Η φιλμογραφία του Γιάννη Οικονομίδη στην πλατφόρμα του Cinobo

Το έχουν αυτό οι ταινίες του Γιάννη Οικονομίδη. Αποδίδουν εκείνες τις ιστορίες που μοιάζουν συχνά τόσο μακρινές, ενώ είναι αντίστοιχα τόσο συνηθισμένες και συμβαίνουν στον φίλο, τον συνάδελφο, τον γείτονα της διπλανής πόρτας. Τα αστικά δράματα του σκηνοθέτη δεν διστάζουν να παρουσιάσουν το συχνά γκροτέσκο πρόσωπο της κοινωνίας και των διαπροσωπικών σχέσεων, την απόγνωση των καθημερινών ανθρώπων που γίνονται ένα με τη σκοτεινή πλευρά τους. Λίγες ημέρες πριν από την πολυαναμενόμενη νέα και έκτη συνολικά ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, «Σπασμένη Φλέβα», είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε τη μέχρι τώρα πορεία του σκηνοθέτη. Μέσα από την πλατφόρμα του Cinobo, διατίθενται πλέον οι ταινίες που από τις αρχές του αιώνα και έπειτα έγραψαν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία στο ελληνικό σινεμά.

Η συλλογή του Cinobo περιλαμβάνει τις πέντε μέχρι στιγμής ταινίες του Οικονομίδη, τη φιλμογραφία που αποτύπωσε καλύτερα ίσως από κάθε άλλη την απομόνωση του σύγχρονου κατοίκου των ελληνικών μεγαλουπόλεων, το δράμα και την απόγνωση που κρύβονται πίσω από ένα «όλα καλά». Το αξιοσημείωτο με τον σκηνοθέτη είναι πως ξεκίνησε να αποτυπώνει αυτά τα χαρακτηριστικά σε μια πολύ διαφορετική περίοδο για τη χώρα, περνώντας από την ευμάρεια της περιόδου πριν και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην εποχή της οικονομικής κρίσης, τελειώνοντας με την κορύφωση και τα απόνερα αυτής. Από το Σπιρτόκουτο ως τη Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς, το Cinobo συγκεντρώνει τις ταινίες που καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό μια γενιά νέων σινεφίλ, με τη δημιουργία ενός ιδιαίτερου κινηματογραφικού μικροκόσμου.

Σπιρτόκουτο

Η αρχή. Σε μια εποχή πολύ διαφορετική από τη σημερινή, ο Γιάννης Οικονομίδης άνοιξε την πόρτα του διπλανού ελληνικού σπιτιού και παρέδωσε ένα σύνολο διαλόγων που μέχρι και σήμερα αποτελεί γροθιά στο στομάχι. Για μια κοινωνία που μπορεί να γνώριζε αντίστοιχα φαινόμενα, μπορεί και όχι. Σίγουρα όμως δυσκολευόταν να παραδεχτεί ανοιχτά την ωμή αλήθεια που αποτυπώθηκε στο φιλμ.

Η Ψυχή στο Στόμα

Το φιλμ που πιστοποίησε ότι ο Οικονομίδης ήρθε για να δημιουργήσει το δικό του ξεχωριστό κινηματογραφικό σύμπαν. Ο Τάκης, οι αδιανόητες πιέσεις που δέχεται από το περιβάλλον του, η υπομονή που εξαντλείται και το φυτίλι που είναι έτοιμο να ανάψει. Η καθημερινότητα ως μια ψυχωτική πραγματικότητα, σε ένα ακόμα άνοιγμα της κουρτίνας μιας κοινωνίας με το πλέον σκληρό πρόσωπο.

Μαχαιροβγάλτης

Ίσως η λιγότερο συζητημένη από τις ταινίες του σκηνοθέτη, σε καμία περίπτωση όμως αμελητέα. Με επτά συνολικά βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, ο «Μαχαιροβγάλτης» αποτελεί την πιο μεστή μέχρι τότε απόπειρα του Οικονομίδη, με τους έντονους διαλόγους να δίνουν εν πολλοίς τη θέση τους σε εικόνες που βασίζονται στις εκφράσεις των προσώπων.

Το Μικρό Ψάρι

Το πασίγνωστο νεό-νουάρ φιλμ του Οικονομίδη, μια βουτιά στον ελληνικό υπόκοσμο, μέσα από ερμηνείες που έχουν γράψει ιστορία. Η ζωή του αντι-ήρωα μετά την αποφυλάκισή του, το ηθικό χρέος που δεν τον αφήνει σε ησυχία, η ζωή που ψάχνει το αποκούμπι της μέσα από τις τοξικές σχέσεις της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Και φυσικά το «πετσόκομμα»...

Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς

Στην τελευταία μέχρι τη «Σπασμένη Φλέβα» ταινία του σκηνοθέτη, μεταφερόμαστε στην επαρχιακή νύχτα, με το ένστικτο της εκδίκησης και του ανδρικού εγωισμού να κυριαρχεί στο φιλμ. Για άλλη μια φορά οι αιχμηροί διάλογοι γράφουν ξεχωριστή κινηματογραφική ιστορία, ενώ μια υπόθεση ερωτικής προδοσίας (με οικονομικό κόστος) μετατρέπεται σε ένα ανελέητο παιχνίδι επιβίωσης.

Αν ανυπομονείτε να δείτε τη «Σπασμένη Φλέβα», μια ανασκόπηση του σύμπαντος του Γιάννη Οικονομίδη στο Cinobo είναι η ιδανική προετοιμασία. Σινεμά για ανθρώπους που δεν ξέρουν να σωπαίνουν, καταγραφή της ελληνικής πραγματικότητας με όλη της τη βαρύτητα, μέσα από χαρακτήρες και πρόσωπα που σε μεγάλο βαθμό απολαμβάνουν ήδη το status του κλασικού. Πρόκειται για την απεικόνιση της εποχής μας, την οποία άλλοι βιώνουμε περισσότερο και άλλοι λιγότερο, αλλά σε κάθε περίπτωση έχουμε πλήρη επίγνωση της επιδραστικότητάς της. Ο Γιάννης Οικονομίδης έχει δημιουργήσει πλέον τη δική του ξεχωριστή σχολή και οι ταινίες του αποτελούν του λόγου το αληθές. Χαρακτήρα με χαρακτήρα, βλέμμα με βλέμμα.