ένTechnο

Mαζί με τον Νεκτάριο Ιωαννίδη έστησαν ένα νέο non-stop dance festival. O Παναγιώτης Πιλαφάς μιλάει στην A.V. για το δεύτερο ένΤechno που θα τρέξει στις 10, 11 και 12/9 και στους τέσσερις χώρους του Six D.O.G.S. (Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι) με dj set, live, bazaar, παράλληλες εκδηλώσεις και φετινούς καλεσμένους τούς Matias Aguayo, Bruno Pronsato [live], Cassy, Lawrence,  Alexi Delano, Nicolas Lutz.

Πώς και πότε γεννήθηκε η ιδέα; Το ένTechnο συνελήφθη στη Νέα Υόρκη πριν από δύο περίπου χρόνια. Έχει δύο μπαμπάδες! Εμένα και τον Νεκτάριο Ιωαννίδη. Εκείνη την περίοδο ζούσαμε την αναγέννηση της undeground χορευτικής μουσικής στην πόλη και θέλαμε επειγόντως να μεταφέρουμε αυτή τη φλόγα στην Ελλάδα. Ίσως αυτό να ακούγεται περίεργο μια και δεν ανακαλύψαμε εμείς αυτόν τον ήχο ξαφνικά, η Ελλάδα έχει μακρύ παρελθόν στην dance σκηνή. Αυτό το οποίο ήταν διαφορετικό στη δικιά μας περίπτωση ήταν η συμμετοχή μας στη δημιουργία ενός κινήματος. Η διάθεση να κάνουμε πράγματα σε μια χώρα που η παρουσία της dance σκηνής, ακόμα και στη mainstream πλευρά της, έχει πλέον ξεπέσει.

Πόσο εύκολη είναι η παραγωγή του φεστιβάλ;  Πόσο εύκολο είναι να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα; Η περσινή παραγωγή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Ήταν η πρώτη μας προσπάθεια στην Ελλάδα. Ο συνδυασμός της δικής μας απειρίας και της εγχώριας πραγματικότητας μας ζόρισε λιγάκι, αλλα πιστεύω ότι το τελικό αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπές. Αυτό το οποίο απογείωσε το βαθμό δυσκολίας ήταν το συνεχόμενο 36ωρο. Αυτό οφείλω να παραδεχτώ ότι είχε πλάκα αλλά ήταν υπερβολικά αισιόδοξο για την Αθήνα. Ίσως σε 2-3 χρόνια από τώρα να έχει νόημα όμως.

Κάποια περίεργη ιστορία από την περσινή διοργάνωση; Πολλές. Ίσως η πιο αστεία είναι ότι προσπαθούσαμε επί 4 ώρες να ξεκολλήσουμε τον Alexi Delano από τα decks για να παίξει ο επόμενος καλλιτέχνης. Κάποια στιγμή κατέβηκε, πήρε τους δίσκους του, πήγε έστησε μόνος του στο εξωτερικό stage και συνέχισε να παίζει μέχρι το απόγευμα της Κυριακής. Το «πνεύμα» της Νέας Υόρκης που λέγαμε...

Πώς το βλέπετε να εξελίσσεται;  Φέτος αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε διαφορετική στρατηγική. Θα χρησιμοποιήσουμε όλους του χώρους του SIX  D.O.G.S. για τρεις βραδιές, μέχρι και τον κήπο για το παζάρι βινυλίων που διοργανώνει το 360.

Πώς βλέπεις την dance σκηνή στην Αθήνα αυτή τη στιγμή και πού νομίζεις ότι θα πάει στο μέλλον; Πρέπει να κοιτάξεις πολύ προσεκτικά για να «δεις» την dance σκηνή στην Αθήνα. Σε αντίθεση με άλλες χώρες νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε πέσει σε λήθαργο και η απόσταση από τα γεγονότα ολοένα και μεγαλώνει. Νομίζω δυσκολευόμαστε να ακολουθήσουμε τις εξελίξεις και μένουμε πιστοί σε κάποια ντόπια χούγια. Αυτό συνήθως καθοδηγείται από τους παράγοντες που παρουσιάζουν προτάσεις στο αθηναϊκό κοινό. Οι επιλογές είναι τα «σιγουράκια» του παρελθόντος. Ακόμα και όταν παρουσιάζεται κάτι πιο εναλλακτικό ο τρόπος με τον οποίο προσφέρεται είναι παρωχημένος. Το clubbing με τη μορφή που το μάθαμε το ’90 έχει πεθάνει. Δεν ταιριάζει να προβάλλεις undeground Djs και να έχεις την κυρία με τη γόβα στην πόρτα.