Ένας άγνωστος ποιητής της Χίου, του 18ου αιώνα συναντά την συνθέτρια Ελένη Καραΐνδρου 37 χρόνια μετά. Η δραματική του ποίηση διαμορφώθηκε σε μία σκηνική καντάτα και ζωντανεύει ξανά στον Ιανό, που μαζί με τη Μικρή Άρκτο γιορτάζουν την έκδοση και την παγκόσμια κυκλοφορία του άλμπουμ της Ελένης Καραΐνδρου «Δαβίδ» (ECM New Series).
Στην επίσημη παρουσίαση του έργου, η Ελένη Καραΐνδρου ανατρέχει στο ταξίδι του νέου της δίσκου με αφηγήσεις, οπτικοακουστικό υλικό και τη διακεκριμένη μεσόφωνο Ειρήνη Καράγιαννη, που ερμηνεύει τραγούδια από τον Δαβίδ και όχι μόνο. Ο Δαβίδ βασίστηκε σε ένα κείμενο δραματικής ποίησης που ανακαλύφθηκε αργά και εκδόθηκε μόλις το 1979. Στην πρώτη του έκδοση, ο φιλόλογος και κριτικός Κώστας Γεωργουσόπουλος σχολιάζει: «Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σημαντικό έργο που η γλώσσα του πλουτίζει τη θεατρική μας παράδοση με νέες διαστάσεις». Είναι βαθιά η πεποίθηση πως ο Δαβίδ είναι ένα ελληνικό έργο έντονα επηρεασμένο από τις τάσεις της εποχής του και ειδικότερα από το ιταλικό μπαρόκ μελόδραμα, τα μεσαιωνικά μυστήρια αλλά και τα δραματικά ορατόρια όπως το Azioni sacre του οίκου των Αψβούργων βασισμένο σε θρησκευτικά θέματα, είδος που άνθισε ιδιαίτερα στα τέλη του 17ου και στην αρχή του 18ου αιώνα.
Η Ελληνίδα συνθέτρια είχε όλα αυτά τα δεδομένα στο μυαλό της όταν αναμετρήθηκε με την πρόκληση του κειμένου κινούμενη με υποδειγματική μουσική φαντασία ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν. Αρχικά, η μουσική γράφτηκε για την παράσταση του Αμφιθεάτρου που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ομήρειο πολιτιστικό κέντρο της Χίου το 1980 σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου.
Στη σημερινή ολοκληρωμένη του μορφή ως σκηνική καντάτα, το έργο παρουσιάστηκε στην Αθήνα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2010, στο πλαίσιο ενός τριήμερου αφιερώματος στη συνθέτρια από όπου προήλθε η παρούσα ζωντανή ηχογράφηση, αλλά και η ηχογράφηση του Concert in Athens, που κυκλοφόρησε το 2013 από την ECM.
Η σύνθεση, είναι έργο για μεσόφωνο, βαρύτονο, σολίστ, χορωδία και ορχήστρα και στην παρούσα ηχογράφηση ερμηνεύουν η μεσόφωνος Ειρήνη Καράγιαννη και ο βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος, τη χορωδία της ΕΡΤ διευθύνει ο Αντώνης Κοντογεωργίου, και την Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, ο Αλέξανδρος Μυράτ. Στο έργο υπάρχει μια πανδαισία ηχοχρωμάτων που εναλλάσσονται διαρκώς, ενώ η Ελένη Καραΐνδρου αξιοποιεί με έμπνευση τα ηχοχρώματα της ορχήστρας.
Το ίδιο και η special guest της βραδιάς, η σολίστ της βιόλας Kim Kashkashian, που η υποβλητική της συνομιλία με τα έγχορδα μας παραπέμπουν στην εξαίρετη μουσική που συνέθεσε η Ελένη για το αριστουργηματικό Βλέμμα του Οδυσσέα, την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η δημιουργός θυμάται τον ενθουσιασμό του αείμνηστου σκηνοθέτη και συνεργάτη της, όταν άκουσε αποσπάσματα του Δαβίδ στη συναυλία της στην Επίδαυρο (1993) και ιδιαίτερα την άρια "Όταν θωρώ" ερμηνευμένη τότε από τη μεσόφωνο Μαρκέλα Χατζιάνο. Ειδικά αυτό το τραγούδι είναι αφιερωμένο στη μνήμη της Μαρίας Κάλλας, επειδή, όπως αναφέρει, «γεννήθηκε από τη συγκίνηση μιας δυνατής εικόνας, όταν είδα τις στάχτες της ντίβας να στροβιλίζονται στον άνεμο και να σκορπίζονται στο Αιγαίο».
«Η έκδοση αυτού του έργου σε δίσκο είναι ένα επίτευγμα που ανήκει στον Manfred Eicher. Μαζί με τον Νίκο Εσπιαλίδη που έκανε την ηχογράφηση για λογαριασμό του Μεγάρου, πέρασε ώρες ατέλειωτες για να αναδείξει με την απαράμιλλη μαεστρία του τα χρώματα της μουσικής και να δημιουργήσει ένα νέο μουσικό πίνακα με τις φωτοσκιάσεις που γεννούσε η ιδιοφυία του» αναφέρει η Ελένη Καραΐνδρου στο σημείωμά της που συνοδεύει την έκδοση.
Ιnfo: Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου, στις 20:30. Οι πόρτες ανοίγουν στις 19:30.
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
