Δύο Φωνές, Μια Ζωή: Ένα αφιέρωμα στη Μαρινέλλα και τον Στέλιο Καζαντζίδη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Πάνε κάτι λιγότερο από τρεις μήνες απ’ όταν η Μαρινέλλα, η μεγάλη ντίβα του ελληνικού πενταγράμμου, «έφυγε» από τη ζωή, μήνες αφότου κατέρρευσε στη σκηνή εκπληρώνοντας σχεδόν το όνειρο κάθε πραγματικού καλλιτέχνη, το να «πεθάνει στο σανίδι». Οι μεγάλες επιτυχίες της, από το «Κρίμα το μπόι σου» (1970) και το «Να παίζει το τρανζίστορ» (1978), μέχρι το «Για 'σένανε μπορώ» (1981), έχουν φυσικά γράψει ιστορία και δεν πρόκειται να ξεχαστούν όσα χρόνια κι αν περάσουν, έχοντας αγαπηθεί από γενιές μουσικόφιλων. Η επιτυχία της Μαρινέλλας, σε αντρική λαϊκή φωνή, μπορεί να συγκριθεί μόνο με την περίπτωση του Στέλιου Καζαντζίδη, με τον οποίο άλλωστε ήταν παντρεμένη από το 1964 έως το 1966. Ο Καζαντζίδης, που «έφυγε» από τη ζωή το 2001, σε ηλικία 70 ετών, αγαπήθηκε εξίσου για τις επιτυχίες του «Θεσσαλονίκη μου (μεγάλη φτωχομάνα)» (1956) και «Ζιγκουάλα» (1958), αλλά και για τον ύμνο του στη ζωή και τον έρωτα, «Υπάρχω» (1975), από τον οποίο πήρε και τον τίτλο της η ομώνυμη ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου για την ζωή και το έργο του Καζαντζίδη (2024), που σύστησε τον τραγουδιστή στις νεότερες γενιές. Το αφιέρωμα, «Δύο Φωνές, Μια Ζωή», που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Ιουνίου στην Αίθουσα Διδασκαλίας Μουσικής Βιβλιοθήκης Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με τους νεότατους μουσικούς Σωτήρη Προίσκο και Χριστίνα Σταθερού να ερμηνεύουν τραγούδια τα οποία έκαναν επιτυχίες η Μαρινέλλα και ο Καζαντζίδης, αποδεικνύει, για άλλη μια φορά, την απήχηση που έχει η μουσική αυτή σε πολύ διαφορετικές μεταξύ τους ηλικιακές ομάδες. Η βραδιά, βέβαια, δεν θα είχε την ίδια λάμψη, χωρίς την «guest» εμφάνιση της Μπέσσυς Αργυράκη, που συνυπήρξε απρόσκοπτα με τους υπόλοιπους μουσικούς, στην μικρή αυτή σκηνή του Μεγάρου.
Παρά τη ζέστη και το γεγονός ότι πολλές οικογένειες και παρέες φίλων είχαν φύγει από την Αθήνα για το Σαββατοκύριακο, η Αίθουσα του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής» ήταν κατάμεστη και το κοινό ενθουσιώδες. Ο αυτοδίδακτος μουσικός Σωτήρης Προίσκος ξεκίνησε μαθήματα τζαζ πιάνου από τον Γιώργο Μεταξά το 2012 και συμμετείχε στο μοντέρνο τμήμα του Δημοτικού Ωδείου Πατρών και στην Χορωδία του Πανεπιστημίου. Αργότερα, πήρε μέρος στην όπερα «Διδώ και Αινείας», με το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, και το 2017 έγινε μέλος του φωνητικού συνόλου «Διάσταση» της Κύπρου. Έκτοτε, έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες. Η Χριστίνα Σταθερού, από την άλλη, είναι φοιτήτρια του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ με ειδίκευση στο αστικό λαϊκό τραγούδι, ενώ διαθέτει «background» σε κλασικό, έντεχνο και λαϊκό τραγούδι. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ στη Λυρική Σκηνή. Άλλοι συμμετέχοντες στο αφιέρωμα ήταν το νεανικό μουσικό σχήμα «Αλα Παλαιά», που δημιουργήθηκε στο Πειραματικό Μουσικό Σχολείο Παλλήνης και σήμερα, τα τρία μέλη του διανύουν την ανώτατη μουσική τους εκπαίδευση, έχοντας ήδη πραγματοποιήσει σημαντικές εμφανίσεις σε σπουδαίες σκηνές (όπως την Εθνική Λυρική Σκηνή), η Ελεάνα Στεφανάκη, που έχει μια μακρά πορεία στην παραδοσιακή και λαϊκή μουσική, ενώ υπήρξε πρώτο μπουζούκι του Μουσικού Σχολείου και η Μαριάνθη Ράφτη, που κατέχει πτυχίο κλασικής κιθάρας από το Εθνικό Ωδείο, με έξι πανελλήνια βραβεία από το 2021. Τέλος, η Μπέσσυ Αργυράκη δεν χρειάζεται ιδιαίτερο πρόλογο, όντας μία από τις πιο δημοφιλείς Ελληνίδες τραγουδίστριες, με λαμπρή καριέρα που χαρακτηρίζεται από πολλές διαχρονικές επιτυχίες. Από το «Μάθημα Σολφέζ», με το οποίο συμμετείχε στη Eurovision το 1977, μέχρι το «Toshihiko», ένα τραγούδι με το οποίο διαγωνίστηκε στο Tokyo Music Festival και το οποίο έφτασε στο νούμερο 6 στο γιαπωνέζικο Top 10, με πωλήσεις σχεδόν 2.500.000 αντιτύπων, και έμεινε στα chart της Ιαπωνίας για εννέα εβδομάδες. Η βραδιά αφενός ταξίδεψε το κοινό στις εποχές που τα τραγούδια της Μαρινέλλας και του Καζαντζίδη βρίσκονταν στο ζενίθ της δημοτικότητάς τους και αφετέρου απέδειξε την διαχρονικότητά τους, τόσο λόγω των παρευρισκόμενων στην εκδήλωση, όσο και λόγω των ερμηνευτών.
Η παράσταση «Δύο Φωνές, Μια Ζωή» ήταν κάτι παραπάνω από ένα αφιέρωμα στην μουσική διαδρομή και τον θρυλικό κοινό δρόμο της Μαρινέλλας και του Στέλιου Καζαντζίδη. Με έναν αυθεντικό ήχο από το συγκρότημα «Αλα Παλαιά», που ταξίδεψε το κοινό στις γειτονιές και τα πάλκα μιας άλλης εποχής, αλλά και με τις σύγχρονες ερμηνείες συνθέσεων που σφράγισαν την ιστορία του λαϊκού ρεπερτορίου, από τον Σωτήρη Προίσκο, την Χριστίνα Σταθερού και την Μπέσσυ Αργυράκη, η βραδιά ήταν ένας φόρος τιμής και ταυτόχρονα μια αναβίωση της λάμψης των δύο αυτών θρύλων του ελληνικού τραγουδιού, που αγαπήθηκαν όσο λίγοι.
Υπάρχουν μουσικά έργα που δεν γράφτηκαν μόνο για να ακουστούν. Έργα που γεννήθηκαν μέσα από τον πόλεμο και την απώλεια και κράτησαν ζωντανή τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής.
Ο Μίλτος Παύλου μιλά για το «Violet in Spring», το τραγούδι που γεννήθηκε από ένα από τα τελευταία ποιήματα του Ουκρανού στρατιώτη και ποιητή Μακσίμ «Νταλί» Κριβτσόφ
20°
