Αναγνώστης με αιτία: Παρουσίαση του βιβλίου «Το ημερολόγιο ενός τρελού» του Νικολάι Γκόγκολ, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή
Όποτε με πιάνει μια νοσταλγία για τη χρυσή μου νιότη και τα διαβάσματα εκείνης της εποχής, επιστρέφω με αγαλλίαση στους Ρώσους κλασικούς. Μιλάω για όλους τους Ρώσους κλασικούς και για όλα τους τα βιβλία – κανένα δεν με απογοήτευσε. Με χαρά, λοιπόν, έπιασα να διαβάσω ξανά τις τρεις νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ που εξέδωσαν πρόσφατα οι εκδόσεις Πηγή, με πολύ όμορφα εξώφυλλα και πολύ καλές μεταφράσεις. Αναφέρομαι στη «Μύτη», στο «Παλτό» και στο «Ημερολόγιο ενός τρελού». Τις συγκεκριμένες νουβέλες τις είχα αχνά στο μυαλό μου (για να μην ομολογήσω ότι τις είχα εντελώς λησμονήσει). Τις διάβασα πάλι απνευστί. Αλλά γιατί να μιλάω εγώ για τον Γκόγκολ, ας μιλήσει ο ίδιος μέσα από το έργο του.
Ιδού πώς ξεκινάει «Το ημερολόγιο ενός τρελού»:
«3 Οκτωβρίου. Σήμερα συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Το πρωί σηκώθηκα αρκετά αργά και, όταν η Μάβρα μού έφερε τις καθαρές μπότες, τη ρώτησα τι ώρα είχε πάει. Μόλις άκουσα πως ήταν περασμένες δέκα, ντύθηκα στο άψε-σβήσε.
Για να πω την αλήθεια, θα προτιμούσα να μην πάω καθόλου στο γραφείο σήμερα, γιατί ήξερα εκ των προτέρων πως ο τμηματάρχης θα είναι με τα μούτρα μέχρι το πάτωμα. Εδώ και καιρό είχε αρχίσει να μου λέει:
“Φίλε μου, κάτι δεν πάει καλά με σένα. Τρέχεις πέρα-δώθε σαν δαιμονισμένος. Γράφεις τόσο μπερδεμένα που ούτε ο διάβολος δεν μπορεί να τα ξεμπερδέψει. Βάζεις την επικεφαλίδα με μικρό γράμμα και ξεχνάς και την ημερομηνία και τον αριθμό πρωτοκόλλου”.
Τι αχρείος! Σίγουρα με ζηλεύει, επειδή κάθομαι στο γραφείο του διευθυντή και διορθώνω τις πένες της Εξοχότητάς του. Ειλικρινά, δεν θα πήγαινα καθόλου αν δεν ήλπιζα να πετύχω τον ταμία και, με λίγη τύχη, να του αποσπάσω μια μικρή προκαταβολή – απ’ αυτόν τον σπαγγοραμένο. Φοβερός άνθρωπος αυτός ο ταμίας! Να σου δώσει προκαταβολή από τον μισθό; Λες και θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει! Μπορείς να τον παρακαλάς, να τον ικετεύεις, να βρίσκεσαι στα πρόθυρα της καταστροφής κι αυτός, ο γκριζομάλλης διάβολος, δεν θα κουνηθεί ρούπι. Και στο σπίτι του, όπως ξέρει όλος ο κόσμος, η ίδια του η μαγείρισσα του ρίχνει όλη μέρα καρπαζιές.
Δεν καταλαβαίνω αλήθεια ποιο το όφελος να δουλεύει κανείς στο δικό μας τμήμα».
Πραγματικά, δεν γνωρίζω ποιο το όφελος να δουλεύει κανείς στην υπηρεσία εκείνου του ήρωα του Γκόγκολ, που φροντίζει τις πένες του διευθυντή του επιμελώς, που προκαλεί με τη νοοτροπία του τη μήνι του διευθυντή του και ενίοτε εκλιπαρεί για μια μικρούλα προκαταβολή από τον ταμία. Αυτό που ξέρω είναι ότι ο αναγνώστης θα ωφεληθεί και θα ικανοποιηθεί από τις τρεις αυτές νουβέλες του Ρώσου συγγραφέα, και θα απολαύσει την επιστροφή του στους κλασικούς. Εγώ, το μόνο που μπόρεσα να κάνω εδώ, σαν σπαγγοραμένος ταμίας, είναι να του δώσω μια μικρή προκαταβολή.
«Η μυθοπλασία αξιοποιεί μια διαφορετική αφηγηματική τεχνική από τη μη-μυθοπλασία, όμως, στην τελική, κάθε είδους γραφή αποτελεί μια αφήγηση», δήλωσε ο Κινγκ στην Athens Voice
Η Μαρία Μπούρη, επιμελήτρια της έκδοσης, μιλάει για την ανθρωπιστική διάσταση της ιατρικής, τη σχέση γιατρού-ασθενούς και τον ρόλο της παιδείας στην άσκηση της ιατρικής.
Το μυθιστόρημα του Carsten Henn «Ο φούρναρης που ζύμωνε ιστορίες» (μετάφραση Μαρία Μαντή) κυκλοφορεί την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο
20°
