένος στη θέση του. Όχι επειδή είναι λυσσασμένος για εξουσία αλλά γιατί ο αριστερός ποπός του έχει βεντουζάρει και δεν του επιτρέπει να κάνει αυτό που οποιοσδήποτε γνωρίζει το νόημα της λέξης «ντροπή» θα είχε κάνει.

Ο Κωμικός Εξωτερικών, με τις ωραίες ανακοινώσεις χάρη στις οποίες καταλαβαίνουμε πως από καθαρή τύχη δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο, ο Κωμικός Υγείας που κατάφερε να φέρει τη δημόσια υγεία σε χάλια ακόμα χειρότερα από αυτά που παρέλαβε, ο Κωμικός Εργασίας, ο Κωμικός Εσωτερικών, ο Κωμικός της Παιδείας, ο Κωμικός Μεταφορών, ο Κωμικός Άμυνας που δεν είναι αριστερός αλλά ο ποπός του σίγουρα είναι... γενικά όλοι οι Κωμικοί της κυβέρνησης του Αλέξιου του Ευφυούς δεν αποχωρίζονται την καρέκλα τους, όχι γιατί δεν καταλαβαίνουν πόσο ανίκανοι και επικίνδυνοι είναι, ούτε γιατί δεν τους αφήνει η λύσσα για την εξουσία. Οι Κωμικοί της κυβέρνησης, όσο και να θέλουν, δεν μπορούν να αφήσουν τις θέσεις τους. Δεν τους το επιτρέπουν οι αριστεροί τους ποποί. Αυτοί οι ηρωικοί ποποί που έχουν πίσω τους δεκαετίες αγώνων και θυσιών. Αυτοί οι ποποί που δεν πρόκειται να υποχωρήσουν. Αυτοί οι ποποί που θα μείνουν περήφανοι εκεί που τους έταξε η Ιστορία και ο Λαός: Βεντούζα. Και μπράβο τους.