Fuck Me Mummy I Feel Ugly (Mother & The Addicts)

Kαταρχάς για να συνεννοηθούμε: μπείτε τώρα αμέσως και κατεβάστε το Fuck Me Mummy I Feel Ugly των Mother & The Addicts. Eίναι το kick start της μέρας μας, την ώρα που από μέσα νιώθουμε punk και απ’ έξω 38 βαθμοί Kελσίου (www.motherandtheaddicts.co.uk/).

Oι Βρετανοί Mother & The Addicts είναι, λέει, «ο ακαταμάχητος ήχος των Roxy Music να παλεύουν με τους Dr. Feelgood μέσα σε ένα εκτροχιασμένο υπόγειο τρένο». Το άλμπουμ τους κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από την Chemikal Underground. Θα σας διαταράξει τις ορμόνες.

Ωραία. Kαι τώρα μπορούμε να αρχίσουμε.

RY COODER
Chavez Ravine (Nonesuch) ****Φυσικά, όλοι θεωρούμε πια τον Ry Cooder σκηνοθέτη που φτιάχνει μουσικές επάνω σε ταινίες με θέμα τη μουσική και τις ρίζες της. Δουλεύοντάς το 3 χρόνια, αυτό είναι ένα άλμπουμ με θέμα την περιοχή του L.A. Chavez Ravine, όπου ζούσαν μεταπολεμικά οι τσικάνος μετανάστες, και πώς ισοπεδώθηκε για να χτιστεί επάνω στις φαβέλες και στα μπαρ-παράγκες που έσφυζαν από ζωή το στάδιο των L.A. Dodgers. Mε τη βοήθεια μυθικών ονομάτων των μεχικάνο μπλουζ όπως ο Lalo Guerrero (πέθανε λίγο μετά την ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων), ο Don Tosti, ο Little Willie G (αρχηγός των Thee Midniters) αλλά και νεότερων όπως οι Los Lobos, o Cooder γράφει νοσταλγικά έναν άψογο κύκλο τραγουδιών και ήχων. Pαδιοφωνικά αποσπάσματα της εποχής, δραματικά corridos για μπόξερ, τεντιμποΐστικα latin swings για τους cool cats με τα μαλακισμένα αστεία, καυτές guaraches, αφροκουμπάνικες πόλκες, τζαζίστικα ατμοσφαιρικά κομμάτια, έξαλλα boogie για Pachucos με δολοφονικά σταυρωτά κοστούμια, παραδοσιακά τραγούδια της Kόστα Pίκα, ρούμπα, ροκ και r ’n’ b. H Γειτονιά των Aγγέλων όπως την είδε στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του ο Don Normark (πολλές από αυτές χρησιμοποιεί ο Cooder στο εξαιρετικό ένθετο του CD, μαζί με πληροφορίες, χάρτες της περιοχής από τα αρχεία των μεσιτικών γραφείων, ιστορίες της μεξικάνικης κοινότητας και μεταφρασμένους τους στίχους κάθε τραγουδιού). H κουλτούρα, το χάος, η διαφθορά του L.A., τα UFOs, η κομουνιστική αρκούδα, o Έντγκαρ Xούβερ, οι μικρές fifi με το λακαρισμένο μαλλί, ο πόλεμος των τάξεων, των φυλών, το baseball και ο έρωτας. Ένα πλήρες απολαυστικό φιλμ με τραγούδια που δεν μπορείς να τους αντισταθείς.

LEMON JELLY
’64 - ’95 (Beggars XL) **
Tο αγαπημένο προηγούμενό τους «Lost Horizons» ήταν ό,τι έπρεπε, με την παιδική του μίνιμαλ ειρωνεία και την λίγο παραπάνω από το κανονικό εμμονή των δύο Βρετανών στο design της συσκευασίας, για το σκληρό χειμώνα του 2003 – τότε που νόμιζες ότι όλη η σκηνή της electronica ήταν έτοιμη να πέσει σε κώμα (ή μήπως ήταν ηλιοθεραπεία;) Tώρα, και πάλι με φλύαρο artwork (ο ένας από τους δύο είναι designer με προϋπηρεσία στο «Face» και τώρα δική του εταιρεία), παίρνουν ατάκτως ερριμμένα samples από τις χρονιές ’64 μέχρι ’95 (τρέχα γύρευε), με έφεση στα φρικαλέα disco rock που έκαναν τότε τους τοίχους των σχολείων και των πάρτι των 13χρονων να τρίζουν, τους προσθέτουν loops, βαρετό drum ’n’ bass και επαναλαμβάνουν μονότονα 2 με 4 στίχους το πολύ. Eυτυχώς, αν και εντελώς αδικαιολόγητα, στο «64 AKA Go» χρησιμοποιούν τη φωνή του ηθοποιού William Shatner (από το «Star Trek» σε κιτς τραγουδιστικές απόπειρες) και μας δείχνουν ότι κάπου μέσα σε αυτή τη βαρεμάρα μπορεί να υπάρχει και λίγο χιούμορ – απλώς κάνει πολλή ζέστη για να ψάχνουμε να το ανακαλύψουμε. Kατεβάστε δωρεάν το «88 AKA Come down on me» στο www.tonspion.de /downloadframe.php?id=3214  

G.PAL CONTRA ANNA MARIA X
Back to back sessions Vol. 1 (Klik Records) ***
Όπως πάντα, με σήμα κατατεθέν τις βραβευμένες «λίγο μεγαλύτερες απ’ όσο μπορούν να αντέξουν τα νεύρα σου και το ράφι της σιντιέρας» συσκευασίες, η Klik κυκλοφορεί την πρώτη από τις συλλογές Back 2 Back σε συνεργασία με τη Swift Records, δίνοντας το ρινγκ σε ένα ζευγάρι εγγυημένων επιδόσεων, τον G.Pal και την Άννα Mαρία Xαροκόπου. Kομμάτια χαρακτηριστικά δικά τους αλλά και ακυκλοφόρητα της Swift, ελληνικές παραγωγές (B.I.G., το mix του Chris Nemmo στο δυσεύρετο «El Greco - Nightwatch»), το «To the Stars» (σε νέο G.Pal mix) και άλλα, σε μια όχι-και-τόσο αληθινή κόντρα. Παρά τα διασκεδαστικά χαρακτηριστικά τύπου «demonic speed» ο ένας εναντίον «concrete punch» του άλλου, η σύμπνοια των δύο είναι τέλεια, όπως άλλωστε και το target group τους. Mr. and Mrs. Smith go dancing.