Athens Voices 386

- Να σας ζήσει. Πόσο είναι;

- Στα δεκατρία. Η επανάσταση άρχισε.

(Κυρίες συζητούν για τα παιδιά τους. Σούπερ μάρκετ, Εξάρχεια, Σάββατο πρωί)

---

«Χαιρετώ τους μελλοντικούς εκατομμυριούχους».

(Λαχειοπώλης πλησιάζει παρέα συνταξιούχων που πίνουν καφέ. Ερμού & Ευαγγελιστρίας, Σάββατο μεσημέρι)

---

«Ρε… Είναι τρελοί οι άνθρωποι… Περιμένουν να μπουν εδώ μέσα».

(Άσχετος κύριος, αντικρίζοντας την ουρά έξω από την πρεμιέρα του 13ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου)

---

«Φείε Γιάννη, έλα να βεις! Η γάτα έπιασε ένα κοτσύφι και το ξεφτέλισε!»

(Η μικρή Μελίνα δεν μπορεί να θυμηθεί τη λέξη «ξεπουπούλιασε». Πάρκο Βριλησσίων, Σάββατο μεσημέρι)

---

- Πού να καθίσουμε; Μέσα ή έξω;

- Κάπου να μπορούμε να καπνίσουμε.

- Πάμε μέσα τότε.

(Τρεις άντρες στην είσοδο του ιρλανδέζικου μπαρ, πίσω από τον Πύργο Αθηνών. Τετάρτη βράδυ)

---

Δύο άγνωστοι άνδρες, γύρω στα 50+, στο λεωφορείο:

Α: ΣΥΡΙΖΑ; (ρωτάει ο ένας, ενώ ο άλλος κοιτάζει απορημένος)

Α: Τι κόμμα είσαι; ΣΥΡΙΖΑ;

Β: Ναι.

Α: Εγώ ΚΚΕ. Κοντά είμαστε…

Β: Φαίνεσαι.

Α: Αλήθεια; Δόξα σοι ο Θεός. (Κάνει το σταυρό του)

Στην επόμενη στάση ο ΣΥΡΙΖΑ κατεβαίνει και ο ΚΚΕ μονολογεί περήφανα:

Β: Τον κατάλαβα. Μα βέβαια τον κατάλαβα, αφού είμαι φυσιογνωμιστής εγώ.

(Τετάρτη πρωί, Γραμμή Β12, Μάρνη - Άνω Λιόσια)

---

«Εσύ μπορείς να κοιμηθείς ανάσκελα;»

(Δύο -πολύ- παππούδες, με πι, συζητούν. Πλατεία Κολωνακίου, Σάββατο πρωί)