O Γιώργος Τσιλιπάκος στα decks

Αν το «Houze» είναι για τη Θεσσαλονίκη το Α και το Ω της dance σκηνής, τότε τα γράμματα Γ και Τ είναι δικά του. Γιατί αυτό το παιδί είναι που ρυθμίζει τα στροφόμετρα και στον ρυθμό του δονείται το σύμπαν.

Πρώτη φορά που μίξαρες ενώπιον κόσμου! Ποια χρονιά; Πού; Τι έπαιξες; Πόσο τρακ κουβαλούσες; Στο «Stala», στη Νίκης, το 2001. Έπαιξα μόνο house μουσικές, αυτά τα λίγα που είχα. Έτρεμα σαν ψάρι, δεν μπορούσα να αφήσω τη βελόνα πάνω στον δίσκο.

Πώς εξελίχθηκες, ως ακροατής, πρώτιστα, και μετά ως «παίκτης»; Πόσο και προς τα πού ψάχτηκες, μέχρι να καταλήξεις στο προσωπικό σου στιλ; Νομίζω, έγινε ταυτόχρονα. Πιτσιρικάς, άκουγα πάρα πολλά πράγματα, από μέταλ μέχρι ποπ. Αλλά, όταν ξεκίνησα να παίζω μουσικές, άρχισα να ψάχνομαι και πολύ περισσότερο. Από πάντα αγαπούσα την ηλεκτρονική μουσική, σχεδόν σε όλα της τα παρακλάδια, και εκεί επικεντρώθηκα.

«Αυτά που θέλει ο κόσμος» ή «κουφάλεs, όσο και να χτυπιέστε, το groove μου είναι το groove μου, και όποιος γουστάρει»; Ο συνδυασμός κάνει την επιτυχία. Τους φτιάχνεις για να σε φτιάχνουν! Ένας dj είναι καλός όταν καταλαβαίνει τι του γίνεται και ανταποκρίνεται ανάλογα χρησιμοποιώντας την προσωπική του δεξιοτεχνία, είτε παίζει ένα είδος είτε παίζει διάφορα!

Πώς είναι να γυρίζεις σπίτι για ύπνο, όταν οι άλλοι ξυπνούν για δουλειά; Σε πιάνει δηλαδή η νόσος της νορμάλ ζωής; Έχει ημερομηνία λήξης αυτό που κάνεις ή είσαι αποφασισμένος να σπινάρεις, γιατί δεν υπάρχει ζωή χωρίς μουσική; Ελάχιστες φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να ζηλεύει να κοιμηθεί νορμάλ ώρες σαν όλους τους υπόλοιπους. Μετά σκέφτομαι πόσο γαμάτα πέρασα το προηγούμενο βράδυ ενώ έπαιζα μουσική και τα ξεχνάω όλα! Θα το κάνω για όσο αντέχουν τα αφτιά μου και το κορμί μου, γιατί όντως δεν υπάρχει ζωή χωρίς τη μουσική!

Φτιάξε μου ένα mixtape με 10 all time classics σου. Bent - Always (Ashley Beedle Mix) / Kings of Tomorrow - Finally / Ananda Project - Falling For You (G Pal Remix) / Angie Stone - I Wish I Didn't Miss You / Stevie Nicks - Edge Of Seventeen / Fleetwood Mac - The Chain / The Source - You've Got the love / Frankie Knuckles - Tears / Supertramp - School / Aril Brikha - Groove La Chord.

Και δώσε άλλο ένα με 10 currents από ολόφρεσκα κολλήματά σου! Valeron feat Benji. - My Life (Petrons Odin Remix) / Uner - Undisclosed / David Mayer - Lead / Rachel Row - L Square / Jobb and Corco - Feel The Boogie / Marvin Gaye and Tammy Terrell - If This World were Mine (George Vala Remix) / Playmode - Hypnotic / Luke Pompey, Made To Move - Nu Skool (Kreature Remix) / Loulou Players and Kolombo - We Gonna Use what we Got (The Deepshakerz Rework) / Mister Djs - Numbers (Deep House Mix).

Υπάρχει θεσσαλονικιώτικη σκηνή; Ποιοι είναι οι παίκτες που τους δίνεις ρισπέκτ και γιατί; Υπάρχει και μάλιστα πολύ καλή! Από πάντα η Θεσσαλονίκη έβγαζε καλούς δισκοπαίκτες! Junior Pappa και παικτικά και παραγωγικά, Antonio (μέντορας και λόγος που παίζω μουσική), Ison γιατί δεν έχω ακούσει ποτέ μέτριο σετ και Detlef για τη μέχρι τώρα απίστευτη πορεία του παγκοσμίως.

Δώσε μου μερικές ετικέτες που οι κυκλοφορίες τους σε μαγεύουν. Είμαι μεγάλος φαν της Defected, της Kompakt και της Suara.

Πού πάει η dance σκηνή; Διακρίνω τέλμα και κούραση σε σχέση με το κάψιμο του ’90 και των early zeros ή ιδέα μου είναι; Και από πλευράς κόσμου και από πλευράς τραγουδιών και από πλευράς σαβουροdjs, όπου αποθεώνονται με τα ψέματα. Έζησα τα τέλη 90s και τα early 00s, για να είμαι ειλικρινής, στην club σκηνή. Υπήρξε τεράστια στασιμότητα για σχεδόν μία δεκαετία, αλλά τα πράγματα, νομίζω, αλλάζουν. Ο κόσμος που έχει τη διάθεση να ακούσει μουσικές βαρέθηκε την κασέτα και ακούει και άλλα πράγματα πέρα από το τι του πασάρει κάθε μαγαζί και κάθε ραδιόφωνο. Μουσικά, άρχισε πάλι να υπάρχει λίγη έμπνευση στους παραγωγούς, λόγω, βέβαια, και των προγραμμάτων παραγωγής που μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις πλέον. Αυτό που λες όμως για τους σαβουροdjs, δεν μπορώ να σου το αντικρούσω. Ισχύει και μάλιστα σε τεράστιο βαθμό!

Φωτογραφία: Σπύρος Παλούκης για το περιοδικό SOUL.