Πικρές γιορτές: Ο Αλμοδόβαρ εκτίθεται περισσότερο από ποτέ

Η Έλσα είναι μια σκηνοθέτρια διαφημιστικών, που ακόμη δεν έχει ξεπεράσει την απώλεια της μητέρας της. Δίπλα της βρίσκεται ο σύντροφός της, Μπο, πυροσβέστης που συμπληρώνει το εισόδημά του ως στρίπερ. Όταν η Πατρίσια, η κολλητή της Έλσα, χρειαστεί τη βοήθειά της, εκείνη δεν θα το σκεφτεί ούτε λεπτό και θα πάει μαζί της στο ειδυλλιακό νησί Λανθαρότε.

Η παραπάνω υπόθεση αφορά το νέο σενάριο που γράφει ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Ραούλ για τη νέα του ταινία. Η απουσία έμπνευσης βασανίζει τον Ραούλ, που στο πρόσωπο της Έλσα αναζητά το alter ego του. Περιττό να πούμε ότι ο Αλμοδόβαρ προφανώς και ταυτίζεται με τον Ραούλ, έναν καταξιωμένο αλλά και τελματωμένο καλλιτέχνη, που ζει με τον σύντροφό του, Σάντι, κι έχει πιστή βοηθό εδώ και δύο δεκαετίες τη δυναμική Μόνικα. Οι ομοιότητες της ζωής του Πέδρο με αυτήν του Ραούλ (αλλά και της Έλσα) έχουν και συνέχεια: ο θάνατος της μητέρας, ο εγωκεντρικός πρωταγωνιστής, το πρόβλημα της έμπνευσης, οι συνεχείς αυτοαναφορές, οι γλυκόπικρες γεύσεις των προβληματικών σχέσεων κ.ά. Μετά το πετυχημένο αγγλόφωνο διάλειμμα του «The Room Next Door», ο Αλμοδόβαρ επιστρέφει στα γνώριμα σοκάκια του παρελθόντος του, με αναφορές στη ζωή του σκηνοθέτη που αναζητά τον παλιό εαυτό του. Είναι μια μικρή-μεγάλη ταινία οι «Πικρές γιορτές».

Μικρή, επειδή συμβαίνουν ελάχιστα (η συνεχής πάλη ζωής-τέχνης και το τίμημα της καταξίωσης που οδηγεί στην απομόνωση είναι οι πυλώνες του σεναρίου) και το δράμα είναι διακριτικό. Και μεγάλη, επειδή οι τρομερής συναισθηματικής δύναμης εξομολογήσεις του Αλμοδόβαρ (οι καταχρήσεις παντός είδους, το μόνιμο πρόβλημα του ασταθή ύπνου, οι κρίσεις πανικού, η γνώση ότι πληγώνει τους ανθρώπους που αγάπα και τον αγαπούν κ.ά.) «σβήνει» αυτομάτως κάθε γλίστρημα προς το ψεύτικο μελό ή την αφηγηματική επιτήδευση. Κυρίως όμως οι «Πικρές γιορτές» αξίζουν επειδή ο Αλμοδόβαρ συγκινεί όπως δεν το έχει κάνει ποτέ στο παρελθόν, χάρη στην απολαυστική και ευρηματική μείξη σκηνοθεσίας-σεναρίου.