Κινηματογραφος

Καποδίστριας: Ελληνικά κλασικά εικονογραφημένα δια χειρός Σμαραγδή

Το φιλμ ξεφεύγει από τα στάνταρ της ψύχραιμης και αντικειμενικής ιστορικής μελέτης για να προβεί σε μια αφελή αγιογραφία

24.12.2025, 15:08
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ο φωτογράφος Τάκης Σπυρόπουλος μιλά για τις «Γενεές της Ίου», τη μνήμη, την κοινότητα και το μέλλον του νησιού.

Φωτογραφια Ο Τάκης Σπυρόπουλος φωτογραφίζει τις «Γενεές της Ίου» και δημιουργεί ένα ζωντανό αρχείο για το νησί

Δημήτρης Αθανασιάδης

Ελλαδα Στέλιος Ράμφος 1939 - 2026 – Αφιέρωμα: Η Ελλάδα στον καθρέφτη της σκέψης του

A.V. Team

Πώς τα ευρωπαϊκά κονδύλια χρηματοδοτούν τουρκικές ΜΚΟ που συνδέονται με την οικογένεια Ερντογάν και προωθούν ισλαμιστικά δίκτυα εντός της ΕΕ

Κοσμος Πώς η Ευρώπη χρηματοδοτεί τα ισλαμιστικά δίκτυα της οικογένειας Ερντογάν

Σώτη Τριανταφύλλου

Κριτική για την ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή, με πρωταγωνιστές τους Αντώνη Μυριαγκό, Φίντμπαρ Λιντς, Τάσο Χαλκιά, Μάξιμο Μουμούρη, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη

Η πολιτική σταδιοδρομία και η προσωπική ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια, όπως μας παρουσιάζονται από τον Γιάννη Σμαραγδή στις αρχές του 19ου αιώνα, είναι δύο διαφορετικοί παράλληλοι δρόμοι.

Το φιλμ αρχίζει λίγα χρόνια πριν από την ελληνική επανάσταση, με το περιστατικό της καταλυτικής επίδρασης του άγνωστου διπλωμάτη Ιωάννη Καποδίστρια και εκπροσώπου του Τσάρου σε μια κρίσιμη σύσκεψη κορυφής όπου τα αντιμαχόμενα ελβετικά καντούνια διασώζονται από τις επεκτατικές διαθέσεις του αυστριακού καγκελάριου Μέτερνιχ και η Ελβετία γίνεται για πρώτη φορά κράτος.

Η ιστορική ακρίβεια της εισαγωγής μάς ανοίγει την όρεξη πως ίσως και να δούμε μια ενδιαφέρουσα αυθεντική βιογραφία που σημαδεύεται από τη σεναριακή θέση ενός επίμονα γραφικού Μέτερνιχ ο οποίος, μην μπορώντας να δεχτεί την ήττα του στη διεθνή σκακιέρα από τον έλληνα διπλωμάτη, ορκίζεται να τον καταστρέψει. Στη συνέχεια όμως το φιλμ ξεφεύγει από τα στάνταρ της ψύχραιμης και αντικειμενικής ιστορικής μελέτης για να προβεί σε μια αφελή αγιογραφία που δίνεται όχι μόνο με όρους σαπουνόπερας (χωρίς νόημα η σχέση του ήρωα με την Ρωξάνδρα Στρούντζα) αλλά και με ένα τρομακτικά κακόγουστο μεταφυσικό- θρησκευτικό στοιχείο (η εικόνα της Παναγίας στον ουρανό που σώζει τον πολιτικό από τον βέβαιο θάνατο) που οδηγεί τον κατά Σμαραγδή «Καποδίστρια» στην ασημαντότητα, παρότι η ταινία λογικά θα σκίσει στις αίθουσες.