- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Το παιχνίδι της σφαγής
Το εμβληματικό έργο του Ευγένιου Ιονέσκο για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα
Ο Γιάννης Κακλέας σκηνοθετεί ένα σημαντικό έργο, διαχρονικά επίκαιρο και γεμάτο ερωτήματα για τον άνθρωπο και τη σχέση του με τον θάνατο, αυτή την αναπόφευκτα κωμικοτραγική συνθήκη της ανθρώπινης υπόστασης. Ένα έργο χωρίς ήρωες στο οποίο πρωταγωνιστεί μια ήσυχη και συνηθισμένη πόλη, με ευτυχισμένους και ανέμελους ανθρώπους, που έρχονται διαδοχικά αντιμέτωποι με τον θάνατο. Η πόλη είναι όμορφη και σφύζει από ζωή, μόνο που «ξεκληρίζεται» από μια απροσδιόριστη επιδημία, όταν ένας παράξενος θίασος αποφασίζει να «διασκεδάσει» τους θεατές του παίζοντας σ’ ένα εγκαταλελειμμένο drive in μια άγρια φάρσα.
Σε μετάφραση και διασκευή του Γεράσιμου Ευαγγελάτου, μια μεγάλη παραγωγή 20 ηθοποιών «παίζει» και πάλι το «Παιχνίδι της σφαγής», που διαταράσσει τόσο αναπάντεχα τον κοινωνικό ιστό και τη βεβαιότητα της όποιας αδιατάρακτης, φαινομενικά, καθημερινότητας. Ποτέ δεν μαθαίνουμε τι προκάλεσε το θανατικό, δεν υπάρχει άλλωστε λόγος, αφού αυτό που ενδιέφερε πάντα τον συγγραφέα δεν ήταν η αιτία του θανάτου αλλά η ανθρώπινη συμπεριφορά και οι μεταλλάξεις της ενώπιόν του.
Ο θάνατος, δεξιοτέχνης καλλιτέχνης του θιάσου, προσφέρει ως θέαμα μια σειρά από μαρτυρικούς και ταυτόχρονα σκληρά κωμικούς θανάτους, αποδεκατίζοντας τον ένα μετά τον άλλο. Καθώς ο κοινωνικός ιστός καταρρέει και τα προσωπεία πέφτουν, οι άνθρωποι, ανίσχυροι, οδηγούνται σε ένα κρεσέντο τρόμου και αγωνίας, η απειλή είναι παντού. Και όσο οι ώρες προχωρούν, όλα αλλάζουν, φανερώνοντας πως κανείς δεν είναι πλέον ασφαλής.
Το παιχνίδι της σφαγής γράφτηκε το 1970 και ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1971 από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Μοιάζει να λειτουργεί ως πάντα επίκαιρη υπενθύμιση, που θυμίζει τα παιχνίδια που παίζει η κοινωνία με τον εαυτό της, με ανθρώπους που πεθαίνουν ή ζουν κατά τύχη, που δεν ξέρουν να ζουν και δεν ξέρουν γιατί πεθαίνουν. Σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, ο σύγχρονος άνθρωπος καθημερινά αντιμέτωπος με το παράλογο, ρισκάρει, προκαλεί και ακροβατεί στα όρια ζωής και θανάτου, τόσο συλλογικά, όσο και ατομικά. Καταστρέφει το περιβάλλον, διαταράσσει τη φυσική ισορροπία που με τη σειρά της διαταράσσει την ύπαρξη του ή αποκτά συνήθειες θανάτου, επιδιώκοντας παράλληλα να μην οδηγηθεί εκεί.
Ο πραγματικός και συμβολικός θάνατος διατρέχουν το έργο και περιφέρονται στη σκηνή με ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Ο θάνατος αποθεώνεται σε ένα παράλογο ιλαροτραγικό παρόν, που προσεγγίζει απόλυτα τα λόγια του Ευγένιου Ιονέσκο: «το κωμικό είναι η βαθύτερη γνώση του παραλόγου, γι’ αυτό νομίζω ότι προξενεί μεγαλύτερη απόγνωση από το τραγικό. Το κωμικό είναι τραγικό και η τραγωδία του ανθρώπου είναι μια κωμωδία».
Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση στο Guide της Athens Voice
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια γέφυρα ανάμεσα στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών
Στις 20 Ιουνίου σε μουσική διεύθυνση Ζακ Λακόμπ και σκηνοθεσία Παναγή Παγουλάτου
Ένα ποιητικό και βαθιά πολιτικό σκηνικό ανέβασμα χωρίς αποκλεισμούς στις 31 Ιουλίου & 1 Αυγούστου
Η ηθοποιός και σκηνοθέτρια μιλάει για την παράσταση στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Μανίνας Ζουμπουλάκη
H όπερα Εinstein on the Beach αποτελεί μια «κοσμική» προσευχή
Πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Inter Alia»
Στις 13, 14, 27 και 28 Ιουνίου σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Στάθη Γράψα
Με αμείωτη ένταση, σαρδόνιο χιούμορ και σκηνές που ακροβατούν ανάμεσα στο πολιτικό θρίλερ και την οικογενειακή τραγωδία
Ξεκίνησαν οι εγγραφές για το πρόγραμμα προετοιμασίας εισαγωγικών εξετάσεων δραματικών σχολών
Μια παράξενη, ανάποδη ανάσταση από τον Φάνη Σακελλαρίου
Λεωφορείον ο Πόθος – 21/6, Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος - Future Cargo – 23-28/6, Πάρκο Σταύρος Νιάρχος - Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι – 27 & 28/6, Εναλλακτική Σκηνή
Η τελευταία παράσταση της bijoux de kant στην Πολυκλείτου είναι το «Θα σε λέω Μαρία», βασισμένο σε διηγήματα του Γιάννου Παλαβού
Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2027, για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει τη Missasolemnis του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατό του
Ένας άνδρας προσπαθεί να διορθώσει έναν επικήδειο και καταλήγει να ξαναγράψει τη σχέση του με τη ζωή
Μια ξέφρενη Επιθεώρηση 2.0 ξεπηδά κατευθείαν από τη δική μας απίστευτη καθημερινότητα
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους: Γεωργούλης, Δραγούμη, Τσιμιτσέλης, Γερονικολού, Ελευθερίου, Ζαρίφη, Λάμη, Κλωνάρης και Φραγκαλιώτη
Ο γνωστός ηθοποιός μας μιλά για την πρώτη του σκηνοθετική δουλειά στο θέατρο Αλκμήνη
Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα τον Νοέμβριο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
Ένα φανταστικό ιδεατό σπίτι και τρία διαφορετικά κλειδιά: ένα μπλε, ένα κίτρινο και ένα κόκκινο «ξεκλειδώνουν» τις πόρτες του θεάτρου
Το κύκνειο άσμα του Τσέχωφ ανεβαίνει τον χειμώνα, σε σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.