Αναγνώστης με αιτία: «Υπερβατικό βασίλειο» της Για Τζάσι. Παρουσίαση του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος
Τίποτα δεν είναι πιο εθιστικό από το τσιγάρο. Ομολογώ, δίχως να ντρέπομαι, ότι στη χρυσή μου νιότη δοκίμασα ανεξαιρέτως κάθε ουσία που βρέθηκε μπροστά μου. Μου διέφυγε μόνο η οξυκοδώνη – ίσως γιατί δεν την ξέραμε τότε. Η μόνη που με γράπωσε στα σιδερένια νύχια της ήταν η νικοτίνη. Στην αρχή κάπνιζα γιατί μου άρεσε να επιδεικνύω το μαύρο πακέτο των John Player Special. Στη συνέχεια κάπνιζα γιατί δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Είχα φτάσει στο σημείο να ανάβω δύο τσιγάρα στο κρεβάτι τη νύχτα πριν κοιμηθώ – κινδυνεύοντας να γίνω παρανάλωμα. Όταν, ύστερα από χρόνια, αποφάσισα ότι έπρεπε να το κόψω –γιατί η κόρη μου είπε ότι της βρομούσε η ανάσα μου καθώς έσκυβα πάνω της να την ξυπνήσω το πρωί–, συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν απλό, όπως νόμιζα. Ήταν απλώς αδύνατο.
Κατέφυγα ακόμη και στον βελονισμό – που είχε αποτέλεσμα, αλλά μόνο για τρεις μήνες. Ως τότε πίστευα ακράδαντα στη δύναμη της θέλησής μου. Αν θέλω, το κόβω. Αμ, δε! Το περιόρισα, χαστούκιζα τον εαυτό μου, έδενα τα χέρια μου πίσω από την πλάτη (όπως ο Οδυσσέας με τις Σειρήνες, τρόπον τινά), δοκίμασα το στριφτό, μήπως και απαυδήσω με τα τρίμματα καπνού που σπέρνονταν παντού στο δάπεδο. Μάταιος κόπος.
Η ηρωίδα του μυθιστορήματος «Υπερβατικό βασίλειο» της Για Τζάσι (εκδ. Ίκαρος) αφηγείται την ιστορία του αδελφού της, που πέθανε από τα ναρκωτικά, γεγονός που οδήγησε τη μάνα τους στην κατάθλιψη. Ιδανικό ανάγνωσμα για τα Χριστούγεννα, θα μου πείτε. Κι όμως, το βιβλίο, περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια οικογένεια μεταναστών στην Αμερική, εξυμνεί ταυτόχρονα την αγάπη. Η Γκίφτι (ήγουν Προικισμένη), μέσα στο χάος που αντιμετωπίζει γύρω της, αποφασίζει να σπουδάσει νευροεπιστήμες στην Ιατρική Σχολή μεγάλου πανεπιστημίου, ώστε να μελετήσει από κοντά τα νευρωνικά κυκλώματα του εθισμού.
Στο μεταξύ, ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει την Αλαμπάμα, όπου είχε μεταναστεύσει η οικογένεια, και έχει επιστρέψει στην πατρίδα Γκάνα. Εκεί θα φτάσει κάποτε και η ηρωίδα για να τον συναντήσει και θα τον βρει παντρεμένο με άλλη γυναίκα. Η Προικισμένη (Γκίφτι) νιώθει ολοένα και πιο μόνη. Την εγκαταλείπει ακόμη κι ο εραστής της. Τα μόνα που της απομένουν είναι τα πιστά ποντίκια της στο εργαστήριο –τα οποία, αν είχαν τη δυνατότητα, θα είχαν εξαφανιστεί κι αυτά τρέχοντας– και η πίστη της στον Θεό. Σ’ εκείνο το υπερβατικό βασίλειο όπου εθιστικά μπορεί να γίνουν μόνο τα άσματα των αγγέλων.
Η συγγραφέας από την Γκάνα έχει το χάρισμα της πεζογράφου και την τύχη να τη μεταφράσει η Μαρία Φακίνου. Το βιβλίο της, αν και εθιστικό, τελειώνει στην σελίδα 333.
Όσο για τον δικό μου εθισμό με το τσιγάρο, τέλειωσε εντελώς αναπάντεχα, κι ενώ είχα πάψει πια να πιστεύω ότι θα κατάφερνα να απαλλαγώ απ’ αυτόν, όταν διάβασα το βιβλίο «Αντιστρέφοντας τη γήρανση» (εκδ. Κέδρος). Ακολουθώντας τις οδηγίες του, στέρησα στον περιπτερά της γειτονιάς μου έναν πιστό πελάτη.
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
Ο πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής μιλάει με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου του «Η πόρτα – Una comedia humana» από τις εκδόσεις Βακχικόν
17°
