Γλέντι με τον Γιάννη Αγγελάκα και την καινούρια του μπάντα

Οι συναυλίες του Γιάννη Αγγελάκα είναι εισιτήρια πολλαπλών διαδρομών. Προορισμοί, στάσεις, ταχύτητες και επιβάτες που φαίνονται γνώριμοι, αλλά πάντα κάτι έχει αλλάξει.

Υπάρχουν κάποιοι στο κοινό που έχουν κάνει όλο το ταξίδι. Άλλοι που είναι πολύ μικροί για να το έχουν ζήσει όλο, αλλά όταν ιδρώνουν μπροστά στη σκηνή, φαίνεται να γνωρίζουν τα πάντα. Άλλωστε ο Αγγελάκας είναι ένας από τους λίγους που θα μπορούσε να αφήσει το κοινό να τραγουδήσει τα πάντα, χωρίς ο ίδιος να βοηθήσει ούτε σε έναν στίχο. Γιατί τραγουδά σε ένα ακροατήριο «διαβασμένο», που δεν ντρέπεται να δηλώνει ότι οι στίχοι είναι μέρος και ορόσημα από τη ζωή του.

Οι πολλαπλές διαδρομές του Γιάννη Αγγελάκα, με νέα μπάντα, που βάζει σε ράγες όλη την ιστορία που έχει γραφτεί σε πολλούς χώρους, αλλά που μία στάση στο An club μοιάζει σαν μια τελετουργία, που υπενθυμίζει και υπόσχεται ταυτόχρονα.

Οι πολλαπλές διαδρομές του Γιάννη Αγγελάκα, που οδηγεί και οδηγείται από τους ανθρώπους, που ταξιδεύει τον Τσιτσάνη πάνω στα τάστα της ηλεκτρικής κιθάρας, που προσφέρει μια ακουστιμή «Ταξιδιάρα ψυχή», που βάζει στο ίδιο βαγόνι ηλεκτρισμό, ρεμπέτικο, κιθάρες, πνευστά, σιωπές και εκρήξεις και τα κάνει να μοιάζουν σαν φίλοι από καιρό.

Σε μια σκηνή που παραπέμπει στα πρώτα ταξίδια απ’ το βορρά στο νότο, με το κοινό να μοιράζεται τα τραγούδια, τους στίχους, ένα τσιγάρο, μια διακοπή για τεχικούς λόγους, ένα γέλιο σα να είναι μέρος της μπάντας. Χωρίς «μέτρα ασφαλείας», χωρίς security.

Γιατί σε κάθε εμφάνιση του ο Γ. Αγγελάκας επιβεβαιώνει ότι η σχέση του με το κοινό είναι αδιαμεσολάβητη. Το «Δως μου λίγη ακόμα αγάπη» δεν είναι ένα αίτημα προς το κοινό, είναι άλλη μια αφορμή για μια πολλαπλή διαδρομή στο ίδιο όχημα.

Ο Γιάννης Αγγελάκας με την καινούργια του μπάντα που αποτελείται από τους: Λαμπρινή Γρηγοριάδου στην ακουστική κιθάρα, Αναστάση Βουκυκλαράκη στα τύμπανα, Γιάννη Σαββίδη στην ηλεκτρική κιθάρα, Γιώργο Αβραμίδη στην τρομπέτα και James Wylie στο σαξόφωνο.