Ανεμοδαρμένα Ύψη: Από τη σκοτεινή φαντασίωση της Έμιλυ Μπροντέ στο ποπ παραλήρημα της Κέιτ Μπους και στη διχαστική κινηματογραφική εκδοχή της Έμεραλντ Φένελ
Η δεκαεννιάχρονη Κέιτ Μπους ανεβαίνει στο Νο1 των βρετανικών charts στις 5 Μαρτίου 1978 μ’ ένα τραγούδι ευθέως εμπνευσμένο από τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» της Έμιλυ Μπροντέ. Κι η Έμεραλντ Φένελ κάνει μια ταινία που μεταφέρει όσα ένιωσε ως έφηβη διαβάζοντας το ίδιο βιβλίο.
Το «Wuthering Heights» είναι το πρώτο single της Κέιτ Μπους και υπάρχει στο ντεμπούτο άλμπουμ της, «The Kick Inside». Η Μπους ως Κάθριν μοιάζει να καλεί από τον κόσμο των νεκρών τον αγαπημένο της Χίθκλιφ. Με δεδομένη την αγάπη του αγγλικού κοινού στο συγκεκριμένο βιβλίο αλλά και τη συγκίνηση που μεταφέρει το τραγούδι, η πρωτοεμφανιζόμενη τραγουδίστρια γνωρίζει μεγάλη επιτυχία σε όλον τον κόσμο.
Αλλά ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή, από το βιβλίο της Έμιλυ Μπροντέ. Τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη» εκτυλίσσονται στα άγρια τοπία του Γιόρκσιρ και επικεντρώνονται σε δύο οικογένειες: τους Έρνσο και τους Λίντον. Ο κύριος Έρνσο φέρνει στο σπίτι του –στο απομονωμένο αγρόκτημα που λέγεται Ανεμοδαρμένα Ύψη– ένα ορφανό αγόρι, τον Χίθκλιφ. Ο Χίθκλιφ μεγαλώνει μαζί με τα παιδιά της οικογένειας, την Κάθριν και τον Χίντλεϊ. Μεταξύ του Χίθκλιφ και της Κάθριν αναπτύσσεται μια βαθιά, σχεδόν μεταφυσική αγάπη. Όταν όμως πεθαίνει ο πατέρας, ο Χίντλεϊ υποβιβάζει τον Χίθκλιφ σε υπηρέτη.
Η Κάθριν, παρότι αγαπά παθιασμένα τον Χίθκλιφ, παντρεύεται, με βάση τα κριτήρια της εποχής, τον εύπορο και ευγενικό Έντγκαρ Λίντον, γεγονός που εξασφαλίζει σ’ εκείνη και στην οικογένειά της κοινωνική άνοδο. Η απόφασή της θα πληγώσει βαθιά τον Χίθκλιφ, ο οποίος θα φύγει και θα επιστρέψει για να εκδικηθεί όσους τον ταπείνωσαν.
Υπάρχουν πολλές κινηματογραφικές διασκευές και μεταφορές του κλασικού βιβλίου της Έμιλυ Μπροντέ. Η πιο γνωστή κινηματογραφική εκδοχή έρχεται από το 1939, σε σκηνοθεσία Ουίλιαμ Γουάιλερ, με τους Λόρενς Ολίβιε και Μερλ Όμπερον στους βασικούς ρόλους, μια ταινία που σήμερα θεωρείται κλασική. Μια αρκετά ρομαντική και δραματική προσέγγιση είναι αυτή του Ρόμπερτ Φουέστ, με τους Τίμοθι Ντάλτον και Άννα Καλντερ-Μάρσαλ. Το 1992 έρχεται η ταινία του Πίτερ Κοσμίνσκι, με τους Ρέιφ Φάινς και Ζιλιέτ Μπινός, που αποτελεί άλλη μια δημοφιλή μεταφορά. Μια πιο σύγχρονη εκδοχή έρχεται το 2011 από την Άντρια Άρνολντ, προσέγγιση αρκετά ατμοσφαιρική αλλά και «ωμή», θα έλεγε κανείς. Υπάρχουν επίσης αρκετές άλλες λιγότερο γνωστές εκδοχές και τηλεοπτικές μεταφορές, τουλάχιστον δύο από το BBC και μία από το ITV, με τον Τομ Χάρντι.
Καθώς δεν διεκδικώ τις δάφνες σοβαρού κριτικού κινηματογράφου, κατανοώ την κατακραυγή της πιστής στη βρετανική παράδοση κριτικής, όμως από την άλλη πλευρά εκτιμώ την αγάπη του νεανικού κοινού στη Φένελ – ειδικά στον βαθμό που η ίδια δείχνει το θάρρος να παρουσιάσει την προσωπική και εν πολλοίς εφηβική οπτική της πάνω στο βιβλίο. Όπως είπε σε μια από τις πολλές τηλεοπτικές της συνεντεύξεις, πρόκειται για μια συναισθηματική ερμηνεία του βιβλίου. Εκείνο που θέλησε να αποτυπώσει ήταν το πάθος, η ένταση και η αδυσώπητη φύση του έρωτα όπως την ένιωσε στην εφηβική της ηλικία. Νομίζω ότι, αφού ξανακούσω την Κέιτ Μπους στο «Wuthering Heights», θα δώσω μια ευκαιρία στη Φένελ…
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη σκληρή πραγματικότητα της εμπορίας ανθρώπων (human trafficking), της σεξουαλικής κακοποίησης και της έμφυλης εκμετάλλευσης
Το «You Can See Everything» έρχεται στις ελληνικές αίθουσες μετά από μια μυστική πρεμιέρα, ρεκόρ εισπράξεων και κριτικές που σπάνια διαβάζει κανείς για ντοκιμαντέρ.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
15°
