- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Gorillaz - 25 χρόνια μετά: Ένα άλμπουμ που δεν ήταν ποτέ απλώς ένα άλμπουμ
Θυμόμαστε το ντεμπούτο του γκρουπ εν αναμονή της εμφάνισής τους στο Release Athens x SNF Nostos
Gorillaz: Το ιστορικό ντεμπούτο του project του Ντέιμον Άλμπαρν, 25 χρόνια μετά την κυκλοφορία του και εν αναμονή της εμφάνισής του γκρουπ στο Release Athens x SNF Nostos
To 2001, σε ένα διαμέρισμα του Λονδίνου, δύο άντρες παρακολουθούσαν με τις ώρες MTV χωρίς να κρύβουν την απέχθειά τους για όσα έβλεπαν. Ο Ντέιμον Άλμπαρν, frontman των Blur, και ο Jamie Hewlett, δημιουργός του έξοχου Tank Girl, αποφάσισαν να απαντήσουν με κάτι πραγματικά φιλόδοξο και πρωτότυπο. Το αποτέλεσμα κυκλοφόρησε στις 26 Μαρτίου 2001. Σήμερα, εκείνο το ντεμπούτο των Gorillaz κλείνει 25 χρόνια.
O Άλμπαρν είχε κυκλοφορήσει το 13 με την μπάντα του και δεν ήθελε να κάνει ακόμα ένα «ώριμο» άλμπουμ για τους ανθρώπους της γενιάς του. Η απόφαση να «κρυφτεί» πίσω από animated χαρακτήρες ήταν ταυτόχρονα σοφή, ειλικρινής και απόλυτα επιτυχημένη. Ήταν ένα απαραίτητο εργαλείο για να ξεφύγει από το βάρος του να είναι «ο τραγουδιστής των Blur», να δουλέψει με ανθρώπους από διαφορετικούς κόσμους, να απευθυνθεί σε ακροατές που δεν θα του έδιναν ιδιαίτερη σημασία αλλιώς.
Αυτό που δεν ήταν προφανές τότε, αλλά γίνεται όλο και πιο σαφές με τα χρόνια, είναι πόσο σωστές ήταν όλες οι επιλογές που έκαναν: ο Dan the Automator παραγωγός, ο Del the Funky Homosapien σε δύο κομμάτια, ο Ibrahim Ferrer των Buena Vista Social Club στο «Latin Simone», οι Chris Frantz και Tina Weymouth των Talking Heads στο «19-2000». Δεν ήταν διάσημα ονόματα που μπαίνουν σε ένα project για το πρεστίζ τους. Ήταν εξαιρετικές επιλογές που ταίριαζαν απόλυτα με μια συγκεκριμένη ηχητική λογική.
Το ίδιο το άλμπουμ είναι ίσως το πιο παράξενο κομμάτι της εξίσωσης. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει ούτε να σταθεί ως ένα τεράστιο statement. Από το εθιστικό «Clint Eastwood» μέχρι το σχεδόν DIY «Punk» και το trip-hop του «Tomorrow Comes Today», ο δίσκος κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά είδη καταφέρνοντας όμως να φτιάξει έναν συνεκτικό κόσμο, μια ελαφρώς μελαγχολική εκδοχή της ποπ μουσικής.
Τα 25 χρόνια που πέρασαν από την κυκλοφορία του έχουν αλλάξει τελείως την οπτική με την οποία το βλέπουμε. Αυτό που το 2001 έδειχνε σαν ένα έξυπνο παιχνίδι μιας εποχής, σήμερα φαίνεται σαν το template για τη σύγχρονη ποπ: guest appearances χωρίς να κυνηγάμε απαραίτητα super stars, πολυσυλλεκτικός ήχος και ένα πλούσιο οπτικό σύμπαν που συνοδεύει και ενισχύει τη μουσική. Ότι όλα αυτά σήμερα μοιάζουν αυτονόητα δείχνει πόσο καταδικασμένο να πετύχει ήταν το project.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Γιατί η Eurovision θεωρείται «δηλητηριασμένο δισκοπότηρο»
«Σας ευχαριστώ όλους για αυτό που με κάνατε να ζήσω», είπε ο Akylas δηλώνοντας ότι βρίσκεται ακόμη σε υπερένταση
Οι πρώτες τους δηλώσεις στους δημοσιογράφους
Η εξήγηση που έδωσε η μεγάλη νικήτρια
Η θέση που κατέκτησε η Κύπρος
Ο Akylas τερμάτισε στην 10η θέση
Η ελληνική υπογραφή στο κομμάτι
Στην 10η θέση η Ελλάδα
Χαμογελαστή έδωσε το 12άρι στην Antigoni Buxton
Η μεγάλη έκπληξη των διοργανωτών
Καυτοί ήχοι βιολιού πλημμύρισαν τη σκηνή από τη Λίντα Λαμπένιους και τον Πέτε Πάρκονεν
Ο Άγγλος Dj ερμήνευσε το «Eins, Zwei, Drei»
Δείτε την εμφάνιση της
Ο Akylas εντυπωσίασε με την ερμηνεία του «Ferto» στη σκηνή της Eurovision, ξεσηκώνοντας το κοινό με την ενέργειά του
Σε εξέλιξη ο Μεγάλος Τελικός - 25 χώρες διαγωνίζονται, με στόχο την πολυπόθητη νίκη
Στην 4η θέση των προγνωστικών ο Akylas
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.