Κάθε εβδομάδα ζητάμε από τον καλεσμένο μας να γυρίσει πίσω στη «μουσική ζωή του». Να θυμηθεί τι μουσική άκουγε στα 5, στα 10 κ.ο.κ. μέχρι σήμερα και να μας διηγηθεί μια σχετική ιστορία/ ανάμνηση.
Στο βιογραφικό τους οι No Clear Mind εξηγούν την προέλευση του ονόματος που επέλεξαν ως «μια εγκεφαλική κατάσταση που παρατηρείται σε μια ομάδα ατόμων όταν το πλήθος ιδεών που δημιουργούνται στο εσωτερικό της, υπερβαίνει τις όποιες συλλογικές δυνατότητες επεξεργασίας κι εκτέλεσης. Συχνά συνοδεύεται από αδυναμία πραγματοποίησης έως και απλών καθημερινών δραστηριοτήτων λόγω μιας αέναης έλξης προς το καινούργιο». Ακούγοντας το φετινό τους άλμπουμ Mets, πρώτο σε κανονικό label και δεύτερο συνολικά μετά το Dream Is Destiny που κυκλοφόρησαν μόνοι τους on-line πριν 4 χρόνια, αντιλαμβάνεσαι τα ηχητικά στρώματα μέσα από τα οποία ταξινομούνται οι ιδέες τους. Αλλά, δεν μπερδεύεσαι.
Οι ιδέες των No Clear Mind καταλήγουν σε ένα λυρικό, καταπραϋντικό σύνολο από 10 (σχεδόν απόλυτα) instrumental συνθέσεις που μετεωρίζονται ανάμεσα στις ηλεκτρονικές συνεδρίες του Eno, την ψυχεδελική φολκ της δεκαετίας του ’70 που οι ίδιοι λένε ότι τους επηρέασε πολύ, αλλά και σε μια καταπιεσμένη διάθεση να ξεσπάσουν σε shoegaze γκάζια την οποία αναβάλλουν μάλλον για τον επόμενο άλμπουμ. Το αποτέλσμα είναι ένας δίσκος χαμηλού προφίλ, ιδανικός για τις προχωρημένες ώρες της νύχτας ή ακόμα καλύτερα για τις πρώτες ώρες της επόμενης μέρας. Και φυσικά είναι ένας δίσκος με έντονο αθηναϊκό χρώμα, αν δεν το προσέξατε ρίξτε πάλι μια ματιά στον τίτλο. Aς δούμε λοιπόν τι μουσική άκουγε ο Βασίλης Ντοκάκης (φωνές, synth, κιθάρες, programming) στα…
Από όλους τους δίσκους των γονιών μου, αυτός ήταν ο αγαπημένος μου. Έπαιζε πολύ συχνά στο σπίτι μέχρι που ψήλωσα αρκετά ώστε να φτάνω να αλλάζω στα κρυφά τα βινίλια και φυσικά πολύ γρήγορα διέλυσα το πικάπ. Έπειτα, απέκτησα το πρώτο μου κασετόφωνο.
Κλασσική εποχή πρώιμου MTV. Θυμάμαι να περνώ αμέτρητες ώρες μπροστά στην τηλεόραση περιμένοντας εναγωνίως το επόμενο video clip. Björk, όλη η grunge σκηνή, Beastie Boys, Guns N’ Roses και τόσα πολλά άλλα. Απλά, μόλις έμπαινε το συγκεκριμένο κομμάτι του Beck γινόταν τρελό πάρτι στο σπίτι.
Στα 15
RADIOHEAD, Paranoid Android
PORTISHEAD, Undenied
Το 1997 κυκλοφόρησε το OK Computer και ο ομώνυμος δίσκος των Portishead. Πιστεύω πως με το πέρασμα των χρόνων αυτή η χρονιά θα αναγνωριστεί ως μια από τις πιο σημαντικές της μουσικής ιστορίας. Χαίρομαι που ήμουν 15 τότε, γιατί σε αυτή την ηλικία νιώθεις αλλιώς την μουσική, σε διαμορφώνει και χωρίς υπερβολή ορίζει αυτό που είσαι. Αδύνατο να διαλέξω έναν ανάμεσα σε αυτούς τους δυο δίσκους.
Αυτό το κομμάτι είναι αξεπέραστο, η πιο βατή εισαγωγή σε ένα εντελώς καινούργιο είδος μουσικής. Άνοιξε τον δρόμο για κάποιες πολύ σημαντικές μουσικές ανακαλύψεις και σηματοδότησε το πέρασμά μου στην ηλεκτρονική πλευρά της μουσικής. Ακολούθησαν Telefon Tel Aviv, Plaid, Boards of Canada, Aphex Twin κ.ά. μέχρι που κάποια στιγμή βέβαια μπούχτισα κι έφτασα να αναρωτιέμαι αν τα κομμάτια που ακούω είναι ΟΚ ή έχει χαλάσει το cd. Στον αντίποδα το NYC Ghosts & Flowers των Sonic Youth και ειδικά το ομώνυμο κομμάτι ήταν επίσης μια αποκάλυψη.
Στα 25
GENTLEMAN LOSERS, Gold Dust Afternoon
Επιστροφή σε πιο ήπιους ήχους και μελωδίες. Εκείνη την περίοδο, γράφαμε συνεχώς μουσική και υπήρχε λίγος χρόνος για ακροάσεις. Ήρεμες μουσικές, λοιπόν, για το τέλος της μέρας
ΣΗΜΕΡΑ
GRIZZLY BEAR, Lullabye
Άργησα πολύ να ανακαλύψω αυτήν την μπάντα. Ο τρόπος που γράφουν είναι απλά ιδιοφυής, μέσα σε ένα κομμάτι καταφέρνουν να χωρέσουν τόσες ιδέες, τόσα διαφορετικά θέματα, τόσο έξυπνες ενορχηστρώσεις και ταυτόχρονα αφήνουν χώρο στην μουσική να αναπνέει. Αυτός ο δίσκος, το Yellow House του 2006 είναι από τα καλύτερα δείγματα της δουλειά τους.
Αυτό είναι το 'When You're Not Here', το πρώτο video από καινούριο τους άλμπουμ
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
