- CITY GUIDE
- PODCAST
-
19°
Οι 60άρηδες αγοράζουν και διαβάζουν βιβλία – και η αγορά το κατάλαβε
Οι αναγνώστες βιβλίων είναι μεγαλούτσικοι σε ηλικία, κι όσο πάνε μεγαλώνουν κι άλλο: το 1/3 των ανθρώπων που αγοράζουν και διαβάζουν βιβλία στις αγγλόφωνες χώρες είναι άνω των 60 ετών.
Πώς οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αναγνώστες επηρεάζουν τη λογοτεχνία και την εκδοτική αγορά
Διάβασα για ένα σχεδόν-πείραμα που έγινε στην Αμερική, με κοινό τις Αγγλόφωνες χώρες: μετά από εκτεταμένες αγοραστικές έρευνες, δύο δημοσιογράφοι που είναι παράλληλα επιμελητές βιβλίων αποφάσισαν να εκδώσουν μια συλλογή 20 διηγημάτων, αλλά με συγκεκριμένο τάργκετ-γκρουπ και κάτω από την ομπρέλα «διηγήματα γραμμένα από ανθρώπους άνω των 60 ετών». Οι ίδιοι επιμελητές-δημοσιογράφοι είχανε βγάλει μια αντίστοιχη συλλογή πριν 20 χρόνια, με τίτλο «διηγήματα γραμμένα από ανθρώπους άνω των 40 ετών», και είχε μεγάλη επιτυχία… Καμία σχέση με την τελευταία τους προσπάθεια, τη συλλογή «20 over 60» (εκδότης η Regal House Publishing) η οποία έσκισε, ξεπούλησε και εντυπωσίασε – άσχετα που όλοι οι σχετικοί με το βιβλίο σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο υποψιαζόμαστε ή μάλλον ξέρουμε ότι οι αναγνώστες βιβλίων είναι κυρίως μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι.
Αυτό δεν σημαίνει ότι «οι νέοι δεν διαβάζουν» ή «δεν αγοράζουν βιβλία», σημαίνει ότι τα περισσότερα βιβλία που αγοράζονται και διαβάζονται, έχουν βασικά μεγαλούτσικους αναγνώστες. Γίνονται κατά καιρούς έρευνες και στην Ελλάδα, από τον ΟΣΔΕΛ και άλλους φορείς, αλλά δεν χρειάζεται και πολλή φιλοσοφία το πράγμα, όποιον υπάλληλο βιβλιοπωλείου και να ρωτήσετε θα σας πει ότι η στάνταρ πελατεία του είναι, αν όχι συνταξιούχοι, τότε αρκετά ώριμοι άνθρωποι (=άνω των 50 ετών).
Αντίστοιχη έρευνα είχε γίνει για τις ταινίες – οι Millenials (γεννημένοι περίπου από το 1981 ως το 1996) και οι Baby boomers (γεννημένοι από 1946 ως 1964) πηγαίνουν στον κινηματογράφο περισσότερο από τους πιτσιρικάδες και νέους 35-45 ετών, γι' αυτό γυρίζονται ταινίες με ώριμους/ες, μεγαλούτσικους/ες ή ηλικιωμένους/ες πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριες. (Η Έλεν Μίρεν είχε πει πριν μερικά χρόνια, «Επιτέλους ήρθε η ώρα μου, τώρα που γέρασα όσο χρειάζεται!» αναφερόμενη στην καριέρα της, που πάει μια χαρά). Στον τομέα του βιβλίου, οι αλλαγές ή μάλλον η προσαρμογή στο αναγνωστικό κοινό που μεγαλώνει είναι πιο αργές: αρκετοί εκδοτικοί οίκοι στην Γαλλία και Αγγλία υιοθετούν τα μεγαλύτερα στοιχεία-γράμματα, τις πιο έντονες γραμματοσειρές, με αποστάσεις ανάμεσα στις αράδες… κάτι που στην Ελλάδα δεν έχει αγαπηθεί από τους εκδότες (όσο πιο μεγάλα είναι τα γράμματα, τόσο ανεβαίνει το κόστος, άρα και η τιμή του βιβλίου, που βγαίνει μεγαλύτερο σε αριθμό σελίδων. Δεν είναι μόνον η τσιγγουνιά δηλαδή αυτή που κάνει τον μέσο Έλληνα εκδότη να κολλάει με τις μικρούτσικες γραμματοσειρούλες του, είναι και το ότι ξέρει πως η τιμή του βιβλίου θα ανέβει κατά χ ευρώ όταν το βιβλίο βγει γκουμούτσα στις 800 σελίδες, και θα αποτρέψει τον αναγνώστη, ή τέλος πάντων θα τον κάνει να αγοράσει λιγότερα βιβλία. Εκτός που ο μεγάλος άνθρωπος δε θέλει να κουβαλάει ένα τούβλο για να το διαβάζει στα ΜΜΜ, που έτσι κι αλλιώς δεν βρίσκει ποτέ να καθίσει ώστε να ανοίξει το τεράστιο βιβλίο του, οπότε απλώς το κουβαλάει, κι ας έχει τη μέση του.
Το άρθρο για τη συλλογή «20 άνω των 60» είχε μίνι συνεντεύξεις από αναγνώστες, όλοι άνω των 60 ετών. Έλεγαν πως η θεματολογία που κυκλοφορεί στις κανονικές συλλογές διηγημάτων, το σεξ, οι έρωτες, τα ντραγκς, τα πάρτι, η καριέρα, το ψάξιμο για δουλειά, οι εργασιακές συνθήκες κλπ, δεν τους αφορά πια. Όχι ότι επειδή είσαι 65 θέλεις να διαβάζεις μόνο για κηδείες, νοσοκομεία και ζάχαρο – αντίθετα ΔΕΝ θέλεις να διαβάζεις τέτοια. Αλλά ένας/μία συγγραφέας που έχει χτυπήσει τα 60 και βαδίζει με επιτυχία προς τα 70, ίσως με σταθερό βήμα ή με ελαφριά αστάθεια, έχει αναπτύξει σίγουρα μια φιλοσοφία. Έχει τεντώσει το χιούμορ του μέχρι εκεί που δεν παίρνει επειδή ακριβώς τα έχει βιώσει όλα, από έρωτες και πάθη μέχρι νοσοκομεία και κηδείες. Έχει εκπαιδευτεί από την άτιμη τη ζωή και την ακόμα πιο άτιμη κοινωνία προς μια πιο πλατειά θεματολογία, συχνά με βάθος, με παρατηρητικότητα, με ευαισθησία και ενσυναίσθηση (αλλιώς δεν είναι καλός συγγραφέας, καθόλου μάλιστα). Δεν το λέω κατά το «ευλογάει ο παπάς τα γένια του», επειδή έχω μεγαλώσει, εγώ και οι φίλες/οι μου συγγραφείς. Τους οποίους και τις οποίες διαβάζω, γιατί πάντα βρίσκω κάτι να ταυτιστώ στις αφηγήσεις τους… αλλά διαβάζω και ολοκαίνουργιους, νέα παιδιά, πιτσιρίκια των οποίων τη γλώσσα δεν αναγνωρίζω πάντα, βασικά τριαντάρηδες και τριαντάρες που ξεκινάνε τώρα ή ξεκίνησαν πριν λίγα χρόνια. Δεν βάζω ηλικιακό κριτήριο στα βιβλία που διαβάζω, ούτε καν ποιοτικό, μερικές φορές.
Απλώς αναγνωρίζω και καταλαβαίνω πολύ καλά μια ηρωίδα, άντε και έναν ήρωα, που τα έχει τα χρονάκια του, όπως και μια ηρωίδα άσχετα με την ηλικία της, γραμμένη από συγγραφέα που έχει περάσει τα 60, έστω που τα πλησιάζει με βήμα ταχύ χωρίς να αποθαρρύνεται. Ευτυχώς δηλαδή που η συγγραφή δεν έχει καμία σχέση με το μόντελινγκ, που δεν έχει όριο ηλικίας, κι ακόμα πιο ευτυχώς, που εμείς οι άνθρωποι συνεχίζουμε να διαβάζουμε όσο μεγαλώνουμε. Σα να μη πέρασε μια μέρα από τότε που ήμασταν έφηβα και διαβάζαμε με μανία, ακόμα και με φακό, κάτω από μια κουβέρτα στο πρώην παιδικό μας δωμάτιο.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια συζήτηση για το μυθιστόρημα «Το καφέ χωρίς όνομα» (μετάφραση Λένια Μαζαράκη, Εκδόσεις UTOPIA), και όχι μόνο
Από τον Όμηρο και τον Καβάφη στον ΛΕΞ: Ο Κώστας Κατσουλάρης περιγράφει στην ATHENS VOICE το προσωπικό του ταξίδι στην ποίηση
Τι γνωρίζουμε για την κυκλοφορία του
Μιλήσαμε με τη συγγραφέα για το νέο της βιβλίο «Stalker», ένα θρίλερ για την εφιαλτική εμπειρία του stalking, μέσα από ένα προσωπικό βίωμα
Deep, down and dirty ή και πώς τα δημόσια αποχωρήτηρια της Θεσσαλονίκης γράφουν ιστορία
Ένας ιδανικός συνδυασμός υπαρξιακών αναζητήσεων, ποιητικής γλώσσας και μουσικών αναφορών
Ο αμερικανός συγγραφέας ξαναγράφει την ιστορία των αυτόχθονων της Αμερικής, ανατρέποντας μύθους και στερεότυπα
Η διαδρομή της από τη δημοσιογραφία στη λογοτεχνία, η αγάπη της για την Ελλάδα, οι φωτεινές και σκοτεινές πλευρές των Ελλήνων και το μέλλον του βιβλίου στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης
Το βιβλίο του Ιβάν Τζουχά για την «Ελληνική Επιχείρηση» του 1937 και τις διώξεις των Ελλήνων στη Σοβιετική Ένωση
Η γνωστή συγγραφέας μιλά για τη νέα της νουβέλα «Το προνομιούχο ζώο» και τον ρόλο της λογοτεχνίας
Τρία σκληρά, ρεαλιστικά σενάρια με φόντο τον νορβηγικό χειμώνα, αλλά πλημμυρισμένα ζεστασιά και πλούσια συναισθήματα
Ένα συγκλονιστικό επίτευγμα πολυφωνίας και ανθρωπιάς που κινείται ανάμεσα στο θρίλερ, το κωμικό νουάρ, και την ερωτική παραφυσική μυθοπλασία
Ένα εβδομαδιαίο podcast για το βιβλίο, και τις νέες σειρές και ταινίες.
Ένας από τους εκδότες της ταλαντούχας συγγραφέως αποκαλύπτει ότι ήταν ρατσίστρια και αντισημίτρια
Το «Είναι και Χρόνος» και το «Νίτσε: Η βούληση για ισχύ ως τέχνη»
Μιλήσαμε με τη συγγραφέα για τη γοητεία του crime, τα μυστικά της ανθρώπινης ψυχής και το νέο της βιβλίο, «Φόνος στην άκρη του κόσμου»
Ένα πρωτότυπο, συγκινητικό, και συχνά ιδιαίτερα σκληρό, queer μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού που συνδυάζει τον σωματικό τρόμο με το οικογενειακό δράμα
Το ποίημα της ημέρας είναι από την ποιητική συλλογή «σ’ ένα βαθύ πουθενά», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύψιλον
Ο γνωστός συγγραφέας μιλάει για τη ζωή του, τα βιβλία του, τη σχέση του με τις λέξεις και τους αριθμούς
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.