Ο Ησίοδος (8ος αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής. Έδρασε λίγο μετά τον Όμηρο. Γεννήθηκε στην Άσκρη Βοιωτίας και είχε την αγροτική περιουσία του και το ποίμνιο του στο ιερό βουνό Ελικώνα, όπου σύμφωνα με τον μύθο κατοικούσαν οι Μούσες που όπως αναφέρει ο Ησίοδος στον πρώτο στίχο της Θεογονίας τις αποκαλούσαν Ελικωνιάδες Μούσες (Μουσάων Ἑλικωνιάδων ἀρχώμεθ᾽ ἀείδειν) αφού κατοικούσαν στο πανέμορφο, καταπράσινο, ιερό όρος του Ελικώνος. Ο ποιητής αναφέρει ότι χρωστά στις Μούσες το θείο δώρο της ποιητικής τέχνης. Στο έργο του υπάρχουν οι θεοί, οι μύθοι αλλά και ο άνθρωπος, οι εργασίες του, τα προβλήματά του. Τα γνωστά έργα του είναι η Θεογονία με 1.022 στίχους και Έργα και Ημέραι με 828 στίχους.
Ο ποιητής Ησίοδος επικαλείται τις Μούσες του ιερού βουνού Ελικώνα να τον φωτίσουν και να τον εμπνεύσουν ώστε να αξιωθεί να μιλήσει για τις θεϊκές γενιές (Θεογονία).
«Από τις Μούσες τις Ελικωνιάδες ν’ αρχίσουμε το τραγούδι,
Που έχουν σπίτι τους το μεγάλο και θεϊκό βουνό του Ελικώνα.».
Οι εννέα Μούσες εμπνέουν τον Ησίοδο να μιλήσει για την κοσμογονία και τη σειρά που γεννήθηκαν πάνω στη Γη, θεοί, άνθρωποι, πράγματα και καταστάσεις. Το Χάος, μας λέει, γεννήθηκε στην αρχή και έπειτα η Γη, (Γαία μητέρα.). Μετά τα Τάρταρα και έπειτα ο παντοδύναμος Έρως που όλα τα κυβερνά. Ακολούθως γεννήθηκαν η Νύχτα και το Έρεβος, η Ημέρα, ο Αιθέρας, ο Ουρανός, τα βουνά, το Πέλαγος και ο Πόντος. Μετά το πρώτο ζευγάρι Γαία και Ουρανός γέννησαν 6 Τιτάνες, 6 Τιτανίδες, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες.
Η Γη έδωσε στον Κρόνο ένα διαμαντένιο δρεπάνι και μ’ αυτό έκοψε τους όρχεις του δυναστικού πατέρα Ουρανού και πήρε αυτός την εξουσία. Από τον αφρό του αίματος του Ουρανού που έπεσε στο Πέλαγος γεννήθηκε η φιλομειδής, αφρογέννητη Αφροδίτη.
Η θεά Νύκτα γέννησε πολλά τέκνα: Μόρο, Κήρα, Ύπνο, Θάνατο, τη γενιά των Ονείρων, Μώμο, Εσπερίδες, Κήρες, Μοίρες (Κλωθώ, Λάχεση, Άτροπο), Νέμεση, Φιλότητα, Απάτη, Έριδα.
Ο Νηρέας, ο γέροντας, με τη Δωρίδα έγιναν οι γονείς των πενήντα πανέμορφων Νηρηίδων.
Ο ποιητής μας μιλά μετά για τις αποτροπαϊκές Γοργόνες Σθενώ, Ευρυάλη και Μέδουσα που την αποκεφάλισε ο Περσέας. Μας μιλά ακόμα για τον Χρυσάορα και τον Πήγασο...
Ακολουθεί η γενιά των τεράτων: Ο τρικέφαλος – τρισώματος Γηρυόνης, ο Όρθος, η Έχιδνα, ο τρικέφαλος σκύλος του Άδη Κέρβερος, Λερναία Ύδρα, Χίμαιρα, Σφίγγα, Λιοντάρι Νεμέας, το δρακόντειο φίδι του φόβου και του τρόμου που φυλούσε τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων...
Ακολούθως, από το θεϊκό ζευγάρι της Τηθύος και του Ωκεανού, γεννήθηκαν οι ποτάμιοι θεοί Νείλος, Αλφειός, Ηριδανός, Στρυμόνας, Μαίανδρος, Σκάμανδρος, Σαγγάριος, Αχελώος, Αλιάκμων, Γρανικός, Σιμόης, Πηνειός, Εύηνος και αμέτρητοι άλλοι.
Το ίδιο θεϊκό ζευγάρι της Τηθύος και του Ωκεανού γέννησε τις πανέμορφες Ωκεανίδες Νύμφες που ξεπερνούσαν σε αριθμό τις τρεις χιλιάδες. Ανάμεσά τους η Στύγα, η Καλυψώ, Ιάνθη, Ηλέκτρα, Διώνη, Ευρώπη, Τύχη...
Η Τιτανίδα Θεία και ο Τιτάνας Υπερίων γέννησαν τον θεό Ήλιο, την θεά Σελήνη και τη ροδόχρωμη Ηώ που φέρει το πρώτο καθημερινό φως στους ανθρώπους.
Η ιστορία της φιλοσοφίας, αν και παραδοσιακά θεωρείται ανδροκρατούμενη, περιλαμβάνει εξέχουσες γυναικείες προσωπικότητες που συνέβαλαν σημαντικά στη σκέψη, την επιστήμη και την ηθική
17°
