ΣΕ ΕΙΔΑ

Το σκέφτηκα να ξέρεις πριν μου πεις καλημέρα. Αλλα δεν την περίμενα!

Είστε ακόμα ένας λόγος που πήγαινα στο Ηρώδειο φέτος. Ακόμα ένα αξιοθέατο. Είστε ο ψηλός, μελαχρινός, πρασινομάτης ταξιθέτης στην είσοδο του άνω διαζώματος, από την πλευρά που βλέπεις την Ακρόπολη. Όπου μου πείτε θα πάω. Σας ευχαριστώ για τις υπηρεσίες σας.

Λιποθύμισε μια κοπέλα πάνω μου και μας έφερε κοντά. Μιλούσαμε όσο περίμενες το Α3 και εγώ να πάω για δουλειά. Κότεψα να σε ρωτήσω το όνομά σου και ξεροσταλιάζω να σε ξαναδώ να πηγαίνεις στο πανεπιστήμιο. Ανυπομονώ να σε ξαναδώ.

Σε είδα σε ξενοδοχείο της Αθήνας 09:30 περίπου. Δουλεύεις σε τουριστικό γραφείο. Έφυγες πριν προλάβω να σου μιλήσω. Μου έφτιαξες τη μέρα με την ενέργειά σου, είσαι η χαρά της ζωής. Νομίζω πως σε λένε Ιωάννα, αλλά δεν είμαι και σίγουρος.

Σε είδα το σκ σε συναυλία του δήμου Αθηναίων. Μου έλειψες πολύ, Αντώνη, να ξέρεις. Δεν σου μίλησα γιατί δεν ήθελα να ακούσεις τις «χαζομάρες» μου, όπως λες. Κρίμα που χαθήκαμε πριν το ζήσουμε...

Σε είδα στο κομμωτήριο το παιδικό στην Υψηλάντου, εργάζεσαι εκεί, έχεις ταλέντο καλλιτεχνικό. Αν και δεν έχω καλλιτεχνική φλέβα, θα ήθελα να σε γνωρίσω απο κοντά...

Σε είδα στο μετρό Θεσσαλονίκης περίπου 21.20. Με ρώτησες αν βολεύει να κατέβεις Μαρτίου ή Νέα Ελβετία για πιο κοντά. Ενώ κατέβαινα Μαρτίου, σε έστειλα Νέα Ελβετία. Είμαι ηλίθια. Μου άρεσες πάρα πολύ αλλά κοιμόμουν όρθια, ελπίζω να το δεις <3

Σε λένε Στέφανο, δουλεύεις speaker στο Basketaki, βρίσκεσαι κυρίως στο γηπεδάκι στις Αχαρνές. Να ξέρεις, είσαι ό,τι πιο ωραίο έχω δει τελευταία ♥️

Ήμουν με ένα φιατάκι κόκκινο κι εσύ οδηγούσες μηχανή! Με άφησες να περάσω ένα δρόμο στην Καλλιθέα και μετά για αρκετή ώρα οδηγούσαμε μαζί στην εθνική. Μέχρι που πάτησες γκάζι και χάθηκες. Είμαι πολύ περίεργη τι κρύβεται κάτω από το κράνος σου, ευγενικέ μηχανόβιε.

Σε είδα. Στα πρόσωπα των περαστικών. Κι αναζητούσα με μανία εκείνο το θαλασσί των ματιών σου σε ξένα μάτια. Μα κανένα δεν έμοιαζε σαν το δικό σου. Κανένα δεν με έπνιγε όπως το δικό σου. Και νόμισα πως σε είδα. Αλλά δεν ήσουν εσύ. Ήταν κάποιος που σου έμοιαζε. Και σε θυμήθηκα ξανά. Όταν άκουσα μια μελωδία μελαγχολική που συνήθιζες να μου τραγουδάς τ' απογεύματα του Αυγούστου. Μα τώρα είναι Σεπτέμβρης, κι εσύ δεν είσαι πια εδώ.