Κινηματογραφος

Ένα φως που δεν σβήνει ποτέ: Ο γλυκός φάρος της ζωής

Tρυφερή δραμεντί με γλυκόπικρο χιούμορ

324257-668306.jpg
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
ΤΕΥΧΟΣ 1015
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Ένα Φως που Δεν Σβήνει Ποτέ

Kριτική για την ταινία «Ένα φως που δεν σβήνει ποτέ» σε σκηνοθεσία Λάουρι-Μάτι Παρπέι. Πρωταγωνιστούν: Σάμουελ Κουγιάλα, Άννα Ροσαλίνα Κάουνο, Καμίλ Αουέρ, Μάρι Ραντασίλα, Γιάρκο Παγούνεν

Έπειτα από μια έντονη ψυχολογική κρίση, ο βιρτουόζος φλαουτίστας Πάουλι επιστρέφει στο πατρικό του σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Φινλανδίας προκειμένου να βρει την ηρεμία του. Όμως η επαφή με το παρελθόν και η έλλειψη ουσιαστικής επαφής με τους γονείς του δεν τον βοηθούν ιδιαίτερα. Ώσπου συναντά μια παλιά του συμμαθήτρια, την Ίρις, επίσης μουσικό, και τον προσκαλεί σε ένα live της.

Ένα Φως που Δεν Σβήνει Ποτέ (2025) hd greek trailer

Το χιούμορ που κυμαίνεται μεταξύ του φευγάτου και του γλυκόπικρου είναι εκείνο που προσδίδει γούστο στην τρυφερή δραμεντί του πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη. Ο Λάουρι-Μάτι Παρπέι ακολουθεί ένα μονοπάτι αφηγηματικής συνέπειας όπου τα στερεότυπα της μουσικής κομεντί –πάντως τα οργισμένα και κακόγουστα τραγούδια της Ίρις ελάχιστη σχέση έχουν με την κανονική μουσική– αξιοποιούνται με τρόπο ανανεωτικό, αν όχι λυτρωτικό. Το βορειοευρωπαϊκό χιούμορ, κράμα ζεστασιάς-ψυχρότητας-αποστασιοποίησης, είναι κυρίαρχο στο λιτό, ουμανιστικό δράμα που απέσπασε επτά Jussi (τα φινλανδικά κινηματογραφικά βραβεία). Το «Ένα φως που δεν σβήνει ποτέ» αφορά κυρίως τη σημασία των ανθρώπινων σχέσεων και δίνει ιδιαίτερη προσοχή στο κομμάτι της ουσιαστικής επαφής και της ειλικρινούς επικοινωνίας, με μια αφοπλιστική ειλικρίνεια που αποτελεί σήμα κατατεθέν της αφήγησης.

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ειρήνη Βουρλούμη: «Αλλού ο δρόμος» - Η Αθήνα μέσα από τα μάτια τριών οδηγών ταξί
Ειρήνη Βουρλούμη: «Οι οδηγοί ταξί βιώνουν την πόλη σαν ένα διαρκές πέρασμα από τη μία ζωή στην άλλη»

Μια συζήτηση για το «Αλλού ο δρόμος», την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, την τέχνη ως ανάγκη, τη φωτογραφία, την ανθεκτικότητα και εκείνο το «αλλού» που εξακολουθούμε να αναζητούμε.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY