Athens Voices 741

«Εμείς μένουμε σπίτι για χάρη τους κι εκείνοι βγαίνουν έξω. Τι περιμένεις...»
(Επί καραντίνας. Ηλικιωμένη κυρία στην ουρά του ταμείου σε σούπερ μάρκετ, ανοιχτή συζήτηση για τις ευπαθείς ομάδες. Με μάσκα. Κάτω Πατήσια, Τετάρτη πρωί) 

Λίγο αργότερα, έξω από το ίδιο σούπερ μάρκετ. Νεαρή γυναίκα παζαρεύει με δύο Ρομά ομπρέλες  που τις έχουν βρει στους κάδους:
-Αυτή εδώ μ’ αρέσει, θα την πάρω. Μου δίνεις και την άλλη; 
Οι Ρομά απορούν και η κυρία εξηγεί:
-Για τον τοίχο τις θέλω, είμαι άρτιστ.
(Κάτω Πατήσια, Τετάρτη πρωί) 

Ηλικιωμένες κυρίες με μάσκα και γάντια συζητούν σε στάση λεωφορείου. Αμπελόκηποι, Σάββατο πρωί:
-Ο γιος μου μού έλεγε ότι το εμβόλιο για τον κορωνοϊό θα είναι άλλο για τους πλούσιους, τους βιπς, και άλλο για εμάς τους φτωχούς. Το δικό μας δεν θα είναι τόσο καλό...

Η συζήτηση συνεχίζεται:
-Αυτό το εμβόλιο, μου είπε, θα έχει μέσα και το τσιπάκι που θα μας φορέσουν για να μας ελέγχουν.
-Καλά αυτό τσιπάκι, πώς το λένε, από μέταλλο δεν είναι; 
-Ναι, ναι.
-Καλά, και πώς θα μπει το τσιπάκι μέσα στη βελόνα του εμβολίου; Πώς θα χωρέσει το μέταλλο; Κι αυτό το μέταλλο θα πάει κατευθείαν στον εγκέφαλό μας;
-Τι να σου πω κι εγώ... Ό,τι ξέρω λέω.

«Αυτά τα μαντηλάκια βγαίνουν και σε σπρέι;»
(Κύριος σε φαρμακείο, κέντρο Αθήνας, Σάββατο πρωί)