Κριτική για την ταινία «Ανεμοδαρμένα Ύψη» σε σκηνοθεσία της Έμεραλντ Φένελ. Πρωταγωνιστούν: Μάργκο Ρόμπι, Τζέικομπ Ελόρντι, Έιμι Μόργκαν
Η μικρή Κάθριν Έρνσο γίνεται στενή φίλη με τον Χίθκλιφ, το ορφανό αγόρι που μάζεψε ο αριστοκράτης πατέρας της από τον δρόμο. Όσο μεγαλώνουν τα δύο παιδιά αρχίζουν να τρέφουν ιδιαίτερα αισθήματα μεταξύ τους και στο τέλος ερωτεύονται. Όμως έπειτα από ένα ατυχές γεγονός – ή μήπως καπρίτσιο της κακομαθημένης κοπέλας;- o φτωχός Χίθλιφ φεύγει από την έπαυλη των Έρνσο και η απαρηγόρητη Κάθριν δέχεται την πρόταση γάμου του πλούσιου γείτονα της Λίντον, ο οποίος φροντίζει και τον ξεπεσμένο πατέρα της μαζί με την παρηκμασμένη πλεόν έπαυλη που είναι γνωστή σε όλους ως «Ανεμοδραμένα ύψη».
Το γοτθικό μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ (το μοναδικό που έγραψε η βρετανίδα συγγραφέας πριν φύγει πρόωρα από τη ζωή στα 30 της χρόνια το 1848) έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στη μικρή και μεγάλη οθόνη. Ξεχωρίζουν οι εκδοχές του Γουίλιαμ Γουάιλερ το 1939 με τον Λόρενς Ολίβιε στο ρόλο του Χίθκλιφ καθώς και των Μπουνιουέλ, Ριβέτ και Γιοσίντα, ενώ ειδικής σημασίας είναι η κατασκότεινη βερσιόν της σκοτσέζας Αντρεα Άρνολντ πριν από μια δεκαετία περίπου. Σε ανάλογο ύφος μοντερνισμού (αλλά χωρίς την μετατροπή του καταραμένου love story σε σκηνικό ωμού ρεαλισμού) και με έμφαση στο σκοτάδι που κουβαλά μέσα της η «δαιμονική» σχέση του κλασικού ζευγαριού, η σκηνοθέτρια του «Υποσχόμενη Νέα Γυναίκα» υπογράφει ένα γοητευτικό – αλλά και χαοτικό σε κάποια σημεία- επικό θέαμα που στηρίζεται κυρίως στις αποτελεσματικές ερμηνείες του πρωταγωνιστικού διδύμου και στην συναρπαστική φωτογραφία του Σουηδού Λίνους Σάντγκρεν. Η Φένελ δηλώνει με κάθε τρόπο την λατρεία της στο κλασικό έργο της Μπροντέ και επιχειρεί να του προσδώσει στοιχεία νεωτερισμού χωρίς να αλλοιώσει το περιεχόμενο του. Σε γενικές γραμμές τα καταφέρνει καθώς χτίζει γύρω από το νοσηρό «μεταφυσικό» love story ένα γόνιμο, επίκαιρο προβληματισμό γύρω από την ερωτική εμμονή και τα μοτίβα (εκδίκηση, kinky κόλπα, ταπείνωση και προδοσία) που «ανθίζουν» σε κάποιες τοξικές σχέσεις. Ταυτόχρονα δεν παραλείπει να σχολιάσει άλλοτε απολαυστικά (το διακριτικό χιούμορ ως μέρος του σεναρίου κάνει σκόνη τους βαρετούς τελετουργικούς κανόνες κοινωνικοποίησης της βρετανικής αριστοκρατίας) κι άλλοτε με απρόσμενη ειλικρίνεια την ευχή- επιθυμία να βρουν οι «ανεμοδαρμένοι» εραστές τη γαλήνη στη ζωή τους ακόμη κι αν χρειαστεί να την αναζητήσουν σε άλλους κόσμους.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη σκληρή πραγματικότητα της εμπορίας ανθρώπων (human trafficking), της σεξουαλικής κακοποίησης και της έμφυλης εκμετάλλευσης
Το «You Can See Everything» έρχεται στις ελληνικές αίθουσες μετά από μια μυστική πρεμιέρα, ρεκόρ εισπράξεων και κριτικές που σπάνια διαβάζει κανείς για ντοκιμαντέρ.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
15°
