Από την επίθεση ο Ρούσντι έχασε την όρασή του από το ένα μάτι, όμως η περιπέτειά του έγινε πηγή έμπνευσης για τον ίδιο και τη σύζυγό του
Την Πέμπτη κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους της Νέας Υόρκης η ταινία «Knife: The Attempted Murder of Salman Rushdie». Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ το οποίο αποτυπώνει τη διαδικασία ανάρρωσης του συγγραφέα Σαλμάν Ρούσντι μετά την επίθεση με μαχαίρι που δέχτηκε επί σκηνής το 2022, αφού είχε στοχοποιηθεί από το ιρανικό καθεστώς εξαιτίας του βιβλίου του «Σατανικοί Στίχοι».
Από την επίθεση ο Ρούσντι έχασε την όρασή του από το ένα μάτι, όμως η περιπέτειά του έγινε πηγή έμπνευσης για τον ίδιο και τη σύζυγό του, ώστε να κυκλοφορήσουν τόσο ένα βιβλίο, όσο και την ταινία.
Δείτε το παρακάτω το τρέιλερ της ταινίας:
Ο ινδικής καταγωγής βρετανός συγγραφέας Σαλμάν Ρουσντί, δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στη Νέα Υόρκη. Ενώ ο Ρουσντί ετοιμαζόταν να εκφωνήσει ομιλία, ένας άγνωστος ανέβηκε στη σκηνή και τον μαχαίρωσε περισσότερες από 10 φορές στον λαιμό, στο μάγουλο και στο μάτι, με αποτέλεσμα την πολύμηνη νοσηλεία του και τελικά την απώλεια του ενός ματιού.
Ο άνδρας, 24 ετών τότε, συνελήφθη και αρχικά δήλωσε αθώος. Στη συνέχεια εξήγησε ότι η πράξη του ήρθε καθώς ο Ρούσντι είχε προσβάλλει το Ισλάμ και τη μουσουλμανική θρησκεία. Σημειώνεται ότι οι πληροφορίες ήθελαν να συνδέσουν την πράξη με τη δημόσια προτροπή του τότε ανώτατου ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αγιατολάχ Χομεϊνί, για δολοφονία του Ρούσντι εξαιτίας του μυθιστορήματος «Σατανικοί στίχοι» που δημοσίευσε το 1988. Μάλιστα, του είχε επιβληθεί για πρώτη φορά θανατική ποινή από τους θρησκευτικούς ηγέτες του Ιράν.
Ο δράστης της επίθεσης, Χαντί Ματάρ, αρνήθηκε να συνδέσει την επίθεση με τον αγιατολάχ, ωστόσο δήλωσε ότι το εκτιμούσε.
Το βιβλίο αναφέρεται σε μία ομάδα στίχων από το Κοράνι, στους οποίους αναφέρονται τρεις παγανιστικές θεές. Μάλιστα, στο βιβλίο παραλλάσσονται και περιστατικά από τη ζωή του Μωάμεθ, ο οποίος σατιρίζεται, κάτι που προκάλεσε την οργή του μουσουλμανικού κόσμου.
Η απόφαση για το ντοκιμαντέρ
Η σύζυγος του Ρούσντι, Ρέιτσελ Ελίζα Γκρίφιθς, η οποία είναι ποιήτρια, μυθιστοριογράφος και καλλιτέχνιδα, πήρε την απόφαση να φωτογραφίσει κάθε μέρα από την περίοδο ανάρρωσης του συγγραφέα, όσο ήταν ακόμη στο νοσοκομείο.
Μετά από περισσότερο από έναν χρόνο, αποφάσισαν να δουν το υλικό το οποίο εκτίμησαν λόγω της ποιότητας αλλά και του περιεχομένου. Στη συνέχεια αποφάσισαν να το δώσουν στον Άλεξ Γκίμπνι, ο οποίος δημιούργησε το ντοκιμαντέρ.
Η ταινία παρουσιάζει την αδιαφορία του δράστη της επίθεσης ως μια ζοφερή αντίθεση στις προσπάθειες του Ρούσντι και της Γκρίφιθς να αντλήσουν νόημα και τέχνη από την άσκοπη βία.
Προς το τέλος της ταινίας «Knife», ο Ράσντι επισκέπτεται το εξωτερικό της φυλακής όπου ο άνδρας εκτίει ποινή 25 ετών για απόπειρα δολοφονίας και, στη συνέχεια, τον τόπο του μαχαιρώματος. Φαίνεται να βρίσκει, αν όχι γαλήνη, τουλάχιστον κάποια αίσθηση κατακλείδας: «Στεκόμουν στο σημείο όπου έπεσα», λέει ο Ράσντι στην ταινία.
Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής του, ένιωσε ικανοποίηση που είχε ήδη γράψει ένα νέο μυθιστόρημα, ώστε να μπορέσει να επιστρέψει γρήγορα στον κόσμο ως λογοτεχνική δύναμη.
Η ταινία, παράλληλα με το ομώνυμο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Ρούσντι που εκδόθηκε το 2024, εξυπηρετεί έναν παρόμοιο σκοπό ως καλλιτεχνική διέξοδος: Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Vanity Fair πριν από την κινηματογραφική κυκλοφορία του «Knife», συνέκρινε με ενθουσιασμό τη δομή της αφήγησής του με εκείνη του «In Cold Blood».
Πρόκειται για μία αναπόληση της ζωής του πρωταγωνιστή, όπως την βλέπει και τη θυμάται ο ίδιος, χωρίς γραμμική αφήγηση. Το περιεχόμενο εστιάζει όχι μόνο στη βία αλλά και στην αγάπη και τη ζωή. Το περιστατικό της επίθεσης αναφέρεται μόνο στο τέλος της ταινίας, ενώ η αφήγηση κλείνει με τον ίδιο να νιώθει ολοκλήρωση.
Ο συνδυασμός της κρίσης των ηθικών αξιών της Ευρώπης με τον πρωταρχικό ρόλο των καλλιτεχνών ή τη δυαδικότητα ως κομβικό στοιχείο της ψυχανάλυσης είναι θέματα που δύσκολα τα κουμαντάρει ο Ιρανός
Οι ταινίες που προβάλλονται υπηρετούν τη γενική θεματική ΡΕΥΜΑ / CURRENT, ένα πρόγραμμα σύγχρονων ντοκιμαντέρ σε επιμέλεια της πολιτιστικής παραγωγού και εικαστικού Αντιγόνης Παπαντώνη.
23°
