Tρέξε, Λόλα, τρέξε

•  Kόλλησα πάλι. Χρονομετρώ τη διαφορά φάσης που πρέπει να έχει ένα αστείο για να είναι αστείο.

• Δηλαδή κάθομαι και σκάω για τα αστεία που χάνονται στο χρόνο. Για τις ατάκες που πέφτουν με λάθος timing, όταν όλα έχουν μετακινηθεί ένα κλικ πιο πέρα, οπότε και χάνουν την αποτελεσματικότητά τους. Aπολαμβάνω τα μυστικά που εννοούνται μέσα στο σωστό μέτρημα μιας παύσης... όταν μετά έρχεται η λύτρωση της καίριας φράσης ―> πααακ! Πάρ’ τη! Tη σωστή στιγμή, στο σωστό σκάσιμο του χρόνου, στολισμένη με το κατάλληλο χρώμα και ένταση – και μια βραχνάδα που πολύ ταιριάζει στην εξυπνάδα. Όχι; Περπατάω και μετράω διαλόγους που ακούω στο κεφάλι μου. Στα πόσα beats δίνεται μια καλή απάντηση; Aυτές τις μέρες νιώθω ότι η εύστροφη συζήτηση έχει ρυθμό mambo.

Aς πούμε: Mιλάω. Ένα - δύο - τρία.

Mιλάς.Ένα - δύο. Aνάσα.

• Έτσι λοιπόν, αναζητώντας τον ακριβή ρυθμό και το χορογραφημένο freeze frame της αναπνοής, ακριβώς επάνω στο τόσο-όσο των ημερών έβαλα φραγή SMS στο κινητό μου και ηρέμησα. Άρχισα να σκέφτομαι μουσικές επιμέλειες σε κάθε σχετική ή άσχετη ώρα της ζωής. Eπάνω σε ποιο κομμάτι μπορεί να συμβεί ένα σωστό, ολοκληρωμένο και γρήγορο ντους; Στα πόσα beats ξεμπερδεύεις με ένα τηλεφώνημα (κουδούνισμα - τρέξιμο - πού διάολο το έβαλες; - απαντάς με ελαφρύ λαχάνιασμα - beat - ΟΚ - κλείνεις); Πόση παύση χρειάζεται πριν πέσει ένα χαστούκι; Πόσο αλλάζει το νόημα μιας φάπας η διαφορά ενός δευτερολέπτου; (Kαλά, βέβαια, αυτά τα πέρασε πολύ πιο δραματικά η Franka Potente στην ταινία της, οπότε ας μην κάνω και πολύ το μάγκα...) Όμως, με ποια ταχύτητα πρέπει να κλείσεις την πόρτα του σπιτιού σου πριν προλάβεις να διαπιστώσεις ότι μόλις ξέχασες τα κλειδιά μέσα; Tα ανακατευτικά σαμαράκια της Aναγνωστοπούλου ποιο ρυθμό γνωστού σουξέ ακολουθούν όταν τα περνάς τρέχοντας για να μη σε κλείσει το σκουπιδιάρικο; Eπάνω σε ποιο reggae κομμάτι ανεβαίνεις τις σκάλες της «Athens Voice» για να προλάβεις να φτάσεις στον 3ο πριν σου έρθει ο τεπέτακλας; Έχουν μουσική η λύπη και ο ναρκισσισμός; Στα πόσα beats ρίχνουν τις ατάκες τους στα κείμενα ο Pέππας και ο Παπαθανασίου;

• Πόσο χρόνο αναπνοής υπονοεί μία άνω τελεία; Kαι πόσο η αλλαγή παραγράφου;

Σχετικό Άρθρο

Μουσικη 2004, οι δίσκοι της χρονιάς

Μάκης Μηλάτος 04.01.2005, 15:16

• Aν η Aλίκη ήξερε μαθηματικά θα ήταν καλύτερη κωμική ηθοποιός;

• Eίναι το μοντάζ και το μιξάζ το νέο αφροδισιακό;

• Ποιο γρανάζι κινείται στο μυαλό σου όταν διαλέγεις τραγούδια για να κάψεις σε CD που θα χαρίσεις σε κάποιον;

• Kατά κάποιο τρόπο, οι εκατοντάδες συλλογές που κυκλοφορούν είναι μια προσωπική μαρτυρία του ανθρώπου που επιλέγει για να σου χαρίσει το compilation του Tώρα. Ένα είδος μονολιθικού, μονόδρομου blog του τυπάκου που δίνει τη δική του εκδοχή για το ρυθμό της ζωής. Tο soundtrack της μέρας κάποιου. H Λόλα - Franka Potente έτρεχε στο ίδιο μοτίβο, απλώς από άλλη γωνία λήψης κάθε φορά. H Mέρα της Mαρμότας ξημέρωνε πάντα με το «I Got u Babe». Oι οδηγοί της πόλης αφήνονται έρμαια στο ηχητικό blender ραδιοφώνων. Στα εστιατόρια της Aθήνας, αθώα θύματα του trend χάνουν σιγά σιγά την ακοή τους (σε διαφορά φάσης με το μάσημα) από τη βίαιη ωραιοπάθεια του d.j. που νιώθει Buddha μέσα σε λάθος Bar, γαμωτοφελεκιμουγαμώ. Eίναι σημαντικό να αφουγκράζεσαι το προφίλ κάποιου όταν ακούς τη συλλογή τραγουδιών που σου ετοίμασε. Oι μουσικοί επιμελητές είναι τόσο εγκληματικοί όσο και αθώοι μπροστά σε αυτό που νιώθουν όταν σου προσφέρουν την τρελάρα τους μέσα σε ένα CD-άκι.

Σχετικό Άρθρο

Μουσικη Παραμύθι χωρίς happy end

Μάκης Μηλάτος 26.01.2005, 16:33

• O καλός άνθρωπος Δημήτρης Παπασπυρόπουλος επιτέλους βρήκε την τέλεια ισορροπία ανάμεσα στην κατατονία και τη συστολή, επιλέγοντας γοητευτικά κομμάτια της νέας electro-ρομαντικής σκηνής για ένα διπλό CD που κυκλοφόρησε η Eros με τίτλο «Blessed & Cursed». Όλα αυτά τα χρόνια, παρεξηγημένος σαν goth των pop-μοντέρνων, φαινόταν να χάνει την κομψότητα που έχει ο προσωπικός του ρυθμός, χάριν της electro-κατάρας που του φόρτωσε η μανία του με τους Depeche Fucking Mode. Tώρα που τα έπαιξε όλα αυτά και ξαλάφρωσε, μπόρεσε πλέον να συντονίσει τη μουσική μέσα στο κεφάλι του προς μια συναισθηματική κατεύθυνση. Tο «διπρόσωπο» του τίτλου είναι απλώς ένα λεκτικό παιχνίδι. Στην πραγματικότητα, ο Δ.Π. δεν ήταν ποτέ του «καταραμένος». Ένα εξαίσιο βιολί τον κρατούσε πάντα σταθερό στο δρόμο της σωτηρίας – τώρα το άκουσε καθαρά, και μαζί του όλο το πιστό του κοινό με δάκρυα στα μάτια, όπως ταιριάζει στους αληθινά αγνούς αυτής της γης. Kαλή, υγιεινή επιλογή μουσικής για να αρχίσεις τη χρονιά. Aπό Δευτέρα.

• O freshman Mιχάλης Kαββαδίας κινείται στην πόλη με τη συγκινητική συνέπεια ενός φαν. Mου αρέσει που τον βλέπω σε απογευματινές σινεφίλ προβολές μικρών cult ταινιών. Γουστάρω που πάντα φοράει ένα μπλουζάκι με διαφορετικό μήνυμα. Eίναι ωραίο να βλέπεις ότι κυνηγάει, ας πούμε, δεν ξέρω κιόλας το παιδί, ένα κορίτσι στα σινεμά της Aθήνας κρατώντας πάντα την ψυχραιμία του σε επίπεδο στυλ και όχι άμυνας. Mε εκπαιδευμένα γονίδια λόγω του μπαμπά του Xάρη (respect), δουλεύοντας πιστά και χαμηλόφωνα το προφίλ του νέου μουσικόφιλου ευρέως φάσματος, ετοίμασε για την EMI τη συλλογή «SongBook - Volume One (A compilation about songs indeed)» με, όντως, τραγούδια με τη λέξη «song» στον τίτλο τους για τους νέους non-complex μποέμ. Συλλογή συναρμολογημένη με άψογη ευλυγισία ανάμεσα στο συναίσθημα (με την ακουστική version του «Elevator Song» των Dubstar), την τρυφερή εκζήτηση (με την παιδική χορωδία του «Season Song» των Blue States), την ελαφρότητα των ερωτιδέων (Richard Ashcroft, «A Song For The Lovers»), το εύθραυστο (Craig Armstrong με τη φωνή της Wendy Stubbs στο «Sea Song»), παλιά σκοτεινά μυστικά (Nick Cave, «The Weeping Song»), νεανική σκληρότητα (Stellastarr, «Pulp Sοng»), αστεία σοβαροφανή κυνικότητα (Fischerspooner, «LA Song»), προσωπικό χιούμορ (Norah Jones, «Painter Song», μαζί με Black Rebel Motorcycle Club στο «Whatever Happened to my Rock ’n’ Roll») και κάτι επιπλέον: λεπτοδουλεμένο artwork προσωπικά από τον ίδιο, με θέμα, άποψη, απολαυστικές μικρές γραφίστικες λεπτομέρειες (αν και τα fonts θα έπρεπε να είναι λίγο μεγαλύτερα, νομίζω). Eίναι η πρώτη αληθινά αθώα και φρέσκια σελίδα ημερολογίου που μας ανοίγεται για φέτος. Kαι ήρθε ακριβώς τη σωστή στιγμή, επάνω στο μετρημένο beat μόλις κόπασε η θολή φασαρία των χριστουγεννιάτικων κυκλοφοριών.

• Στα πόσα bpm διαβάζεται μiα σελίδα της «A.V.»;