Κονκλάβιο: Οι Ρέιφ Φάινς και Στάνλι Τούτσι σε οσκαρικούς ρυθμούς

Μετά τον θάνατο του Πάπα, οι καρδινάλιοι κλείνονται στο κονκλάβιο μέχρι να αναδειχτεί ο άξιος διάδοχος που θα κερδίσει τα 2/3 των ψήφων. Οι μέρες περνούν βασανιστικά, καθώς ουδείς μπορεί να κερδίσει την ισχυρή πλειοψηφία. Ο καρδινάλιος Λόρενς, που είναι ο υπεύθυνος για την ομαλή λειτουργία των διαδικασιών, προσπαθεί να βρει τον τρόπο για να αναδειχτεί ο καταλληλότερος για το στέμμα του Αγίου Πατέρα. Όμως ποιος είναι αυτός; 

Βασισμένη στο μπεστ σέλερ του Ρόμπερτ Χάρις, η νέα ταινία του βραβευμένου με Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας Έντουαρντ Μπέργκερ («Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο») είναι ένα σφιχτοδεμένο και αγωνιώδες θρίλερ συνωμοσίας, που εκτυλίσσεται στους σκοτεινούς διαδρόμους του Βατικανού. Εκεί όπου οι εκκλησιαστικοί ύμνοι και οι αναγεννησιακοί πίνακες συνθέτουν ένα σχεδόν απόκοσμο τοπίο, με τους περισσότερους των καρδιναλίων που διεκδικούν το χρίσμα του «αλάθητου» πάπα να αποδεικνύονται ανάξιοι ενός τέτοιου τίτλου. Όπως ακούγεται και σε μια σκηνή της ταινίας –που είναι επίσης ένα συμπαγές δράμα χαρακτήρων, διανθισμένο με εξαίσιες ερμηνείες, κυρίως από τους Φάινς και Τούτσι–, δεν είναι τίποτε παραπάνω από «κοινοί θνητοί, με τις αμαρτίες και τα ελαττώματά τους». Κι εδώ εντοπίζεται η μεγαλύτερη αξία του έργου, που δεν αποτελεί τόσο έναν κόλαφο για την Καθολική Εκκλησία, όσο μια υπενθύμιση για τον ουσιαστικό ρόλο της κάθε θρησκείας, που είναι το πραγματικό κήρυγμα της αγάπης κι όχι η κήρυξη μίσους για διαφορετικούς (το φαβορί για το χρίσμα είναι ένας καρδινάλιος που μισεί τους γκέι) και αλλόθρησκους.