Μιλήσαμε με τον 20χρονο ράπερ Leon Fanourakis, ένα από τα ανερχόμενα ονόματα της hip hop Ιαπωνικής σκηνής
H hip hop σκηνή της Ιαπωνίας είναι ένα αίνιγμα μπροστά στο ευρύ μουσικό κοινό αλλά μην ξεχνάμε, σε επίπεδο beats και παραγωγών, εκεί έχουν γεννηθεί ονόματα όπως ο αείμνηστος Nujabes, ένας DJ Krush, ακόμα και οι Shing02 και DJ Honda, μαζί με δεκάδες άλλους καλλιτέχνες που συνεχίζουν να «κρατάνε ψηλά τη σημαία».
Σίγουρα, όταν ακούς πως ένα από τα ανερχόμενα ραπ ονόματα της «Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου» λέγεται… Leon Fanourakis, η ιστορία αποκτάει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πώς και έχει ελληνικό όνομα και επίθετο και τι στόρι υπάρχει πίσω από αυτό;
Ο 20χρονος ράπερ γεννήθηκε στη Γιοκοχάμα –η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ιαπωνίας και «γενέτειρα» των Teriyaki Boyz– και από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να ραπάρει και να παίρνει μέρος σε διαγωνισμούς και battles. Κάποιοι από αυτούς τους διαγωνισμούς και τηλεοπτικά shows είχαν εθνική εμβέλεια και έτσι το όνομά του άρχισε να ακούγεται σε όλη την Ιαπωνία.
Το 2018 κυκλοφορεί το πρώτο του EP με τίτλο «Beat to Death» στη δισκογραφική Onepercent, ενώ το φετινό καλοκαίρι και κάτω από το ίδιο label κυκλοφόρησε το μεγάλο του ντεμπούτο με τίτλο «Chimaira». Με φανατικό κοινό εντός των τειχών της χώρας του, γρήγορο και τεχνικό στιλ, flows και τρομερή ενέργεια στα live, ίσως μιλάμε για το επόμενο big thing...
Κατ' αρχάς, έχεις έρθει ποτέ στην Ελλάδα;
Όχι, δεν έχω έρθει ποτέ στην Ελλάδα. Ο παππούς μου ήταν Έλληνας αλλά πέθανε όταν η μητέρα μου ήταν μόλις επτά χρονών και έτσι δεν είχα ποτέ τη δυνατότητα να τον συναντήσω. Θέλω πολύ να έρθω στην Ελλάδα μια μέρα και να βρω επαφή με τις ρίζες μου.
Από ποιο μέρος της Ελλάδας ήταν ο παππούς σου και πώς έφτασε μέχρι την Ιαπωνία;
Ο παππούς μου ήταν από την Αθήνα, από την Κηφισιά. Ήταν ναυτικός και γνώρισε τη γιαγιά μου σε ένα από τα ταξίδια του στην Ιαπωνία, στη Γιοκοχάμα.
Και οι δύο γονείς σου είναι μουσικοί, από ό,τι ξέρω. Καθοριστική λεπτομέρεια για την επαφή σου με τη μουσική και τη μετέπειτα εξέλιξή σου;
Ναι, απόλυτα. Αν δεν ήταν οι γονείς μου μουσικοί, ίσως να μην έδειχνα ενδιαφέρον στη μουσική από μικρή ηλικία. Συχνά άκουγα τους Red Hot Chili Peppers μαζί τους και πάντα με έπαιρναν σε συναυλίες για να δούμε μπάντες. Άλλωστε, οι ίδιοι γνωρίστηκαν σε ένα venue εδώ στη Γιοκοχάμα, ενώ έπαιζαν ζωντανά ως μουσικοί. Χάρη σε αυτούς έστρεψα το ενδιαφέρον μου στη μουσική.
Συνήθιζα να βγαίνω σαν «Leon aka Sishi» στα live, αλλά ήθελα να κάνω μία μεγάλη αλλαγή όταν υπέγραψα στη δισκογραφική Onepercent. Να βρω ένα όνομα που θα κάνει τη διαφορά στη γιαπωνέζικη σκηνή και θα είναι ξεχωριστό. Έτσι διάλεξα το επίθετο της μητέρας μου.
Και για κάποιο λόγο κράτησες το Fanourakis σαν επίθετο…
Συνήθιζα να βγαίνω σαν «Leon aka Sishi» στα live μου, αλλά ήθελα να κάνω μία μεγάλη αλλαγή όταν υπέγραψα στη δισκογραφική Onepercent. Να βρω ένα όνομα που θα κάνει τη διαφορά στη γιαπωνέζικη σκηνή και θα είναι ξεχωριστό. Έτσι διάλεξα να προχωρήσω με το επίθετο της μητέρας μου.
Ποιους καλλιτέχνες άκουγες όταν μεγάλωνες;
Σίγουρα, οι επιρροές μου είναι μέσα από τη ροκ και τη hip hop. Ξεκίνησα να ακούω ροκ όταν ήμουν παιδί, Rage Against The Machine. Μετά ανακάλυψα τους Linkin Park μέσα από την ταινία «Transformers» που έγραψαν το theme κομμάτι. Όλα αυτά τα άκουγα πολύ μικρός, στο δημοτικό ακόμα. Το μίνι άλμπουμ του Jay-Z με τους Linkin Park με έβαλε στον κόσμο της hip hop, μετά άρχισα να ακούω Kanye West, Lil’ Wayne, 50 Cent, Dr. Dre. Όλα αυτά από πολύ μικρός ακόμα και από τότε δεν σταμάτησα να ανακαλύπτω και να ακούω κυρίως την αμερικάνικη hip hop.
Το ντεμπούτο άλμπουμ σου έχει τίτλο «Chimaira» και κυκλοφόρησε το φετινό καλοκαίρι. Ένα άλμπουμ 100% Leon Fanourakis;
Το άλμπουμ «Chimaira» είναι 100% Leon Fanourakis! Μου πήρε σχεδόν ένα χρόνο να το ολοκληρώσω! Συνήθιζα να ηχογραφώ με το όνομα «Leon a.k.a. Shishi» πριν μπω στη δισκογραφική Onepercent από το Τόκιο. Shishi σημαίνει «λιοντάρι» στα γιαπωνέζικα. Διάλεξα αυτόν τον τίτλο γιατί το όνομά μου, Leon, συνδέεται κάπως με τα λιοντάρια στην ελληνική γλώσσα. Ήθελα να δείξω μία πιο δυνατή εκδοχή ενός λιονταριού, έτσι διάλεξα τον τίτλο «Chimaira», το όνομα του πλάσματος στην ελληνική μυθολογία με κεφάλι λιονταριού, ουρά φιδιού και σώμα κατσίκας.
Ένας από τους στόχους μου στη δημιουργία αυτού του άλμπουμ είναι να κάνω τους ανθρώπους να νιώσουν πιο δυνατοί, με περισσότερη αυτοπεποίθηση και πιο σκληροί ακούγοντάς το. Έτσι με κάνει να νιώθω η hip hop! Αγαπάω το συναίσθημα να ανακαλύπτεις τραγούδια που σε κάνουν να νιώθεις πιο δυνατός, έτσι θέλω –με τη σειρά μου– να μεταδώσω κι εγώ το ίδιο αυτό συναίσθημα στον κόσμο.
Η hip hop σκηνή της Ιαπωνίας είναι σχετικά άγνωστη σε πολλούς από εμάς.
Σε σύγκριση με τη σκηνή των ΗΠΑ, η hip hop στην Ιαπωνία είναι ακόμα αρκετά μικρή ως κοινότητα και κουλτούρα. Αν και μικρή, όμως, ανεβαίνει και μεγαλώνει συνέχεια. Υπάρχουν απείρως πιο πολλοί Γιαπωνέζοι hip hop καλλιτέχνες από ό,τι πριν μερικά χρόνια, ενώ και οι fans αυξάνονται συνέχεια.
Τι άλλο να περιμένουμε από τον Leon σύντομα;
Η καριέρα μου ουσιαστικά τώρα ξεκινάει, με το πρώτο μου άλμπουμ. Θέλω να γίνω ακόμα μεγαλύτερος ως artist εδώ στην Ιαπωνία και κάποιος που θα την εκπροσωπήσει σύντομα σε όλο τον κόσμο. Θέλω η μουσική μου να «ταξιδέψει» παντού! Ελπίζω να επισκεφτώ και να παίξω και στην Ελλάδα κάποια στιγμή σύντομα!
Υπάρχουν μουσικά έργα που δεν γράφτηκαν μόνο για να ακουστούν. Έργα που γεννήθηκαν μέσα από τον πόλεμο και την απώλεια και κράτησαν ζωντανή τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής.
Ο Μίλτος Παύλου μιλά για το «Violet in Spring», το τραγούδι που γεννήθηκε από ένα από τα τελευταία ποιήματα του Ουκρανού στρατιώτη και ποιητή Μακσίμ «Νταλί» Κριβτσόφ
