Ζακλίν Λέντζου: Ύμνοι των διεθνών ΜΜΕ για τη σκηνοθέτιδα που βραβεύτηκε στη Βενετία

Η βράβευση της Ζακλίν Λέντζου με το Βραβείο Σκηνοθεσίας Orizzonti στο 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για την ταινία «Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα» ήρθε να επισφραγίσει μια ήδη ιδιαίτερα θερμή υποδοχή από τον διεθνή κινηματογραφικό Τύπο.

Από την παγκόσμια πρεμιέρα της στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα Orizzonti, η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της Ελληνίδας κινηματογραφίστριας Ζακλίν Λέντζου βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος διεθνών μέσων, με τις κριτικές να στέκονται στην προσωπική της κινηματογραφική γλώσσα, την τόλμη της φόρμας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τη ζωή, τον θάνατο και την ενηλικίωση.

Το Screen Daily χαρακτηρίζει την ταινία «τολμηρή ως προς τη φόρμα και γεμάτη συμπόνια», ενώ την περιγράφει ως μια παράξενη και θαρραλέα ταινία που, μέσα από έναν θάνατο, καταφέρνει να εξυμνήσει μια ζωή. Το ίδιο μέσο επισημαίνει τη δυναμική της απέναντι στο διεθνές arthouse κοινό, σημειώνοντας τη θερμή υποδοχή της από θεατές και κριτικούς. Ξεχωριστή αναφορά γίνεται και στην ερμηνεία της Εβίτας Ανδριοπούλου, η οποία χαρακτηρίζεται «ωμή, αυθεντική και βαθιά οικεία».

Στο Cineuropa, ο Ντέιβιντ Κατς κάνει λόγο για «ένα πανέμορφα αποδοσμένο ταξίδι στον κόσμο των πνευμάτων», χαρακτηρίζοντας την ταινία ένα από τα πιο ολοκληρωμένα έργα, τόσο σε οπτικό όσο και σε φορμαλιστικό επίπεδο, που παρουσιάστηκαν φέτος στο Orizzonti.

Ακόμη πιο ενθουσιώδης είναι η International Cinephile Society, η οποία περιγράφει την ταινία ως «μια διαυγή και βαθιά συγκινητική ωδή στη ζωή και τον θάνατο» και φτάνει μέχρι τον χαρακτηρισμό «σχεδόν αριστούργημα». Ιδιαίτερη θέση στην κριτική έχει και η coming-of-age διάσταση της ταινίας, με το ICS να υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια ιστορία ενηλικίωσης που θα μπορούσε να βρεθεί ανάμεσα στις σημαντικότερες του είδους. Και εδώ ξεχωρίζει η Εβίτα Ανδριοπούλου, ως «μια ανεπιτήδευτη και γοητευτική παρουσία».

Το Little White Lies χαρακτηρίζει το φιλμ «μια φιλόδοξη, ευαίσθητη και ασυνήθιστη ιστορία ενηλικίωσης», εστιάζοντας ιδιαίτερα στο φινάλε. Οι τελευταίες στιγμές της ταινίας, σύμφωνα με την κριτική, συγκαταλέγονται στις πιο συγκινητικές της, καθώς αποτυπώνουν με διακριτικό τρόπο το κενό που αφήνει μια παράλογη απώλεια. Η αναφορά κλείνει με μια σαφή προτροπή προς το κοινό να παρακολουθήσει στενά την πορεία της Λέντζου, χαρακτηρίζοντάς την «μια δημιουργό που αξίζει να παρακολουθούμε πολύ στενά».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το Next Best Picture, που αναγνωρίζει στη σκηνοθέτιδα την τόλμη, τη δεξιοτεχνία και το προσωπικό της όραμα. Η κριτική σημειώνει ότι, ήδη από τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, η Λέντζου δεν διστάζει να πάρει ρίσκα, πειραματιζόμενη με την εικόνα και τον ήχο. Τα μεγάλα ερωτήματα γύρω από τη ζωή και τον θάνατο προσεγγίζονται, σύμφωνα με το μέσο, με ελαφρότητα, χιούμορ και σκηνοθετική δεξιοτεχνία, ενώ παράλληλα αναδεικνύεται η τρυφερότητα με την οποία αποτυπώνεται η εφηβική εμπειρία.

Από την Ιταλία, το Cinematografo περιγράφει την ταινία ως «ένα μυστικιστικό και ποιητικό μωσαϊκό, ανατρεπτικό στην καλλιτεχνική του προσέγγιση, γεμάτο οπτικούς και ηχητικούς πειραματισμούς», αναδεικνύοντας έτσι την ιδιαίτερη αισθητική ταυτότητα της Λέντζου.

«Επιτυχία είναι να σεβαστώ την αρχική ιδέα»

Η διεθνής υποδοχή της ταινίας αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και υπό το πρίσμα όσων είχε δηλώσει η ίδια η Ζακλίν Λέντζου σε συνέντευξή της στην Athens Voice, λίγους μήνες πριν από την παρουσίαση της ταινίας στη Βενετία.

Μιλώντας για τη σχέση της με το σινεμά και τον τρόπο με τον οποίο η δουλειά της την έχει διαμορφώσει, είχε πει: «Μέσω του σινεμά οδηγούμαι βαθύτερα στη φύση μου. Αυτό που με αλλάζει είναι η τριβή με τους ανθρώπους κι όλα όσα μαθαίνω καθημερινά για να παραχθεί ένα έργο».

Στην ίδια συνέντευξη είχε μιλήσει και για το τι σημαίνει πλέον για την ίδια η επιτυχία, σε μια φάση της διαδρομής της όπου η εξωτερική επιβεβαίωση δεν αποτελεί τον βασικό στόχο: «Επιτυχία είναι να σεβαστώ την αρχική ιδέα, να μείνω πιστή σ’ αυτήν. Νιώθω σαν να με έχει προσλάβει η ιδέα και μου έχει πει: “Εσύ πρέπει να με γεννήσεις”. Κι εγώ πρέπει να είμαι καλή στην κυοφορία».

Η ταινία είχε ήδη αποσπάσει, μία ημέρα πριν από την επίσημη απονομή του Φεστιβάλ Βενετίας, το ανεξάρτητο Βραβείο Συμπερίληψης και Βιωσιμότητας Edipo Re 2026. Η ανεξάρτητη επιτροπή που το απένειμε ξεχώρισε τον τρόπο με τον οποίο η ταινία συνδυάζει πολιτική ματιά χωρίς διδακτισμό, τραγικότητα χωρίς μελοδραματισμό και κωμικότητα χωρίς υπερβολή, αναγνωρίζοντας παράλληλα το προσωπικό όραμα μιας νεαρής σκηνοθέτιδας.

Το επόμενο διεθνές ταξίδι

Μετά τη Βενετία, η «Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα» συνεχίζει τη διεθνή διαδρομή της. Η βορειοαμερικανική πρεμιέρα της θα πραγματοποιηθεί στο 64ο New York Film Festival, ενώ ακολουθούν συμμετοχές στο 70ό BFI London Film Festival, στο Busan International Film Festival, στο τμήμα Flash Forward, και στη Viennale.

Τη διεθνή πώληση της ταινίας έχει αναλάβει η Lucky Number.

Το σενάριο είχε συμμετάσχει στο TorinoFilmLab FeatureLab 2024, όπου απέσπασε το ARRI Award for Cinematic Vision, και στη συνέχεια στο Cannes Next Step – Volume II 2024 του Φεστιβάλ Καννών. Το 2025 η ταινία επιλέχθηκε στο Work in Progress του Les Arcs Film Festival, όπου απέσπασε το βραβείο μουσικής από την 22D, ενώ στις αρχές του 2026 συμμετείχε στο First Cut Lab, το διεθνές εργαστήριο μοντάζ και καλλιτεχνικής ολοκλήρωσης ταινιών μεγάλου μήκους.

Η ταινία είναι παραγωγή των Avion Films και Αταλάντη Α.Ε., σε συμπαραγωγή με Kelek Film, 4A4 Productions, ΕΡΤ Α.Ε. και Haris & Co, με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων & Δημιουργίας Α.Ε. και του MOIN Film Fund Hamburg Schleswig-Holstein και τη συνεργασία της Artekino Productions 22.