- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Το παιχνίδι της σφαγής
Το εμβληματικό έργο του Ευγένιου Ιονέσκο για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα
Ο Γιάννης Κακλέας σκηνοθετεί ένα σημαντικό έργο, διαχρονικά επίκαιρο και γεμάτο ερωτήματα για τον άνθρωπο και τη σχέση του με τον θάνατο, αυτή την αναπόφευκτα κωμικοτραγική συνθήκη της ανθρώπινης υπόστασης. Ένα έργο χωρίς ήρωες στο οποίο πρωταγωνιστεί μια ήσυχη και συνηθισμένη πόλη, με ευτυχισμένους και ανέμελους ανθρώπους, που έρχονται διαδοχικά αντιμέτωποι με τον θάνατο. Η πόλη είναι όμορφη και σφύζει από ζωή, μόνο που «ξεκληρίζεται» από μια απροσδιόριστη επιδημία, όταν ένας παράξενος θίασος αποφασίζει να «διασκεδάσει» τους θεατές του παίζοντας σ’ ένα εγκαταλελειμμένο drive in μια άγρια φάρσα.
Σε μετάφραση και διασκευή του Γεράσιμου Ευαγγελάτου, μια μεγάλη παραγωγή 20 ηθοποιών «παίζει» και πάλι το «Παιχνίδι της σφαγής», που διαταράσσει τόσο αναπάντεχα τον κοινωνικό ιστό και τη βεβαιότητα της όποιας αδιατάρακτης, φαινομενικά, καθημερινότητας. Ποτέ δεν μαθαίνουμε τι προκάλεσε το θανατικό, δεν υπάρχει άλλωστε λόγος, αφού αυτό που ενδιέφερε πάντα τον συγγραφέα δεν ήταν η αιτία του θανάτου αλλά η ανθρώπινη συμπεριφορά και οι μεταλλάξεις της ενώπιόν του.
Ο θάνατος, δεξιοτέχνης καλλιτέχνης του θιάσου, προσφέρει ως θέαμα μια σειρά από μαρτυρικούς και ταυτόχρονα σκληρά κωμικούς θανάτους, αποδεκατίζοντας τον ένα μετά τον άλλο. Καθώς ο κοινωνικός ιστός καταρρέει και τα προσωπεία πέφτουν, οι άνθρωποι, ανίσχυροι, οδηγούνται σε ένα κρεσέντο τρόμου και αγωνίας, η απειλή είναι παντού. Και όσο οι ώρες προχωρούν, όλα αλλάζουν, φανερώνοντας πως κανείς δεν είναι πλέον ασφαλής.
Το παιχνίδι της σφαγής γράφτηκε το 1970 και ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1971 από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν. Μοιάζει να λειτουργεί ως πάντα επίκαιρη υπενθύμιση, που θυμίζει τα παιχνίδια που παίζει η κοινωνία με τον εαυτό της, με ανθρώπους που πεθαίνουν ή ζουν κατά τύχη, που δεν ξέρουν να ζουν και δεν ξέρουν γιατί πεθαίνουν. Σε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, ο σύγχρονος άνθρωπος καθημερινά αντιμέτωπος με το παράλογο, ρισκάρει, προκαλεί και ακροβατεί στα όρια ζωής και θανάτου, τόσο συλλογικά, όσο και ατομικά. Καταστρέφει το περιβάλλον, διαταράσσει τη φυσική ισορροπία που με τη σειρά της διαταράσσει την ύπαρξη του ή αποκτά συνήθειες θανάτου, επιδιώκοντας παράλληλα να μην οδηγηθεί εκεί.
Ο πραγματικός και συμβολικός θάνατος διατρέχουν το έργο και περιφέρονται στη σκηνή με ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Ο θάνατος αποθεώνεται σε ένα παράλογο ιλαροτραγικό παρόν, που προσεγγίζει απόλυτα τα λόγια του Ευγένιου Ιονέσκο: «το κωμικό είναι η βαθύτερη γνώση του παραλόγου, γι’ αυτό νομίζω ότι προξενεί μεγαλύτερη απόγνωση από το τραγικό. Το κωμικό είναι τραγικό και η τραγωδία του ανθρώπου είναι μια κωμωδία».
Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση στο Guide της Athens Voice
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Αμερικανός συνθέτης μιλά για την ενορχήστρωση του «Ορφέα» με σύγχρονα όργανα και για τη δύναμη της μουσικής ενός έργου που 419 χρόνια μετά εξακολουθεί να ακούγεται τολμηρό
Μια τίμια, καλοκουρδισμένη κωμωδία με γρήγορο ρυθμό, σαρκασμό και απρόβλεπτες ανατροπές
Η Αρετή Μακρολειβαδίτη μιλά για την παράσταση που σκηνοθετεί, μια θεατρική αναζήτηση για όλα όσα μας κάνουν αληθινούς
Μέσα από τις έννοιες του σεξ, της βίας, της εξουσίας, της πίστης και της αγάπης, η παράσταση ξετυλίγει ένα πολυφωνικό μωσαϊκό σύγχρονων ιστοριών
Ο αγαπημένος ηθοποιός μιλά για τον Αντόνιο, τον Σαίξπηρ και τη σκοτεινή γοητεία του «Εμπόρου της Βενετίας»
Δύο μονόπρακτα, δύο ρόλοι με το ίδιο όνομα
Ένα έργο για τη μνήμη που καλπάζει ερήμην. Τη μνήμη που ξεδιπλώνει αναμνήσεις, που όμως δεν είναι αληθινές, αλλά επινοημένες ιστορίες.
Κλασικά κείμενα, σύγχρονη ελληνική δραματουργία και διεθνείς συμπράξεις
Mια ιστορία ενηλικίωσης, μνήμης και εσωτερικής αναζήτησης
Ο Μιχάλης Σαράντης πρωταγωνιστεί ξανά στην παράσταση του Γιώργου Κουτλή
Η παράσταση των Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου επιστρέφει στη σκηνή στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δέσμης δράσεων «Απόηχοι» του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
30 και πλέον χρόνια που γράφω για θέατρο προβάλλω καλλιτέχνες του θεάτρου και παραστάσεις κυρίως μικρών χώρων
Η κορυφαία τραγωδός Λυδία Κονιόρδου επιστρέφει σε έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους της καριέρας της
Το πρώτο σκηνοθετικό εγχείρημα της Κόρας Καρβούνη, με τους Μιχάλη Συριοπούλο, Βάσω Καβαλλιεράτου, Στάθη Κόικα επί σκηνής
Ο Γιώργος Καπουτζίδης στήνει έναν καθρέφτη απέναντι στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα
Ο σταρ του «Μπόρατ» συνεργάζεται με τον Αμερικανό σκηνοθέτη στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου
Ο Λάζαρος Βαρτάνης και ο Στέφανος Παπατρέχας ανεβάζουν ένα από τα πιο ποιητικά έργα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Η κριτικός θεάτρου απαντά στην ανάρτηση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για το άρθρο της στην Athens Voice
Μια διαδραστική, αλλοπρόσαλλη κωμωδία όπου το κοινό αποφασίζει ποιος είναι ο δολοφόνος
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.