Στην παράσταση «Πρώτη φορά» στο Παλλάς η Ελευθερία Αρβανιτάκη και ο Μάριος Φραγκούλης χάρισαν στο κοινό μια βραδιά γεμάτη μουσική, συγκίνηση, πάθος και γενναιοδωρία
Στο άκουσμα της συνεργασίας επί σκηνής της Ελευθερίας Αρβανιτάκη με τον Μάριο Φραγκούλη ξαφνιάστηκα. Ο Φραγκούλης μας έχει συνηθίσει σε πιο λυρικές, οπερατικές τρόπον τινά αν θέλετε τραγουδιστικές επιλογές, η Αρβανιτάκη έχει σφραγίσει το λαϊκό, το ρεμπέτικο, το φολκ, το έντεχνο με τη φωνή της. Πρόσφατα κυκλοφόρησε μάλιστα ένα εξαιρετικό EP (“Και σήμερα και αύριο και τώρα”) με τραγούδια που ερμήνευσε η Μαρίκα Νίνου, θυμίζοντας στο κοινό τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι, όταν ως μέλος της Οπισθοδρομικής Κομπανίας τραγουδούσε ρεμπέτικα. Στο δισκάκι αυτό φαίνεται η αγάπη της Αρβανιτάκη για τα τραγούδια αυτά, ενώ οι ενορχηστρώσεις είναι απλώς θαυμάσιες. Κλείνει η παρένθεση.- Κάθε φορά λοιπόν που δύο τόσο διαφορετικοί ερμηνευτές συναντιούνται στη σκηνή, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να έχει ενδιαφέρον. Στο Παλλάς, η Ελευθερία Αρβανιτάκη και ο Μάριος Φραγκούλης χάρισαν στο κοινό μια βραδιά γεμάτη μουσική, συγκίνηση, πάθος και γενναιοδωρία.
Η συναυλία ξεκίνησε με το "Με την πλάτη" της Ευανθίας Ρεμπούτσικα. Ορχήστρα και φωνές εισήγαγαν αργά το κοινό σε μια ατμόσφαιρα σχεδόν μυσταγωγική, με την Αρβανιτάκη να ακουμπά στη μελωδία με τη γνώριμη ευαισθησία της και τον Φραγκούλη να προσθέτει τη δική του ερμηνευτική χροιά σε ένα πολύ αγαπητό κομμάτι.
Το ρεπερτόριο κινήθηκε ανάμεσα στο ελληνικό και το διεθνές, με τον Φραγκούλη να αναδεικνύει τη θεατρικότητά του σε κλασικά κομμάτια και την Αρβανιτάκη να δίνει φως σε τραγούδια που αγαπήθηκαν και σφράγισε η ίδια με τη φωνή της. Μαγευτική στιγμή της βραδιάς ήταν η ερμηνεία του Hijo de la Luna του Jose Maria Cano σε ελληνική απόδοση της Λήδας Ρουμάνη (η οποία είχε και την καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος) – ένα τραγούδι που έμοιαζε να γράφτηκε για την Αρβανιτάκη, καθώς “ντύθηκε” με τη γνώριμη ερμηνευτική γλυκύτητα της Ελευθερίας αλλά και με κάτι πιο βαθύ: εμπειρία, εύρος και ψυχή.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε κομμάτια από τα προσωπικά ρεπερτόρια και των δύο καλλιτεχνών, ενώ στο δεύτερο μέρος το κλίμα άλλαξε αισθητά. Το κέφι ανέβηκε κατακόρυφα, με την Αρβανιτάκη να παίρνει το ντέφι της και να ξεσηκώνει το κοινό. Ένα ατού που πάει μαζί με την εμπειρία είναι να ξέρεις τι θέλει το κοινό. Η Ελευθερία και ξέρει και δεν διστάζει να το δώσει. Και μάλιστα “δυνατά-δυνατά”.
Φυσικά, δεν έλειψαν και τα απρόοπτα. Σε μια στιγμή, ο Φραγκούλης, χαμογελώντας ένοχα, γύρισε στο κοινό και είπε: "Στις πρόβες τα κάναμε όλα σωστά, σήμερα βρήκαμε να κάνουμε τα λάθη!" Ήταν μια γλυκιά, αυθόρμητη παρατήρηση, που απέδειξε πως το άγχος της σκηνής δεν φεύγει ποτέ, όσες δεκαετίες εμπειρίας κι αν κουβαλάς. Το κοινό αντέδρασε με γέλια και χειροκρότημα, σε μια στιγμή που έκανε τη βραδιά ακόμα πιο ανθρώπινη και ζεστή. Κανείς βέβαια δεν είχε καταλάβει ποιό ήταν το λάθος που “πρόδωσε” ο Φραγκούλης.
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
15°
