Athens Voices 558

Ταξιτζής: Τον φάγανε τον Παντελίδη. Όπως τον άλλον, εκεί στη Βουλιαγμένης… Τον Παν… Παν… Πώς τον λέγανε, μωρέ;

Πελάτισσα: Τον Παναγούλη εννοείτε;

Ταξιτζής: Α να, γεια σου.

(Πέμπτη πρωί, διαδρομή Παγκράτι - Εξάρχεια)

«Άντε, ρε μαμά, θα μπούμε μέσα επιτέλους να σε γιατρέψει;»

(Απογοητευμένος 4χρονος σε αναμονή σε ιατρείο. Δευτέρα απόγευμα)

Τύπος με κοτσίδα, μαύρα γυαλιά και κρατώντας θήκη με κιθάρα, βγαίνει από το βαγόνι του Ηλεκτρικού την ώρα που μπαίνει άλλος τύπος, καμένος, ο οποίος μόλις βλέπει τη θήκη αρχίζει να φωνάζει:

«Ωχ! Αμάν! Πιστόλι! ΠΙΣΤΟΛΙ!»

Κοτσίδας: Όχι ρε, καλάσνικοφ είναι.

(Διαδρομή Κηφισιά-Θησείο, Τρίτη μεσημέρι)

«ΚΟΙΤΑ ΠΑΝΩ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΚΟΛΩΝΑ»

(Σε τοίχο στην πλατεία Αγίου Ιωάννη, στην Αγία Παρασκευή)

Μικρός κυνηγάει περιστέρια φωνάζοντας.

Μπαμπάς: Γιωργάκη, πάμε. Ήρθε η ώρα να φύγουμε.

Μικρός: Άσε με, ρε μπαμπά, θέλω να τρομοκρατήσω τα πουλιά.

(Άλσος Ιλισίων, Τρίτη απόγευμα)

«Τα σπάει το κέικ. Πολύ ισορροπημένο».

(Κύριος δοκιμάζει κέικ, σε φούρνο σε γειτονιά της Αγίας Παρασκευής. Δευτέρα πρωί)