Όποιος τη νύχτα περπατεί και την αυγή κοιμάται, καινούρια αγάπη έκαμε ή τση παλιάς θυμάται.
Βράδυ Κυριακής στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Μετά από την ιστορική συμμετοχή τους στο φετινό Womex festival στο Cardiff της Ουαλίας όπου ακόμα και οι διοργανωτές χειροκροτούσαν όρθιοι, ευχάριστα ξαφνιασμένοι από την κρητική μουσική και κίνηση ο Στέλιος Πετράκης,o Θανάσης Μαυροκώστας,ο Αντώνης Σταυρακάκης και ο Γιώργος Σταυρακάκης δείχνουν σε όσους βρέθηκαν εκεί μία διαφορετική πλευρά της κρητικής μουσικής.
Μία συναυλία παραδοσιακής κρητικής μουσικής είναι πρωτόγνωρη εμπειρία. Μα τα χίλια πανηγύρια! Δεν είναι ούτε συνηθισμένο, ούτε εύκολο να ακούς κρητική μουσική χωρίς να είσαι στην ύπαιθρο, σε πλατεία χωριού, χωρίς να πίνεις ρακή και χωρίς να χορεύουν όλοι (μα όλοι) οι παρευρισκόμενοι. Στα υπέροχα αυτά γλέντια οι μουσικοί κυρίως συνοδεύουν το χορό, οι στίχοι χάνονται μέσα στη φασαρία και νικητής της βραδιάς βγαίνει η γιορτή και όχι η μουσική. Σε αντίθεση με αυτό, το «Κουαρτέτο Κρητικής Μουσικής» του Στέλιου Πετράκη παρουσίασε στο Γυάλινο μουσικό θέατρο μια παράσταση με επίκεντρο τη μουσική και το στίχο.
Το κουαρτέτο παίζει και ερμηνεύει γνωστά, παραδοσιακά κρητικά τραγούδια μαζί με νέες συνθέσεις. Στίχοι του Μήτσου Σταυρακάκη ,του Γιάννη Πετράκη και του Βιτσέντζου Κορνάρου,ήχοι από λύρα, λαούτο, μαντούρα, μαντολίνο, μαντουράκι και λύρα-τσέλο σε συνδυασμό με χορευτικούς αυτοσχεδιασμούς πάνω στη σκηνή από έναν μόνο χορευτή –μουσικό, αποτελούν μια μοναδική εμπειρία για όσους έχουν ήδη ακούσματα ή μια μύηση για τους μη εξοικειωμένους με την παραδοσιακή μουσική της Κρήτης, την πιο ζωντανή και εξελισσόμενη παραδοσιακή μουσική της Ελλάδας.
Ο Στέλιος Πετράκης, ο εμπνευστής αυτής της δουλειάς θα μας εξηγήσει μετά το τέλος της παράσταση πως κατάφερε να παρουσιάσει και εδώ και στο εξωτερικό αυτή τη δουλειά. «Αν δώσεις στον κόσμο κάτι με ησυχία θα σε ακούσει με ησυχία και προσοχή. Άλλο η πλατεία του χωριού και το κρητικό γλέντι που τόσο αγαπάμε και άλλο οι συνθέσεις που παρουσιάζονται σε ένα χώρο που προσφέρεται για ακρόαση. Σκέφτομαι μουσικά και χτίζω ένα μουσικό οικοδόμημα με οροφή, αρχή, μέση και τέλος».
Η βραδιά μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και εξαιτίας της αρτιότητας του ήχου μιας και γινόταν ζωντανή ηχογράφηση της παράστασης αλλά και λόγω πρωτοτυπίας και εμβέλειας που μπορεί να προσφέρει κάτι παραδοσιακό αν παρουσιαστεί έξω από τα συνηθισμένα πλαίσια. Τώρα αν τυγχάνει να έχεις ρίζες και ακούσματα από το νησί οι εντυπώσεις πολλαπλασιάζονται επί δέκα παρόλο που το δυνατό σημείο της δουλειάς τους είναι ότι δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε κρητικούς.
Η γενική διευθύντρια της «Αυτοδιαχείρισης», Μαργαρίτα Παναγιωτοπούλου, μιλά στην ATHENS VOICE για τη διοργάνωση, τον σκοπό της και τη στήριξη των Ελλήνων δημιουργών
Στην επέτειο των 101 χρόνων από τη γέννησή του, ένα έργο που παρέμεινε ανολοκλήρωτο από το 1978 βρίσκει τον δρόμο του προς το κοινό, με έξι τραγούδια που κυκλοφορούν για πρώτη φορά
16°
