Βιβλιο

Ένα παραμύθι για την A.V.

Το μόνο φως που υπάρχει, βρίσκεται ακόμη στα πρόσωπα των μικρών παιδιών

115082-643480.jpg
Αντώνης Κυριακούλης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
27656-62685.jpg

Eπιλογές

Έγραψα και εικονογράφησα το «Κακό βουνό», γιατί πιστεύω ότι τα γλυκανάλατα παραμύθια τού χτες με τα γαλάζια συννεφάκια και τα χρυσά πριγκιπόπουλα που μάχονται για την πεντάμορφη βασιλοπούλα που κινδυνεύει από την κακιά μητριά, μας τελείωσαν…

Ζούμε σε μια χώρα, «και δεν είμαστε οι μόνοι», όπου η απουσία κάθε αισθητικής στην καθημερινότητα, τις τέχνες, τη λογοτεχνία, τον Τύπο, τα Μ.Μ.Ε. γενικώς θα έλεγα, είναι οργιαστική. Μας περιτριγυρίζουν τέρατα, άρπαγες, ψεύτες, αδίστακτοι και αμόρφωτοι, κλέφτες, κάθε λογής παλιάνθρωποι που μέρα με τη μέρα μάς οδηγούν σε μια ζωή αφόρητη, όπου τίποτα άλλο δεν υπάρχει εκτός από το κέρδος και τη βλακεία αυτών που το κυνηγούν. Το μόνο φως που υπάρχει, βρίσκεται ακόμη στα πρόσωπα των μικρών παιδιών.

Σκέφτηκα λοιπόν και ’γω ότι αυτό το παραμύθι μπορεί να είναι ένα εμβόλιο για όλα τα ανωτέρω. Βέβαια τα παιδιά έχουν τόσο καθαρό μυαλό, και φαντασία, που μπορεί να μην τους αρέσει. Τα σχέδια όμως είναι πολύ αστεία και μπορεί να γελάσουν. Καληνύχτα σας.

Ο θείος της Τουτού, Μπιμπίς το Τραμ, είχε ρόδες αντί πόδια και εκινείτο σε ράγες, της έδωσε να πιει ένα μαντζούνι, με μόνη υποχρέωση το κοριτσάκι όταν γεννηθεί να ονομασθεί Νινόσκα, το όνομα της μητέρας του Μπιμπί που την έφαγαν τα καβούρια μια μέρα που κολυμπούσε ύπτιο σε ένα ποτάμι, αφού πρώτα την καβουροποίησαν.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Φωτεινή Τσαλίκογλου
Βιβλιο Φωτεινή Τσαλίκογλου: «Είμαστε παιδιά του ανείπωτου, των αποσιωπημένων τραυμάτων»

Μια συζήτηση με τη Φωτεινή Τσαλίκογλου για το Απόλυτο Κακό, τα ανείπωτα τραύματα του Εμφυλίου και τη λογοτεχνία ως τρόπο να κοιτάξουμε κατάματα όσα δεν αντέχουμε

Χριστίνα Γαλανοπούλου

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY