Λίζυ Τσιριμώκου: Κατευόδιο για τον Διονύση Σαββόπουλο

Ο Διονύσης Σαββόπουλος έγραψε ένα από τα ωραιότερα αυτοβιογραφικά ποιήματα που διαθέτει η λογοτεχνία μας, το ευρηματικό «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη» (Κάστρα ανεμισμένα, καΐκια μες στο φως / Η προκυμαία, βεγγαλικά και χορωδίες…)· κλείνοντας το μάτι σε μια προσωπική αλλά και τόσο συλλογική ανθρωπογεωγραφία ύμνησε σε ένα μοναδικό τσάμικο την απέθαντη ελληνικότητα (Ελασσόνα, Λιβαδειά, Μελβούρνη, Μόναχο / Αλαμάνα και Γραβιά, Αμέρικα, Βελεστίνο / Άγιοι Σαράντα, Εσκί-Σεχίρ / Κώστας-Κώστας-Μανόλης-Πέτρος-Γιάννης-Τάκης / Πλατεία Ναυαρίνου / Διοικητηρίου και Εξαρχείων / Αλέκος-Βασίλης- Άγγελος / Μπιζανίου και Αναλήψεως / Αγίας Τριάδος και 28ης Οκτωβρίου): παίρνοντας τη σκυτάλη από τον παππού Όμηρο (Νεών κατάλογος, καταγραφή των πλοίων των Αχαιών) και τον Δαπόντε (Κανών περιεκτικός πολλών εξαίρετων πραγμάτων) επικαιροποιεί το λεγόμενο ονοματικό τέχνασμα, στη λιτότερη μορφή του – από την απλή παράταξη τοπωνυμίων και ανθρωπωνυμίων προκύπτει ποιητικό αποτέλεσμα υψηλής ευαισθησίας.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος «Πρόλαβε να δει τους ποιητές», αλλά πρόλαβε και να δρέψει επαίνους από το αυστηρό σινάφι των φιλολόγων, από τους πανεπιστημιακούς καθηγητές Γ. Π. Σαββίδη και Δ. Ν. Μαρωνίτη, τον Ξενοφώντα Κοκόλη και τον Αλέξη Πολίτη που έσκυψαν στους στίχους του σε μαθήματα και σεμινάριά τους – θα ήταν μακρύς ο κατάλογος όσων τον προσέγγισαν ως ποιητή ή εκπόνησαν εργασίες, διατριβές, μελέτες γύρω από το αναπάντεχο πάντρεμα λόγου και μελωδίας που εκείνος συνέλαβε. Τροβαδούρος περιωπής, αντάξιος του Μπομπ Ντίλαν, του Ζορζ Μπρασένς ή του Λούτσιο Ντάλλα τους οποίους επέλεξε ως συναθλητές, μπόρεσε να συνδυάσει την ελεγεία με τη σάτιρα, την τρυφεράδα με τη χλεύη, τον (αυτο)σαρκασμό και την καταγγελία με έναν σπάνιο, απογειωμένο λυρισμό, εκφράζοντας έξοχα τον καιρό και τον τόπο του.

Αποχαιρετούμε, «αι γενεαί πάσαι», έναν αυθεντικό, χαριτωμένο άνθρωπο, έναν συνειδητό πολίτη, έναν τραγουδοποιό που μας συνόδευσε με το γέλιο και με το δάκρυ σε ζόρικες και χαρούμενες στιγμές, έτσι όπως ξέρουν να το κάνουν μοναδικά οι γνήσιοι ποιητές.

Διονύσης Σαββόπουλος © Θανάσης Καρατζάς