Αthens Voices 342

«Έχω παπαρούλες! Έχω παπαρούλες!»

(Πιτσιρίκα, ετών 3, τρέχει ευτυχισμένη, κρατώντας παπαρούνες. Ελαιώνας Κερατέας, Σάββατο απόγευμα, Keratea Resistance Festival)

Πελάτης: Πόσα οφείλω;

Οδηγός ταξί: Εξίμισι ευρώ. Το φτηνύναμε.

(Τρίτη πρωί, Κολωνάκι. Η ταρίφα έπεσε.) >

«Έπρεπε να σκεφτούν την τελευταία δεκαετία, όπου έχουμε κατακτήσει δώδεκα πρωταθλήματα Ελλάδας και πέντε Ευρώπης»

(Θ. Γιαννακόπουλος, μες στην τρελή χαρά μετά την πρόκριση του μπασκετικού ΠΑΟ επί της Barcelona)  

«Ντόξασι Τεός! Γκυναίκα προκοπίου! Όλο κολόγκρια, κολόγκρια, κολόγκρια εντώ μέσhα!» 

(Αλλοδαπή καθαρίστρια καλωσορίζει νέα νοικάρισσα -γκομενάκι- σε είσοδο πολυκατοικίας στο Γκάζι)

«Πάρτε αυτό, ο ένας στους έξι πεθαίνει. Θα σωθείτε. Θα με θυμηθείτε»

(Κοπέλα με λευκή ρόμπα μοιράζει φυλλάδια για την Παγκόσμια Ημέρα Εγκεφαλικού)

«Και του λέω, ρε μαλάκα, σε κοιτάω εγώ που είσαι άσπρος; Γιατί με κοιτάς εσύ που είμαι μαύρος;»

(Δύο έφηβοι, μαύροι –από αυτά τα παιδιά που θα έπρεπε να έχουν πάρει ιθαγένεια–, σε άπταιστα ελληνικά και χωρίς accent. Στάση τρόλεϊ, μπροστά στο Πανεπιστήμιο)

Γραμμή μετρό Σύνταγμα - Αττική.

Στο μικρόφωνο: Επόμενη στάση Ομόνοια. Νεξτ στέισιον Ομόνοια.

Πιτσιρικάς: Μαμά, μαμά, πλέι στέισιο.

«ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΜΕ ΑΛΙΟΣ ΚΟΛΑΣΗ»

(Σε τηλεφωνική στήλη στην Ακαδημίας)