Οι «2 γιοι» της Μάρθας Φριτζήλα και το θέατρο χωρίς μάρτυρες

Νέα χρονιά. Νέες ελπίδες. Νέα σχέδια (κοντινά και μόνο). Και το νέο για την καινούργια Ερευνητική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ήταν μια είδηση χαράς ότι το lockdown δίνει και ψήγματα δημιουργικότητας αλλά και πίστης σε αυτά που μπορούν να γίνουν και να μας τραβήξουν από τη στασιμότητα των τελευταίων μηνών. 

Η ανακοίνωση του live streaming της «Μήδειας» σε σκηνοθεσία της Μάρθα Φριτζήλα με πρωταγωνίστρια την ίδια και τους ηθοποιούς Ανδρέα Κωνσταντίνου και Θάνο Τοκάκη ήταν ένα ακόμη χαρούμενο νέο. Και μιας και βρίσκεται μεταξύ των πρώτων της χρονιάς μπορούμε ίσως να ελπίσουμε ότι θα κάνει καλό ποδαρικό τουλάχιστον καλλιτεχνικά στο 2021. 

Μιλώντας με τη Μάρθα Φριτζήλα για την παράσταση που θα έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε σε live streaming την Κυριακή 10/01 στις 19.00 υπήρξε κάτι που πρέπει να γραφτεί ως highlight και να μπει στον τίτλο (όπως και συνέβη) της σημερινής συνέντευξης: Το θέατρο θέλει μάρτυρες. Το θέατρο θέλει θεατές. Γιατί αυτό το άγγιγμα μας έχει λείψει. Πολύ. 

«Μήδεια» : Η απόφαση
«Η Μήδεια είναι ένα ποιητικό αριστούργημα. Ποιος σκηνοθέτης δε θα ήθελε να ασχοληθεί με ένα τέτοιο έργο; Η σχέση μου με το αρχαίο δράμα είναι παλιά. Κάποτε θα σκηνοθετούσα και την Μήδεια, ήταν στα σχέδιά μου. Όταν ο Δημήτρης Λιγνάδης μου πρότεινε να ανεβάσω αρχαίο δράμα στην νέα ερευνητική σκηνή του Εθνικού, η Μήδεια ήταν το πρώτο που σκέφτηκα γιατί τα τελευταία χρόνια με απασχόλησε πολύ στο Αττικό Σχολείο αρχαίου δράματος που διοργανώνω με την ομάδα μου, ήταν το έργο που ξεφύτρωνε μπροστά μας όποια κι αν ήταν η θεματική του σχολείου: η Γυναίκα, ο Έρωτας, ο Γάμος, ο Οίκος, ο Ξένος. Η Μήδεια είχε την θέση της στην εργασία μας σταθερά κάθε χρόνο. Ήταν λοιπόν η ώρα της. Ακόμα κι αν δεν παιχτεί ποτέ σε συνθήκες κανονικές είμαι χαρούμενη που τόσον πολύ καιρό ασχολούμαι με ένα τέτοιο έργο».

«Μήδεια» : Σε live streaming
«Δεν με αγχώνει, με μελαγχολεί. Φανταστείτε να παντρεύεστε ή να βαφτίζετε το παιδί σας και όλοι οι συγγενείς σας να παρακολουθούν το μυστήριο από τις οθόνες τους. Γιατί, αυτό είναι και το θέατρο: ένα μυστήριο που δεν υφίσταται χωρίς μάρτυρες. Οι άνθρωποι που έρχονται να δουν την παράσταση βιώνουν μία εμπειρία με το σώμα και την ψυχή τους. Τίποτα δεν μπορεί να το αντικαταστήσει αυτό. Στην οθόνη βλέπουμε το αποτύπωμα της παράστασης δεν ζούμε την εμπειρία της. Κι αυτό με μελαγχολεί. Είναι μία λύση ανάγκης μέσα στην αφύσικη πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε. Εύχομαι μόνο να μην κρατήσει πολύ».

«Μήδεια» : Σε πρόβες
«Δύσκολη πίστα. Κάναμε όλες τις πρόβες τηρώντας ευλαβικά την απόσταση των δύο μέτρων και φορώντας μάσκα ή ασπίδα. Ένιωθα σαν την γάτα μου όταν της είχα φορέσει κολάρο μετά από μία επέμβαση. Ερχόταν όλο χαρά καταπάνω μου και μόλις καταλάβαινε πως δεν μπορεί να με προσεγγίσει με κοιτούσε με απορία και παράπονο.

Στην διάρκεια των προβών είχα διαρκώς μία απορία κι ένα παράπονο. Ήταν όμως ταυτόχρονα μεγάλη η χαρά μου που μπορούσα να δουλεύω και να βρίσκομαι καθημερινά σε πρόβες με τους υπέροχους συνεργάτες μου. Όσοι περνάμε την καραντίνα στην δουλειά που αγαπάμε με τους ανθρώπους που επιλέγουμε δεν πρέπει να γκρινιάζουμε, ανήκουμε σε μία ελάχιστη μερίδα τυχερών. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως η κατάσταση που βιώνουμε είναι φιλική προς την τέχνη. Κάθε άλλο».

Μια πρόβλεψη για το μέλλον (του θεάτρου και της μουσικής)
«Δεν θα ήθελα να φανταστώ κάποιο μέλλον διαφορετικό για το θέατρο και την μουσική. Περιμένω να τελειώσει αυτή η λαίλαπα, να κάνουμε τα εμβολιάκια μας και να επιστρέψουμε στην κατάσταση που γνωρίζαμε: Ζωντανοί μουσικοί και ηθοποιοί παρουσιάζουν το αποτέλεσμα της εργασίας τους σε ζωντανό κοινό. Αυτό το μέλλον με ενδιαφέρει. Δεν με παρηγορούν τα ημίμετρα».

Το lockdown
«Στερούμαι την επαφή. Λίγο είναι αυτό; Στην πρώτη καραντίνα είχα τάσεις φυγής, ήμουν ταραγμένη, πάθαινα κρίσεις πανικού όπως πολλοί. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ και να ασχοληθώ με την τέχνη μου. Σταδιακά χαλάρωσα κι άρχισα να “απολαμβάνω” τα δώρα της απομόνωσης. Ξεκουράστηκα. Κατάλαβα πως για χρόνια είχα μπει σε τροχιά χωρίς στόχο και δούλευα σαν παλαβή δίχως μέτρο. Όταν βρέθηκα αντιμέτωπη με τον δεύτερο εγκλεισμό ήμουν ήδη χορτασμένη από πρόβες και δουλειά. Τώρα λοιπόν το πρόγραμμά μου είναι γεμάτο αλλά χωρίς υστερία και αγωνία. Άρα, το μόνο που περιμένω είναι να βγούμε από αυτήν την τρέλα και να αγκαλιάσω τα ανίψια μου, να φιλήσω τον πατέρα μου και τις αδερφές μου και να πάω σε συναυλίες, σε θέατρα και σινεμά. Σε δυο μήνες; Σε δυο χρόνια; Όταν».

Μια ευχή για το 2021
«Μιὰ φούχτα χῶμα νὰ κρατῶ καὶ νὰ σωθῶ μ᾿ ἐκεῖνο»

Πληροφορίες παράστασης
Μήδεια/ Medea’s Son(g)s
Σε Live streaming από την Ερευνητική Σκηνή στο Θέατρο Rex – Σκηνή «Κατίνα Παξινού» την Κυριακή 10/01 στις 19.00

Μετά την παράσταση οι θεατές θα έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής σε συζήτηση (διαδικτυακώς και με τον ίδιο κωδικό)  με τους συντελεστές της Μήδειας, καθώς και με τον καθηγητή Γιάννη Λιγνάδη, με θέμα «Η έρευνα στο αρχαίο δράμα».

Στη μετάδοση θα υπάρχει η δυνατότητα επιλογής αγγλικών υποτίτλων. 

Ταυτότητα παράστασης
Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα
Σκηνοθεσία: Μάρθα Φριντζήλα
Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης
Σκηνικά, κοστούμια: Άγγελος Μέντης
Φωτισμοί: Felice Ross
Σχεδιασμός Βίντεο (videodesign): Παναγιώτης Ανδριανός
Βοηθός σκηνοθεσίας: Θεανώ Μεταξά
Β’ βοηθός σκηνοθέτη: Μαριέλλα Παναγιώτου
Διανομή (με αλφαβητική σειρά):
Ανδρέας Κωνσταντίνου, Θάνος Τοκάκης, Μάρθα Φριντζήλα
Μουσικοί επί σκηνής (αλφαβητικά):
Παναγιώτης Μανουηλίδης, Βασίλης Μαντζούκης, Νίκος Παπαϊωάννου
Φωτογράφος παράστασης: Karol Jarek

Στη σελίδα του Εθνικού Θεάτρου www.n-t.gr και στο www.ticketservices.gr είναι διαθέσιμο για ηλεκτρονική αγορά το πρόγραμμα της παράστασης σε ψηφιακή μορφή στο οποίο περιλαμβάνεται και το κείμενο της μετάφρασης του έργου.